Şənbə üçün nəzm

...tellərimin ağrıyan,

Mənim ölən yerimsən...

Ulduzları sayıram

-milyonlardan birimsən...

Bu ağrıyan telimdən

Üç seçib-bir ayırıb

Ulduzlara göndərsəm,

Divin ayaq izindən

Bir tutam qar ayırıb

İzlərinə üfürsəm

Nağıl olarmı, görən?

...şeir olarmı, görən?

...bu qış gecəsində

Nağılım-noğulum ol...

Laylamın hecasında

Nur payım-oğulum ol...

Qızıma bəxt düzəldim-

Qarda bir beşik çəkim...

...əhd edim, qar ərisin,

Dərdimə ümid əkim...

Bu yaz döyüm qapını,

Deyim ki:

-Bax, gəlmişəm...

Gözümdə beşik şəkli,

Dilimdə “ah”...

Gəlmişəm...

Bir bayatı çək mənə...

Bir şeir də mən qoşum...

Nənəmin adın söylə,

Yaddaşımda cüt qoşum;

Xatirələr ələnib,

Urasında ümidim

Taleyə əsir qalıb...

...yenə yada düşmüsən...

Yəhərləyib həsrətin

Qara köhlən atını

Sənlə keçən hər günün

Sorağına düşmüşəm...

Xatirə xurcunumun

Naxışlı saçağında

Saçın ucun hörməyə

Bir salxımlıq yer qalıb...

Neynim... bu da taledi...

Dərdimin yaddaşında

nənəmdən bir bayatı,

Səndən bir şeir qalıb...

***

Ətəyimə daş yığmışam

Getdiyin yolun ağzından...

Özümü daşa qatmışam,

Keçib xoş günün azından...

Axtara-axtara gəlib

Ömrün qışına çatmışam...

Gölməçələrdə göllənib

palçıqdan “sən” yaratmışam...

tikdiyim donun düyməsiz,

ümiddən ilgək qoymuşam...

ömürdü...

öysüz-öyməsiz;

adını “gerçək” qoymuşam...

Ağrı...

Payız...

Dərman...

Şəki...

...Saçın sayır iki dəli...

...Yaman gülür güzgüdəki:

-Hardasan, ay Şəfa Vəli?

***

İtölən dərədə bir it ağladı,

Səsi sırğalandı qulaqlarımda...

Kimsə düyməsini əyri bağladı,

Dərdi yırğalandı qulaqlarımda...

İnsan ağrı-ağrı, əlac-əlacdı,

Səpilib dünyanın yaralarına...

Hardasa bir insan göyə əl açdı,

Qar düşdü saçının qaralarına...

Elə ağlayırdı o it...

Elə bil,

Yarası duzlanıb qaxac olurdu...

Nəyə ağlayırdı o it, kim bilir?!

Səsi hansı ömrə qaxınc olurdu?

***

Sonu nöqtəyə həsrət

Cümlə qurdum adına...

Redaktə etdiyim mətnin

İçində keçdi adın,

Ləçəklədi sözlərim:

“Qurban olum adına...”

İlişdi işarələr barmağımın ucuna...

...Bu mətnin hər obrazı

Bir az mənə bənzəyir...

Bir az sənə bənzəyir...

Hərdən də lap böyüyüb

Bir az “BİZ”ə bənzəyir...

İkimizdən biri yaydı, biri qış...

İkimizin adındakı o həsrətə min alqış...

...Mətn-mətn qocalır

İçimdə şair olan...

...Dünya məndən bac alır,

Ömrüm dolanbadolan...

Gələr olsan, yolüstü

Şeirin başına dolan...

...Mətn qarma-qarışıq...

Mətn-yazdı, mən-sazaq...

...Gözüm yoluna aşiq,

Könlüm darıxan yolçu...

Redaktə eləyirəm...

Amma ağlımda

Ləçəyi tökülən armud ağacı,

Və sən-gəlişi uzaq...

***

Zehnimdə sərçələr yuva qurub, gəl,

Bir ovuc vüsal səp, mən də sevinim...

Bilirəm, bombozdu, yumrudu əcəl,

O gedir...

Gedirəm...

... Belə sevirəm...

Gözümdə səhra var, bulud olub gəl,

Bir əlçim kölgə sal yanağım üstə..

Hissləri süzmüsən, qupquru qalıb

Kədərim ömrümün yamağı üstə...

Hər həkim yamaqçı,

hər dərman yamaq-

Keyidən, yatıran, iştah gətirən...

Min ildi dilimdə adın umacaq,

Min ildi ürəyim sevda ötürən...

... Getdiyin uzaqlar elə tanışdı,

Xəylalım min dəfə dolanar-gəzər...

Sərçələr zehnimdə yuva qurmuşdu...

Bir şeir üfürdüm, uçub getdilər...

Şəfa Vəli