Mürşüd Miracın şeirləri

KÖMÜRLƏ YAZILMIŞ TƏRCÜMEYİ-HAL

Ağır günlər keçirdim,

batmanlar qədər ağır

bitləndim, qaşındım,

qan dəyişdim ard-arda

çıxmadı amma canımdan şairlik sevdası…

Qara xəbərlər verirəm kimliyimə dair

hisslərim, təəssüratım bombardman edilib

sözlərim yarlıqlanıb - ticarətə hazırdı

ətimdə göyləri bağırdan döymələr saxtadı

doğrudu budanan həyatımın həngaməsi

partlayan narin müsibətləri doğrudur.

While being a non-stop brunette until now

 metrolarda göygözlü, sarışın bir ingilis

sanmışam özümü bir ara

gah arabir xor görmüşəm saçlarımı şüşələrdə

üzümdəki tülküləri silə-silə bir ara

aradığım insanlığı tapmışam

Fəqət, hissiz olmalıydım

burda gözüm kor edilmiş,

orda qulaqlarım kar

harda cəncəl çıxır, çıxsın- diqqətə

almamalıydım

taraz tutmalıydım ömrü-

xətalarım artıqca dişlərim tökülməməliydi

iri kağızlarla oynamalıydım, uduzdum!

Mənə qaldı çəki çekləri, qeyri-rəsmi sənədlər

davamiyyət jurnalları, plastik kartlar, möhür.

***

Əsli yoxmuş olanların

fərqi yoxmuş tıncıxdıran bir günəşdən

neylədimsə, gedib kimə əl açdımsa yanıq verdi

hansı yaşıma girdim-boynumdakı ləkələr ələ

verdilər məni

çıldaq deyib alnıma və topuğuma

can deyib bağrıma basdığım şeylər yandırdı

birdən

hərarət vecimə də olmadı

uşaqkən ən möhkəm yay məndəydi çünki..

Məndəydi məndə olan, mən bilmədiyim şeylər

hər gün yandırılmaqçün yanmaz deyilən bədən

tonqalima soxuşdurulan nəzir

cəhənnəmi abad göstərən körpü

iş arası, nahar vaxtı, sümüyümdən santur

emal eləmək adəti məndəydi

gəlib mənə dəyərdi qayalardan qayıdan söz

Mən hər yaşda ayağımda düz şalvar

əlimdə sədəf təsbeh, ǝynimdə qara gözlər

dolanardım çöllərdə

otuzlara çatanda dəmir torlar, zirehlər geydim

artıq.

***

Deyirəm: hər kəsin bir bəxti, bir qisməti

olmalıdı

bəlkə bəxtim gətirməz, adım silinib gedər

lənət bir selik kimi

Mürşüd ölər bir gecə, Mirac doğular bəlkə

şairlik yazılmamış da olar bəxtimə - olsun

onu öz bəxtimə özüm yazaram

öz kömürümlə...

****

Yay qurtardı

girvənkələr bağlayıb günü batırdı allahsız

uşaqlar

ikimiz üçünsə buralarda qrafinlər, rumkalar

nar alovda səhərəcən çevriləcək şüşələr var

Göylərə atılmış zərdi ruhumuz, bilmirsənmi

İçində qaranquşlar, buludlar sürüklənər- ölüm

yorulmaz ki

ölümsüzlük axtararıq guya sözdə

ard-arda günləri ömür sayarıq

halbuki,

ölümsüzlük - buruşuq bir yarpaq

deyilmi aramızda?

Sonra da yağışlar, sellər başlayar

sevişmənin ortasında közərər ay

bəhərsiz budağın hənirtisi gələr ocaqdan

unudulmuş əşyalar…

Şal -yaylıqdı

Yaşmaqdı  çardaqda

ömrümüzün ən parlaq günlərini örtər...