Sağ ol, Qurban bəy: canımızı saymaqdan qurtardın!

Oktyabrın 1-dən – “Qarabağ”ın “Kopenhagen”i qəbul etdiyi gündən futbol ictimaiyyətinin əksər nümayəndələri kimi, mən də turnir cədvəlindən “asılmışdım”; hesabla ha hesabla, neçə xalın pley-offa aparacığını tapmağa çalış, onlarla məqalə yaz, cırt-pırt və sonda ...heç nə! Sonda bu nağıl amansızcasına bitsin, daha doğrusu, Qurban Qurbanov hədsiz kobud səhvlərlə bütün Azərbaycanın inanmağa başladığı nağılı bitirsin...

Qurban bəy futbolumuz üçün o qədər çox iş görüb ki, bu gün onun aşkar səhv etdiyini anlayan adamlar belə tənqiddən çəkinir, sanki bunu özünə ar bilir. Amma ehtiyac yoxdu, lazımdısa, mən bunu qışqıra-qışqıra deməyə hazıram: dünənki oyunu heç bir başqa şəxs yox, məhz Qurban Qurbanov uduzdu!
Əvvəlcə onu bir məqama görə qınayanlarla razılaşmadığını deyim, sonra tənqid hissəsinə keçəcəm. Məsələn, deyirlər ki, “Qarabağ” gərək 2:1-dən sonra hücum etməyəydi, arxaya çəkilib qapısının toxunulmazlığını qoruyaydı. Yox, Qurban bəy 2:1-i 3:1 etmək və bununla da işi bitirmək istəyirdi. Sadəcə, bu hədəfə çatmaq yollarını düz seçmədi. Yollar nə yollar... 12 dəqiqədi hesabda irəlidəsən, meydanda normal oyun gedir, faciədən xəbər verən heç bir əlamət yoxdu, əsas bombardirini, bu yerlərə gəlib çıxmağında böyük rol oynayan Leandro Andradeni vecsiz Nəriman Axundzadə ilə əvəz edirsən. Bilə-bilə ki, Nəriman irəlidəki öhdəliklərini yerinə yetirməyə qadir olmaması bir tərəfə, bu gün mənəvi-psixoloji cəhətdən də çöküb, belə təzyiqin altından çıxmağa qadir deyil. Sonra da mətbuat konfransında deyirsən ki, “mən özüm bilmirəm Nəriman haqda nə deyim”... Qurban bəy, onu məşqdə sən görürsən, meydana sən buraxmısan, necə yəni “nə deyəcəyimi bilmirəm”? Bəs kim bilməlidi?
Nəriman 11 dəqiqədə meydanda vurnuxur, özünə yer tapa bilmir, oyundaşlarıyla anlaşma səviyyəsi hədsiz aşağıdı. Və bu məqamda Qurban bəy oyuna növbəti dəfə müdaxilə edir: meydandakı ən fəal oyunçularından birini, fədakarlığı, pressinqi inanılmaz səviyyədə olan Kamilo Duranı Aleksey Kaşukla əvəz edir. Leandro kimi Kamilo da əvəzlənməsindən narazıdı, meydanı tərk etmək istəmədiyi aydın görünür, amma baş məşqçinin dediyinə əməl edir, sakitcə yerini ukraynalı vecsizə verir.
Sizə bir söz deyim: Kaşuk dünənki oyunda bu “vecsiz” ifadəsini Nərimandan da artıq dərəcədə haqq etdi. Şəxsən mən onun meydanda olduğu 25 dəqiqədə hansısa faydalı hərəkətini görmədim. Hey səhv, hey səhv... Sonra, yəni hesab 2:3 olandan sonra artıq Toral Bayramov, Dani Bolt və Xoni Montyel də mübarizəyə qoşuldu. Amma bu dəyişikliklərin heç bir faydası olmadı, o leysanda tribunaları dolduran 30 mindən artıq azarkeş telefonunun hesablama əməliyyatlarını da dayandırıb, əli ətəyindən uzun evinə qayıtdı. Əslində yazıya elə burda nöqtə qoya bilərdim.
Amma iki məqam da var ki, toxunmasam, ürəyim dayana bilər, Qurban Qurbanov daha bir günaha batar. Dünəndən sosial şəbəkə yazırlar ki, bəs “Ayaks”ın mükəmməl infrastrukturu, akademiyası var, bu komanda ÇL-in dördqat (sonuncu dəfə 30 il əvvəl!) qalibidi, nə bilim, nə... Zamanlama baxımından olduca yanlış yanaşmadı. “Ayaks”a da, onun titullarına da, bazasına da...
Meydanda titullar və hansısa texniki avadanlıqlar oynamır, iki dəfə önə çıxmışdıq, qələbəni qorumalı və 24 komanda arasına düşməliydik. Amma Qurbanov bu oyunu uduzdu, qələbəni “yəhudilər”ə “bağışladı”.
Qurban bəyin məni, hər kəsi, ümumiyyətlə, futbol ictimaiyyətini bezdirən daha bir tezisi: oyunçularımdan razı qaldım, komandamdan razı qaldım! Bəsdi, qardaşım, bəsdi! Anlayıram, komandanı, futbolçularını ictimaiyyəti önündə tənqid etmək istəmirsən. Amma bunun üçün işlətdiyin ifadələr sənin elə o ictimaiyyətə, ictimai rəyə tüpürməyin və hörmətsizlik etməyin anlamına gəlir. Eynən Nəriman Axundzadəyə aşırı sevgin, onu bütləşdirməyin kimi!
Heyif, heyif, yenə də heyif... Söz vaxtına çəkər, 2014-cü ilin məhz bu günündə “İnter”lə Bakıdakı oyunda vicdansız hakim Miroslav Zelinka Almeydanın qaydalar çərçivəsində vurduğu qolu saymadı, “Qarabağ”ı Avropa Liqasının qrupundan çıxmağa qoymadı və illərlə həmin uğurun həsrətini çəkdik. Dünən isə hakim yox, özümüz səhv etdik və bu dəfə neçə il gözləyəciyimizi Allah bilir...
Yenə də sağ ol, Qurban bəy, canımızı saymaqdan qurtardın! Artıq son iki turun oyunlarına azarkeş yox, adi bir futbol həvəskarı, nəticələrlə maraqlanan Allah bəndəsi kimi baxacağıq.
HUŞƏNG