Kremlin yanaşmaları və metodları ötən əsrdə qalıb

Bir mərkəzdən idarə olunan Yekaterenbruq hadisələri Rusiyanın imperiya iddialarının mahiyyətinin göstəricidir. Buna siyasətdə asimmetrik təzyiq deyillər. Qlobal nizam dəyişsə də, Kremlin yanaşmaları və metodları ötən əsrdə qalıb. Təbii ki, hadisələrin episentrində həm daxili siyasi motivlər, xüsusilə, Ukrayna böhranının yaratdığı intriqalar, həmdə Azərbaycan, Ermənistan və Türkiyə xəttində gedən son proseslər dayanır.
Artıq sirr deyil ki, Ukrayna münaqişəsi Rusiyanı daxildən çürüdür. Ölkənin beynəlxalq arenada nüfuzu qalmayıb, qarşıya qoyulan ilkin hədəflərə belə nail olunmayıb və bunun fonunda itkilər həddindən artıq çoxdur.
Düzdür, Rusiya tarixini oxuyanlar bilir ki, onlar üçün insan itkisi o qədər də əhəmiyyət kəsb etmir. Ancaq məsələ burasındadır ki, bu etnik ruslar üçün belədir, digər xalqlar üçün yox. Belə olduğu təqdirdə ictimaiyyətə nələrisə təqdim etmək daxili imici qorumaq zərurəti ortaya çıxır.
Digər bir məsələ isə Azərbaycan və Türkiyənin Ermənistanı öz orbitinə çəkmək cəhdləri, bununla paralel Nikol Paşinyanın Kremlin İrəvan üzərində əsas təzyiq vasitəsi hesab olunan kilsə və enerji sektorunun simalarını nəzarət altına almasıdır ki, Kreml bundan olduqca narahatdır. Rusiya hər cəvlə regionda 2020-ci ilə qədər olan mövqelərini bərpa etməyə çalışır. Onlar Cənubi Qafqazdan çıxmaq istəmirlər. Buna görə də Azərbaycana qarşı yeganə təzyiq metodu olan məsələdən çirkin kompaniya şəkilində istifadə edirlər.
Digər bir tezisdə Moskvanın Ukrayna təcavüzü kontekstində Bakıdan özlərinin lehinə qərarlar verilməsini istəməsi ehtimalıdır. Söhbət Krım başda olmaqla işğal olunmuş ərazilərdə keçirilən qondarma referendumların tanıması ilə bağlıdır. Azərbaycanın bu məsələ də mövqeyi bəllidir və biz Ukraynanın ərazi bütövlüyünü dəstəkləyirik.
Bütün hallarda münasibətlərin kəskinləşməsindən zərər görəcək tərəf məhz Rusiyadır.
Siyasi şərhçi Pərviz Mirizadə