525ci qəzet Sevgi libasına bürünsün hamı

Tahir RZA

İstək

Tanrım, qəbul elə dualarımı,

İnsanlıq yolunda alışım, yanım.

Sevgi libasına bürünsün hamı,

Eşqin avazıyla yatım, oyanım.

Sədaqət, etiram, inam, məhəbbət,

Gül açsın insanın baxışlarında,

Bir misri qılınca dönsün həqiqət,

Xəyanət qəlblərə yol açan anda.

Bu günün düşünən, sabahın duyan,

Əzilən dünyanı, cahanı görsün.

Həyat yollarına hər qədəm qoyan,

Köksündə gizlənən şeytanı görsün.

Geniş aç səadət qapılarını,

Haqqın nizamını haqsıza bildir.

Yaşat ömürlərin novbaharını,

Nadanı zəlil et, aqili güldür.

Andı, həqiqəti haqq gözüylə gör,

Verim ürəyimi, dövlət-varımı.

İnsana puldan çox insaf, ağıl ver,

Tanrım, qəbul elə dualarımı.

İnsan

Aqildi, nadandı, şahdı, nökərdi,

İllərin şahidi, yaşıdı insan,

Çox ahı-amanı, kədəri, dərdi,

Qəlbində ovutdu, daşıdı insan.

Bəzən zilə qalxdı, gah bəmə endi,

Haqqa ox tuşlayıb bəzən deyindi.

Çətinə düşəndə quzuya döndü,

Həm işin hay-küylə aşıdı insan.

Can qoydu düz işə pəl vurmaq üçün,

Araqarışdırıb qəlb qırmaq üçün.

İnsana zülm edib tor qurmaq üçün,

Qançıxmaz yerləri qaşıdı insan.

Yaxşılar içində qızıldı, zərdi,

Əyilməz, yenilməz ərəndi-ərdi.

Qanana arxadı, haqqa nökərdi

Dünyanın naxışı, başıdı insan.

Ariflər şər-böhtan, gop-hədə bilməz,

Nadanlar tez coşar, düz gedə bilməz.

Tahir, çox sirləri dərk edə bilməz.

Həm aqil, həm də ki, naşıdı insan.

Vallah bu dünyanın başı işləmir

Saf suları şoranlaşır, lillənir,

Şərə uyur, küyə gedir, təllənir.

Quru yerə qürurlanır, şellənir,

Vallah bu dünyanın başı işləmir.

Bazarında şor yağından bahadı,

Qanmazları özün öyən koxadı.

Yaxası tez ələ keçən yaxadı,

Vallah bu dünyanın başı işləmir.

Zalımları mindiribdir tərkinə,

Zülmə dözür, getmir haqqın bərkinə.

Hey qaşınır, bit düşübdür kürkünə

Vallah bu dünyanın başı işləmir.

Bar qalmayıb baxçasında, bağında,

Şeytan yatıb bostanının tağında.

Çılpaq gəzir qışın oğlan çağında,

Vallah bu dünyanın başı işləmir.

Düzdən qaçır, haqq sözünə vurulmur,

Min illərdir çalxalanır, durulmur.

Baş kəsməkdən, qan tökməkdən yorulmur,

Vallah bu dünyanın başı işləmir.

Bir qütbü şər, bir qütbü pir, ocaqdı,

Çox haqq deyən haqq yolundan qaçaqdı.

Kim güclüdü o da haqlı, qoçaqdı,

Vallah bu dünyanın başı işləmir.

Qəddar olan zülmə, şərə bəs deməz,

Ədavəti, xəyanəti kəs deməz.

Hədən görən sülh, ədalət istəməz,

Vallah bu dünyanın başı işləmir.

Ulu tanrım, söylə günah kimdədi?

Arifdədi, yoxsa ağlı kəmdədi?

Nə vecinə insan dərddə, qəmdədi

Vallah bu dünyanın başı işləmir.

Başımıza dəyən yumruq, daş bizim,

Gözümüzdə donan həsrət, yaş bizim.

Əgər varsa ağıl bizim, baş bizim,

Vallah bu dünyanın başı işləmir.

Baxmır

Gedən saat deyil, ömür-gün gedir,

Zaman yaxşı-pisə, yamana baxmır.

