Bəxti 23:00 dan sonra açılan şəhər... Fotolar

Havanın gec qaralması məncə, şimal ölkələrinin mənfisinə yazılmalıdır. Bir şəhərin gözəlliyi gecələrində daha çox üzə çıxır. Riqa isə bu baxımdan bəxtsiz şəhərdir. Çünki ancaq saat 23:00-dan sonra bu paytaxt şəhərinin axşamlarına şahidlik etmək olardı. Uzun müddət bunu seyr etmək üçün isə yuxuna haram qatmalısan. 

Mərkəzindən çay keçən şəhərlər başqa gözəl olur. “Misli”nin sponsorluğu ilə getdiyimiz Riqa da bu şəhərlər silsiləsindədir. Dauqava çayı bu şəhərdəki gözəl görüntülərin səbəbidir. 

Latviya paytaxtının kənarında yerləşən balaca hava limanından çıxar-çıxmaz qarşılaşdığımız tıxac Bakını xatırlatdı. Amma şəhərin içinə doğru vəziyyət dəyişirdi. Tramvaylar gözə dəydikcə tıxaclar yoxa çıxır, bu nəqliyyat növünün bir şəhər üçün nə qədər önəmli olduğunu göstərirdi. 

Pribaltikanın digər paytaxt şəhəri Tallin nə qədər şengen ölkələrə qoşulsa da, orada “sovet iyi” daha çox hiss olunurdu, eyni rəngdə, boz binaları isə şəhəri qaramat göstərirdi. 

Riqa bu baxımdan fərqlənir. Şimalın hər dəqiqədə yağan yağışı belə şəhərin sehrini pozmurdu. Günəşli, yağışlı keçən havanın sonunda adətən göy qurşağı çıxır. Latviya paytaxtında isə göy qurşağını rəngarəng binalar əvəzləyirdi. 

SSRİ-dən sonra müstəqil olan ölkələrin demək olar ki, hamısında “Starıy qorod”un əhəmiyyəti böyükdür. Turistlər məhz bu yerə axın edir, orada əyləncə axtarışında olurlar. Riqada ən çox “qədim şəhər”də diqqətçəkən isə 10 pedallı dairəvi arabalar idi. Turistlər bu arabalara minib pivələrini içə-içə əylənirdilər. Elə də geniş olmayan şəhər mərkəzində demək olar ki, nə alış-veriş məkanları, nə də böyük ticarət mərkəzləri var idi. Burada daha çox kafe-restoranlar və klublar görmək olar. 

Latviyada futbola maraq o qədər də böyük deyildi. 2004-cü ildə Avropa çempionatının final mərhələsində iştirak edən bir ölkə üçün futbola marağın bu qədər zəif olması təəccüblü idi. Azərbaycanla yoxlama görüşünə çıxacaq millinin oyunundan çox ax adam xəbərdar idi. Hətta gecə bizə rast gələn ingilislər belə matçdan xəbərdar olsa da, latviyalılarla söhbətimizdən sonra yığmalarının matçı olacağını bilirdilər. 

İngilislərdən söz düşmüşkən digər Avropa şəhərlərindən fərqli burada onlara daha çox rast gəlmək olardı. Bu isə çox maraqlı məqam idi. Britaniyalılar kütləvi şəkildə axın etmişdilər. 

Oyuna gəlincə, matçın izahını bir cümlə ilə verəcəm. Fasilədə fransız biri yaxınlaşıb “siz ilk hissədə futbol gördünüz?” sualını verdi. Dünya çempionlarının, Avropa çempionlarının yetişdiyi bir ölkədən gələn turistin haqlı sualına cavab verə bilmədim. Ona sadəcə dünya çempionatının seçmə mərhələ qrupunda Fransa ilə qarşılaşacağımızı xatırlatdım. Sadəcə “keçmiş olsun” deyib getdi…

Riqadan nəticə və oyun baxımından yaxşı təəssüratla ayrılmadıq. Amma baş məşqçi Fernandu Santuş yeni taktika sınadı. 

Müdafiəyəmeyilli futbol isə DÇ-nin seçmə mərhələsinə hazırlıqdır. Güclü rəqiblərlə nəticənin başqa çarəsi yoxdur. 

Bakıya qayıdarkən təyyarədə Azərbaycan futbolunda transferi hazırda ən çox gündəmdə olan Mahir Emreli ilə bir xeyli söhbət etdik. O, “Nürnberq”dəki ehtiyatda oturduğu günlərdən, səbəbindən, Kloze ilə münasibətlərindən söz açdı. 

Acun Ilıcalının “Hall Siti”yə transferi üçün zəngindən, Almaniyadan gələn 5 təklifdən danışdı. 

O, Avropada uğurlu olmaq istəyindən, “Böyük beşlik” liqalarında oynayan futbolçu kimi tarixə düşmək fikrindən danışdı və bunu etməyə yaxın olduğunu açıqladı. Ümid edək ki, bu baş verəcək. Mahirin tək istəyi isə azerkeşlərdən dəstəkdir. 

Latviya səfərimiz belə yekunlaşdı. Futbolumuz adına 2004-cü il bu ölkənin yığmasının uğuruna nail olmaq arzusu ilə…

Elsevər Məmmədov