SÖZÜN SADƏLİYİ, ŞEİRİN DƏRİNLİYİ…

Əkbər QOŞALI

Qardaş Türkiyənin ünlü şairi Coşqun Qarabuludun poetik düşüncələri üzərinə bir neçə söz

Şeir nədir? Sözün sənətə çevrilməsi, yoxsa sənətin sözdə özünü tapmasıdır ulu şeir? Şair sözü yaradır, yoxsa söz adamı şair edir? Bəs oxucu? – Oxucu yalnız yazılmış şeirin ünvanıdır, yoxsa şeirin yenidən doğulduğu ikinci yaradıcı məkandır o?..

Bax, bu və bənzəri suallar bizi qardaş Türkiyənin tanınmış şairi, yazarı, ədəbi düşüncə adamı, dəyərli dostumuz Coşqun Qarabuludun (Coşkun Karabulut) poetik dünyasına aparır.

1956-cı ildə Qarsın Sarıqamış elində doğulmuş Coşqun bəy Hacəttəpə Universitetinin Sosiologiya bölümünü bitirib. Uzun illər müxtəlif şəhərlərdə çalışıb, Fəthiyədə sənət yaşamının təşkilatçılarından biri olub. Coşqun bəy “Taramak Gökyüzünü”, “Bizim Olan Ne Var ki”, “Aklımda Sen”, “Beni Zamansız Bırak”, “İncir Çekirdeği” kimi şeir kitabları, eləcə də “Sözcükler de Ölür”, “Kolay Görünen Zor: Şiir”, “Şiir, Şair ve Okur” kimi ədəbi-fəlsəfi düşüncələrini yansıdan əsərləri ilə özünəxas yaradıcılıq yolu keçib.
Onun şeirində sözün səsindən çox anlamı, dışarı təmtəraqdan çox içsəl işığı, mürəkkəblik iddiasından çox sadəliyin müdrikliyi önə çıxır. – Zatən gözəl, özəl olan da budur. Coşqun Qarabulud həm şeir yazır, həm də şeir haqqında düşünür – sözün necə sənətə çevrildiyini, oxucunun həmin çevrilmədə hansı mənəvi və zehni iştirak payına yiyə durduğunu araşdırır.

Coşqun bəyin Azərbaycanla bağları isə yalnız ümumtürk ədəbi qardaşlığından doğmur; onun ana tərəfdən soykökü bizim Şəkiyə uzanır. Bir zamanlar Şəkidən Sarıqamışa köç etmiş ailənin mənəvi yaddaşı, sanki, onun yaradıcılığında iki qardaş yurdun könül körpüsünə çevrilib. Ayrıca, Şəkililərə xas duzlu-məzəli danışıq imkanları poetik üslubundan yan keçməyib.