Cəmiyyətin qara üzü İnsanı insana düşmən edən inanclar günümüzə də gəlib?!

Bəzən insanın həyatda sahib olduqları yox, ona baxaraq deyilənlər, münasibətlər, gözləntilər onu daha çox yorur. Bəzi anlayışlar var ki, zamanla dəyişməli, yenilənməli olduğu halda hələ də köhnə yükünü daşıyır. Cəmiyyətin insan üzərində qurduğu qəliblər, rollar və bu rollardan kənara çıxanlara münasibət isə bəzən ən böyük haqsızlığa çevrilir.

Uzun illər boyu insan həyatının əsas dəyəri övlad sahibi olmaqla ölçülüb. İndi isə fərqli baxışlar formalaşır – həyat yalnız bir valideynlik təcrübəsi ilə məhdudlaşmır. Bəs görəsən, bu dəyişikliklərə baxmayaraq, niyə övladı olmayan insanlara qarşı münasibət hələ də dəyişməyib?

Psixoloq İlhamə Mustafayeva mövzu ilə bağlı fikirlərini “Yeni Sabah”la bölüşüb:

“Əvvəlki dövrdə yaşayan insanlar əsas olaraq, həyatlarının mənasını uşağa bağlayıblar. Düzdür indi də belələri var. Amma o dönəmlər də bu say üstünlük təşkil edib. Sosial-iqtisadi şərait baxımından həmin dövrdə oğlan uşaqlarına daha çox ehtiyac olub. Bu baxımdan oğlan uşaqlarının dünyaya gəlməsi daha çox istənilirdi. Oğlan olmayan kişilər də bir növ cəmiyyətdən təcrid edilirdi, sayılmırdı. Qız uşaqlarının ailələrdə hər hansı iqtisadi gücü yox idi. Müəyyən bir yaşa çatdıqdan sonra evdə ailə üzvü olaraq belə sayılmırdılar. Qızlara ailədə müvəqqəti yaşayan üzv kimi baxılırdı. Bütün bunlar həmin dövrlərin tələbatlarına uyğun olaraq meydana gələn düşüncə və inanclar idi.

Övladları olmayan şəxslər sözügedən dövrdə neqativ enerji ötürən insanlar kimi qəbul edilirdi. Kiminsə uşağı yoxdursa, o bədbəxt və sonsuz kimi görülürdü. Hazırkı dönəmdə isə bir çox cütlüklərin  özləri dünyaya uşaq gətirmək istəmir, yaxud yaxın zaman kəsiyində planlamırlar. Avropa ölkələri buna misal olaraq göstərilsə də, Azərbaycanda da belə ailələrin sayı artıb. İndi həyatın mənası daha çox insanın özünə fokuslanıb”.

Psixoloq onu da qeyd edib ki, övladı olmayan şəxsləri cəmiyyətdə təcrid etdikcə, həmin insanlarda bu və ya digər dərəcədə psixoloji problemlərin meydana gəlməsinə səbəb olurlar:

“Ancaq əksinə olaraq bu adamlara qol-qanad açılsa, sosial tədbirlərə dəvət edilsələr daha yaxşı olar və övlad əskikliyi yaşamaz. Lakin cəmiyyət onları özündən kənarlaşdırıb neqativ enerjili biriləri kimi kodlaşdırdıqca həmin insanlarda aqresivləşmə başlayır və bu zaman həqiqətən neqativ enerji ötürə bilirlər”.

Aytac Əliyeva