Dostumuz, rəfiqəmiz olsun, olmasın?

Necə ki, kişilər arasında ən səmimi münasibətlərdən dostlar yaranır, eləcə də ən yaxşı qadın münasibətlərindən rəfiqələr yaranır. Əslində, necə deyərlər, insan halal süd əməndə və bunu həyatında təzahür edəndə dostluqlar və rəfiqəliklər çox gözəl münasibətlərdir. Kiminin qardaşı yoxdur, dostu ona qardaşdır. Kiminin bacısı yoxdur, rəfiqəsi ona bacı sayılır kimi.

Lakin insan bəzən həyatda elə mənzərələrlə qarşılaşır, dostu, rəfiqəsi tərəfindən elə zərbələr alır ki, bu zərbələr illərin yarasına çevrilir, qaysaqlamaq bilmir. Bu zaman düşünürük: dostumuz, rəfiqəmiz olsun, olmasın?

Yaxşı dost dostunu yaxşı, pis dost isə pis yola çəkdiyi kimi, rəfiqələr də belədir. Bəlkə elə buna görə deyirlər ki, qızın rəfiqəsi anası olmalıdır. Bunu qız övladı olan hər bir ana arzulayır. İstəyir ki, bəli, qızının rəfiqəsi özü olsun. Çünki insanları tanımaq olmur. Bəzən heç ağlına gətirmədiyin hadisələr başına gəlir. Azmı şahidi olmuşuq rəfiqəlikdə yaşanan hadisələrin...

Lakin etiraf edək ki, yaxşı dostluqlar kimi, yaxşı rəfiqəliklər də olur. Bəzən iki yaşlı rəfiqə ilə qarşılaşırsan. Həyatlarını bir-birinin yanında keçirən, sirləri-sözləri bir olan, bir tikə çörəyi yarı bölən, rəfiqələr. Onların övladları analarının rəfiqələrini öz anaları kimi hiss edirlər. Aralarında olan yaxınlıq, doğmalıq ailələrinin də yaxınlaşmasına, doğmalaşmasına gətirib çıxarır. Bəzən onların övladları da bu rəfiqəlikdən ilham alıb aralarında yeni dostluq və rəfiqəliklərə yelkən açır.

Belə bir aforizm var: dostluq eyniyyətdən, məhəbbət fərqdən yaranır. Həqiqətən də, xarakter, həyat tərzi eyni olmayan insanların bir-biri ilə dostluğu və rəfiqəliyi uzun sürə bilməz. Eləcə də ağıl, dünyagörüş, həyata baxış kimi məsələlərdə də iki rəfiqə eyni deyilsə, ağıl az və ya çox, dünyagörüş fərli, həyata baxış ayrıdırsa, bu rəfiqələrin bir-biri ilə münasibəti uzun sürə bilməz. Çünki bu uyğunsuzluq bir yerdə münasibətləri qıracaq, yolları ayıracaq.

Niyə deyilir ki, qızın ən yaxın rəfiqəsi anasıdır və yaxud qızın anasından başqa rəfiqəsi olmamalıdır. Çünki yaşca bizdən böyüklər həyatın hər üzünü görüblər. Həm öz, həm də başqalarının taleyində yaxşı olmayan rəfiqələrin “izlərini” həmişə xatırlayırlar. Rəfiqəsinin paxıllığını çəkən, onun müvəffəqiyyətlərinə dözə bilməyən, həyatını mənimsəyən o qədər rəfiqələr olub ki... Odur ki, rəfiqə seçimində çox diqqətli olmalıdır gənc qızlarımız. Bu məsələdə ana nəsihətinə, məsləhətinə qulaq asmalıdırlar. Hər kəslə yaxın münasibətə başlamaq olmaz. Çünki bunun zərbəsini alanda artıq gec olur.

Demirik ki, qızın rəfiqəsi yalnız anası olsun, rəfiqəsi və rəfiqələri olsun. Yaxşı rəfiqə bacıdır, sirr-söz, məsləhət yeridir. Hər zaman yanında bir doğmanın olması, həyatı tək deyil, onunla birlikdə yürütməkdir. Əslində nəyi pisdir ki, bunun?. Lakin unutmayaq ki, yaxşı rəfiqələr belə ola bilər, yaxşı olmayanlar isə insanı elə bir həyata sürükləyər ki, həyatımız qaranlıqdan çıxa bilməz.

Rəfiqəmiz, dostumuz əgər yaxşıdırsa, olsun, əgər yaxşı deyilsə, bunu görməyi bacaraq və vaxt keçmədən həyatımızdan uzaqlaşdıraq ki, peşman olmayaq. Yaxşılarla davam edək: gənclikdən yaşlılığa doğru. Yaşlaşaq, lakin dostluğumuz hər zaman gənc qalsın...

Mətanət Məmmədova