Dövran insanları saf-çürük edir,

Qocaya, uşağa, cavana baxmır.

Dəyişib rəngini çəmən də, çöl də,

Haqq, hörmət söyləyir hərə bir dildə.

Məhəbbət görünmür işdə, əməldə,

Haqsızlar xalq üçün yanana baxmır.

Söz sözə calanır, qərar qərara,

Qanuna güc gəlir, ancaq pul-para,

Talelər, istəklər salınır tora,

Dinsizlər məshəbə, imana baxmır.

Gün keçir, vaxt ötür, ömür sozalır,

Arzular puç olur, istək azalır.

Açılan yolları duman, çən alır,

Zalımlar ümidə, gümana baxmır.

Qoyub nadanları başlı-başına,

Ağlatmaq, inlətmək gəlir xoşuna,

Döndərir qəlbləri kürə daşına,

Dünya aha, ünə, amana baxmır.

Meydanda oynadır namərdi, bədi,

Yandırdır quranı, sökür məbədi.

Tahir üz döndərib, bezibdi, nədi,

Tanrım yaratdığı insana baxmır.

Bu dünya nə yaman korlanır, Allah

Dövran saxtalaşır, dəyişir zaman,

Solur arzu-istək, sozalır güman.

Nadanlar aqilə verməyir aman

Bu dünya nə yaman korlanır, Allah.

Xəyanət, söz-böhtan asıb yolunu,

Bağlayır qanunun, haqqın qolunu.

Yekəbaş bəyənmir daha çulunu

Bu dünya nə yaman korlanır, Allah.

Mələk libasına bürünüb cəllad

Zülm edib, qazanır, ancaq yaxşı ad.

Ərşə ucalıbdır ah-aman, fəryad,

Bu dünya nə yaman korlanır, Allah.

Kələk gəlməkdədir cırtdanlar divə

Qatır sürüsünə qatılır dəvə.

Yaltaqlıq, məttahlıq minibdir dəbə

Bu dünya nə yaman korlanır, Allah.

Qanmazlar dağ sanır yamacı, diki

Alçalır, var-dövlət qazansın təki.

Dərd-sərdi, hicrandı insanın yükü

Bu dünya nə yaman korlanır, Allah.

İnsanlıq yolunda can qoyanları,

Dövran yaman sıxır, sıxır canları.

Bəs kim susduracaq bu nadanları?

Haqqın gözlərimi torlanır, Allah,

Görmürsən bu dünya korlanır, Allah?

Olmur

Yükü çox ağırdı çərxi-fələyin,

Güc verib qaldırıb, götürmək olmur.

İnsanın bir anda qırır biləyin,

Dərdini dəf edib ötürmək olmur.

Soldurur aqilin baxça-bağını,

Çəkir ürəklərə həsrət dağını.

Hörmətə mindirir cəllad, yağını,

Zalımı insafa gətirmək olmur.

İnsan ağı deyir müşkül halına,

Dövrün gərdişinə, qeylü-qalına.

Qalır göz yollarda, qəlb yana-yana

Tanrıya dərdimi yetirmək olmur.

Duyub-düşünmədən inan bircə an,

Yaşamaq olmayır, inləyir vicdan.

Nə qədər dəyişib dönsə də dövran,

Tahir, haqqı-sayı itirmək olmur.

Sənə qurban

İllər ötüb keçir səssiz-səmirsiz,

Düşür saçımıza dən sənə qurban.

Sənsə istəyinlə, işvə-nazınla,

Hələ göylərdəsən en, sənə qurban.

Dünya təmtəraqlı, xeyir-şərlidir.

Gəncliyə qayıtmaq bir təsəllidir.

Sənə halım məlum, sirrim bəllidir.

Niyə dolanırsan gen, sənə qurban?

Baxma sərt yollara, qara, yağışa,

Gəl, qoyma çevrilsin baharım qışa.

Qovuşsun ürəklər, verək baş-başa,

Halımı bir soruş, din, sənə qurban.

Eşqsiz bir ürək boşdur, paradır,

Aşıq dəli deyil, bu, iftiradır.

Sənsiz ilim qəmli, günüm qaradır.

Yalqızam, gücsüzəm mən sənə qurban.

Sevgi yaşa baxmır, dövrana baxmır,

Bahara, payıza, borana baxmır.

