İsa ölüb, özünüzü aldatmayın... Əli Çağla

Kulis.az Əli Çağlanın "Həyat və ölüm" şeirini təqdim edir.

Bir az həyat,
bir az da ölüm
çox da önəmli deyil.
Əyil,
bu reklam tablosunun qarşısında
hər gün əyil.
Sənə heç kim
tablodakı qadın kimi
gözlərini zilləməyəcək.
Səni zəhərləyəcək
səkidən ötən oğlan
bəlkə də ilan -
tablodakı qadına baxıb deyəcək:
- Gözləri şəhvət qoxuyur.
Sevdiyin qadın bunları eşitməyəcək
elə bil eşşəyin qulağına Yasin oxuyur -
hələ də gülümsəyəcək...

Sevgidən artıqdır şəhvət.
Sevgidən artıqdır nifrət.
Ağ dişlərini heç kimdən gizlətməyəcək
heç zaman
tabloda gülümsəyən portret.

İsa ölüb
özünüzü aldatmayın,
indi ölümlərə şübhələnmək, karıxmaqdır.
Hələ də Xamneinin şəklinin altında yazılıb
"Ayətullahdan savayı bütün hakimlər axmaqdır!"
Səddam da ölüb,
Hitler də,
Lenin də,
Stalin də,
sənin birinci sevgilin də.
Bir gecə arvadından gizlin
Whatsappdakı hansısa qadınla chatını siləcəksən
Və sonra öləcəksən...

Yalqızam...
Götürüb yığıram yazıçı dostum Varisi,
qalıram cavabsız... cansız... adamsız...
Müxalifətçi dostlarımdan diri qalsaydı birisi
"Günəş" kafesində dərdləşərdik.
Ağcaqanadları öldürməsəydim otağımda
heç olmasa onlarla məsləhətləşərdik;
siyasi mövqeyimizi bir-birimizə deyərdik.
Hamı ölüb
mən isə dünyaya yapışıb qalan saqqızam.
Pultun yaşıl düyməsinə baş barmağımı basıram;
təqaüdə çıxıb TV-də İlhamiyyə Rzayeva
görürəm ki, yapyalqızam.

Televizor açılır
aləm bir-birinə dəyib.
Şəkillərimin arasından bir jurnalist
ən yaraşıqlı şəklimi göstərib
adımı deyib.
kimisi yerindən kükrəyib:
- Əli Çağla "Fəsad ansamblının rəhbəri"dir.
Hansısa fahişə siqaretini tüstülədib
İzdahmda birdən-birə
göbələk kimi çıxıb deyib:
- Hə... O, mənim həmkarımın əridir,
yoldaşının deyirlər ki, dəyyusudur,
casusudur,

İsrailin İrandakı casusudur...
Kəsirəm səsini televizorun
bu səssiz hirslənən qəhbəmanlar
gör nə qədər gülməlidir?
Önünü kəsib kameranın
sevdiyimdən hər gecə qapısını kəsdiyim qadın,
Ax... nədən unutmuşam adın?

Sevgidən artıq olsa da nifrət,
sevgini qəsdən tirajlayır hakimiyyət.
Məndən sonra gözlərini kimə zilləyəcək
bu tabloda gülümsəyən portret?

Öyrətim sistemləri
"Hamımız xoşbəxt ola bilərik" deyir.
Tablodakı qadın hələ də gülümsəyir,
küçədə dilənçi tir-tir titrəyir,
reklam SMS-ləri pullarımızı elə çeynəyir
sanki anasının əmcəyini yeyir.

Gəlin, təyyarələrin səsini eşidəndə gizlənməyək.
Ayrılanda sevdiklərimizdən
ən çirkin sözlərimizi deyək.
Başımıza yağanda bombalar, qaçmayaq.
Öləndə analarımız ağlamayaq.
Gəmiyə yol göstərə bilmirsə bu mayak,
gəlin hər şeyə son qoyaq.

Gəlin son qoyaq...
Gəlin son qoyaq...
Gəlin son qoyaq...
Kosmosdakı stansiyalarımıza qaçaq,
orda da boğaz axtarışına başlarsa əllərimiz
oranın da içinə pox qoyaq...
Küçədə polislər qaçır,
bombalar düşür aramıza
aramızda təyyarələr uçur,
göndərib təyyarələri İsrail
pis deyil.
Sevgi yoxdur aramızda yaxşı ki,
yoxsa yalan uydurmağa pulum da yox,
halım da...