Kremlin köhnə mahnısı..?

...Hər il moskvalılar Ukraynanın Donbasdan çıxması üçün ukraynalılara “iki ay” vaxt verirlər.

Əks təqdirdə, onlar yeni şərtlər və zorakı ssenari ilə hədələyirlər. Bu ultimatum, əslində, hər yaz-yay kampaniyasından əvvəl tanış bir rituala bənzəyir və bu heç vaxt nəticə vermir.

Ssenari illərdir dəyişməyib. Əvvəlcə son tarix. Sonra moskvalıların sürətli nəticələr vədi.

SİA-nın əldə etdiyi məlumata görə, bu barədə Ukraynalı politoloq və siyasi strateq Viktor Taran “Facebook”da yazır.

Onun yazdığına görə, illərdir eyni vədlər - iki-üç ay ərzində Dneprə çatmaq.

Amma onlar özləri elan etdikləri hədəflərə belə çatmayıblar. Üstəlik, bəzi yerlərdə vəziyyət onlar üçün daha da pisləşib. Niyə yenidən iki ay haqqında eşidirik?

Çünki bu, Arestoviçin standart planlaşdırma dövrüdür. Arestoviçin və rusların hələ də 2-3 həftə/ay vaxtı var. Bu müddət ərzində onlar ehtiyatları cəlb etməyə, boşluqları doldurmağa və yeni hücum cəhdi hazırlamağa çalışırlar.

Bu, Ukraynaya qarşı ultimatum deyil, Ukraynaya və müttəfiqlərimizə siyasi təzyiq kimi təqdim edilən öz-özünə qoyulan bir müddətdir.

Qeyd edilməlidir ki, burada xarici kontekst də var.

Dünya siyasi dövrlərdə yaşayır. ABŞ seçki kampaniyası aktiv fazasına qədəm qoyur.

Belə anlarda sadə həllərə və sürətli nəticələrə tələbat artır. Ruslar isə bundan istifadə etməyə çalışırlar.

Onlar razılaşma üçün bir pəncərə, şans, hansısa nəticəni göstərmək üçün fürsət olduğu fikrini satmağa çalışırlar. Bunun arxasında hər hansı real razılaşmaların olub-olmadığı bəlli deyil.

Lakin başqasının siyasi təqviminə uyğunlaşmaq cəhdi göz qabağındadır.

...Üçüncü element təzyiqdir. Müəyyən bir son tarix elan edildikdə, xüsusən də mülki əhali arasında əsəbi reaksiya yaranır.

Danışıqlar, kompromislər və yorğunluq barədə söhbətlər başlayır. Bu, heç bir əsas olmasa belə, başqalarını öz templəri ilə hərəkət etməyə məcbur etməyin bir yoludur.

İndi isə əsas məsələ bunun arxasında nəyin dayanmasıdır. Belə isteriya və təzyiq nəticəyə əmin olanlar üçün xarakterik deyil.

Onlar heç nə demirlər, amma hər şeyi hərəkətləri ilə nümayiş etdirirlər.

Bu, zamanın onların əleyhinə işlədiyini hiss edənlərin davranışıdır. Rusiya bir neçə şeyin eyni anda çökdüyü bir nöqtəyə çatıb.

İnsan resursları tükənir və daim təmir olunmalıdır. İqtisadiyyat dayanır, lakin artan təzyiq altında və keyfiyyət itkisi ilə. Maliyyə ehtiyatlara və qeyri-ənənəvi həllərə güvənir ki, bu həllər sonsuza qədər uzana bilməz.

Ən əsası isə, cəbhədə dönüş nöqtəsi kimi təqdim edilə biləcək heç bir nəticə yoxdur.

Və bu məqamda “iki ay” görünür. Söhbət artıq hücumdan yox, məsafəni qoruya bilməmək qorxusundan gedir. Söhbət vəziyyətin nümayiş etdirəcək heç bir şey qalmadığı bir nöqtəyə çatmadan əvvəl vaxt qazanmaqdan gedir.

Söhbət danışıqları güc mövqeyindən məcbur etmək istəyindən gedir. Buna görə də, bu ultimatum və ya isteriya inanılmaz dərəcədə sadə və zəif görünür.

Bu, güc nümayişi deyil, zəiflik siqnalıdır və səs-küylü bəyanatlarla öz problemlərini boğmaq cəhdidir.

Bunu əvvəllər də görmüşük. Və hər dəfə bu son tarixlərin arxasında eyni şey dayanırdı: moskvalıların Ukraynaya qarşı müharibədə uduzduğunu anlamaq qorxusu...

Əli Babayev