Tahir yol gözləyir hicrana baxmır,

Getmisən geriyə dön sənə qurban.

Özünü qına

Sən məni tək-tənha qoyub getmisən.

Barı gəlirəmmi yuxularına?

Dövlətə-şöhrətə uyub getmisən.

Əgər peşman olsan, özünü qına.

Keçdiyin cığırlar solub-saralıb,

Həsrətəm duyumlu kəlmələrinə.

Şeirim ayrılığın könlünü alıb,

Hicrana dözməyi öyrədir mənə.

Mən səni ömrümə dayaq bilmişdim.

Dilimdən bir anda düşməzdi adın.

Mən sənə bir bahar ömrü vermişdim.

Sən mənə boranlı qış bağışladın.

Bir sevda inləyir könül tarımda,

Xəyallar köç edir belədən-belə.

Donur xatirələr baxışlarımda.

Getdiyin yollara qar yağır hələ.

Sən mənə baxma

Eşqin aşiqiyəm, söz sərrafıyam.

Nəğməyəm, şeirəm, sən mənə baxma.

Könül həmdəmiyəm, muğam ahıyam,

Dəridən don geyirəm, sən mənə baxma.

Mən eşqimə sadiq, əhdə vəfadar,

Sən ada-şöhrətə uyan, bir nigar.

Qarşına çıxmaram, get ol bəxtiyar,

Yaxşı yol deyirəm, sən mənə baxma.

Mən könlümü verdim şerə, sənətə,

Sənsə tablamadın dərdə, möhlətə.

Kaş ki, düşməyəsən dərdə, zillətə

Qoy çəkim həsrət, qəm, sən mənə baxma.

Dəysin ox gözlərimə

Gözəl qız, gözündə gözüm qalıbdır,

Bir süzgün nəzərlə bax gözlərimə.

Gözlərim gözünə meylin salıbdır.

Bax, görmə gözünü çox gözlərimə.

Nurlu göz görəndə ömür uzanır,

Gözəl üz görəndə ömür uzanır,

Şirin söz görəndə ömür uzanır,

Qəfil şimşək kimi çax gözlərimə.

Hər gözə göz dikmə göz dəyər sənə,

Bənd olma hər sözə, söz dəyər sənə.

Bəd nəzər ox kimi tez dəyər sənə,

Sənə yox, qoy dəysin ox gözlərimə.

Məktubum sənə çatsa...

Sənə məktub yazacam,

Oxu, sonra da cır, at.

Düşün xatirələrdən

Canlı bir tablo yarat.

Tablonun ortasında,

Bir mən olum, bir də sən.

Bir çiçəkli yaz fəsli,

Bir də laləli çəmən.

Göyərçin qollarını,

Çarpazla sinən üstə.

Süzgün baxışlarınla,

Məndən bir şeir istə.

Oxuyum o şeiri,

Alsın aparsın külək.

Güllərin qucağında,

Çək yaralı bir ürək.

Tablonun bir küncündə,

Vəfasız eşqimizə

Qara başdaşı ucalt,

Məktubum sənə çatsa,

Oxu, sonra da cır, at.

Hara tələsirsən?

Gəncliyimi alıb əldən,

İlim, hara tələsirsən?

Tabla ürək, döz özümə

Gəlim, hara tələsirsən?

Dərd üstə dərd gətirirsən,

Zülmü ərşə yetirirsən.

Dünya, belə gedişlə sən

Bilim hara tələsirsən?

Sözlər görüb, ürək duyub,

Nə eşq sönüb, nə göz doyub.

Bəs ömrümü darda qoyub

Gülüm, hara tələsirsən?

Xalq yolunda bilsin aləm,

Canı qurban edəcəyəm.

Vaxt gələndə gedəcəyəm.

Ölüm, hara tələsirsən?

Elə-belə dünyadı

Şirin dillə insanı,

Allan ələ dünyadı.

Ədalətə daş atan

Haqqa tələ dünyadı.

Aqillərə tor hörən,

Bəd anlayan, çəp görən.

Nadanları güldürən

Saxta, kölə dünyadı.

İşi düşüb düyünə

Çətin gülə, öyünə.

Tahir, uyma küyünə,

Elə-belə dünyadı.