Azərbaycan yumorunun ustası yox, fəhləsi

Azərbaycanda, əlbəttə, yaxşı yumor ustaları var. Ancaq məncə, Fərda Xudaverdiyev yumorun fəhləsidir. Sözsüz ki, o da bu yolda daş qoyub, fəqət elə yolu kəsmək üçün.

Əslində, illər əvvəl “Tək səbir” layihəsində Fərda o qədər də pis deyildi, ümidverici gənc kimi görsənirdi. Ancaq deyəsən, ona cüt səbir düşürmüş, “Tək səbir”-dən sonra heç nə alınmadı.

Yaxşı xatırlayıram, Fərda bir zamanlar Şekspirə bəstəkar dediyi görə özünün bacarmadığı gülüş hədəfinə gəlmişdi. Sonradan açıqlama da verib demişdi ki, “Şekspiri tanıyıram, bilərəkdək ona bəstəkar demişəm. Müsahibə zamanı mənə dedilər ki, maraqlı açıqlama ver, xəbər oxunaqlı olsun. Mən də Şekspiri bəstəkar adlandırdım. Təbii ki, zarafat etmişəm”.

Ancaq belə məqamda demək yerinə düşür:

“Zarafat eləmə, qurbanın olum”.

Fərda Xudaverdiyivin yumor adına etdiyi şeylərdə adamın gözündən yaş gəlir. Amma gülməkdən yox, ağlamaqdan. Bu mənada, Fərda zarafat eləməsə daha gülməlidir.

Bu günə qədər Fərdanın heç olmasa, bircə ciddi yumoru da yoxdur. Ancaq özündən soruşsan, deyəcək, mən olan yerdə Cem Yılmaz kimdi?

Fərdanın zarafatlarının skeleti var, ətini isə tapmaq olmur. Çünki adamın da əti tökülür.

Faciə budur ki, Fərda gülməlidir. Ancaq gülməli olan onun yumoru bacarmaması, beləcə, özünün gülməli görsənməyidir.

Məsələn, maraqlıdır, indiyə qədər kimin yadında Fərdanın bir maraqlı yumoru qalıb? Qalıbsa da, həmin yumor mütləq qurşaqdan aşağı zarafatlar ola bilər. Əlbəttə, bu məsələ haqqında da özündən soruşsan deyəcək ki, bəs mən nə edim, camaat məndən bunu istəyir zad.

Hərdən mənə elə gəlir ki, camaat ona gülməməkdən bezib gülür.

Bəlkə də, Fərda səhnəyə güldürməyə yox, elə belə, öz ürəyini boşaltmaq üçün çıxır, ancaq olan da tamaşaçıya olur.

Başqa sözlə ifadə etsək, Fərda Xudaverdiyevin komediyası fast-food kimidir. Ayaqüstü yeyirsən, bəzən xoşuna da gəlir, ancaq sonradan mütləq ziyanı olacaq.

Fərda təkcə səhnədə olanda, stəndap edəndə yox, çəkildiyi filmlərdə də uğursuz rollar sərgiləyib.

Bir sözlə, onun ən yaxşı halda ortababa yaxın bir sənət adamı hesab etmək olar. O da gözünü açandan bu işlə məşğul olduğu üçün.

Sigmund Freud deyirdi ki, yumor daxili gərginliyi boşaltma üsuludur. İnsan acını, qorxunu və ya utancı birbaşa ifadə edə bilməyəndə onu zarafata çevirir. Ən qara yumor belə ən ağır travmalardan doğur.

Bəlkə də, Fərda Xudaverdiyev yumor etməzdən əvvəl yumor nədir, necə olur kimi məsələlərlə maraqlansa, bir balaca fəlsəfəsini bilsə, nə zamansa adamın dodağını qaçıracaq zarafatlar da edə bilər.

İndiki halda adam ona baxanda əsəbdən dodağını dişləyə bilər.

Orxan Saffari

Gununsesi.info