ÖLÜM VAR Kİ, HƏYAT QƏDƏR DƏYƏRLİ...

Nurəddin İSMAYIL

Ölüm var ki, həyat qədər dəyərli, 

Həyat var ki, ölümdən də zəhərli.

Cavid əfəndinin dilindən qopan bu misralar, özü kimi, ölümündən sonra ölümsüzlüyə qovuşan insan oğluna işarədir. Bu gündən yüz il əvvələ işıq saçan bu misralar, məhz bugünkü gündə ilahi şəhadətə qovuşan, həyatı hər kəsə örnək, ölümü mənasız yaşayan kimsələrə görg olan Mübariz İbrahimovun pəhləvan cüssəli boyuna biçilən misralardır. 

Hər şey o gecə dəyişildi. 19-dan 20-nə keçən gecə. 2010-cu ilin o gecəsi təmas xəttinin bu üzündən çaxan şimşək, təmas xəttinin o üzündə çat verdi. O gecə, təmas xəttinin o üzündə, düşmənin atəşkəs rejimindən, bu rejimin qoruyucusu olan dövlətlərin dəstəyindən məst olub mürgü vurduğu, bu üzündə xain düşməndən vətən torpağının qisasını almaq eşqi ilə köksü atan, şir ürəkli Mübarizin şikara çıxdığı gecə idi.

Bu gecə, altı il sonra Lələtəpədə ilk çaşdırıcı zərbənin endirildiyi, on il sonra 44 günlük Vətən müharibəsində düşmənə sarsıdıcı zərbənin vurulduğu, on iç il sonra düşmən üzərində son qələbənin əldə edildiyi günlərdən xəbər verən, xoş səhərli müjdə gecəsi idi. Məhz bu gecə qəhrəman bir gəncin “həyat qədər dəyərli” ölümü ilə Qarabağsız həyatdan, Qarabağla bütövləşən həyata qədəm qoyduğumuz günün başlanğıc gecəsi oldu. Bu gecənin dillərdə gəzən dastanı sonra başlayacaqdı. Özü də təkcə vətəndə yox, vətəndən kənarlarda. Dost, qardaş Türkiyədə komutanlar öz məhmətciklərinə Mübarizin keçdiyi şərəf yolundan, cəsarətindən, qorxmazlığından, tək canı ilə bir bölük düşmənlə üz-üzə durub, onlarla erməni hərbçisini məhv etməsindən örnəklər verəcək, Mübarizi Türk dünyasının basılmaz qəhrəmanı kimi təqdim edəcək.

Mübarizin qəhrəmanlığından heyrətə gələn rus rəsmiləri onu canlı müharibələrin Rembosu kimi öymək zorunda qalacaq. Görəcəklər ki, balaca bir Əliabad adlı kənddən pərvəriş tapan Mübariz, döyüş əzmi, dəyanati, mərdliyi ilə özünü 300 spartalıya bənzədən, tarixin məğlubedilməz xalqı kimi tanıtmaq istəyən, lakin həlledici döyüş zamanı tülkü kimi deşikdə gizlənən, fərarilik edən erməni əsgərindən nə qədər ucalarda durur. 2010-cu ilin 18 iyun gecəsi Tərtər rayonu, Çaylı kəndi ətrafında düşmən səngərinə girib onlarla düşmən əsgərini məhv edən Mübariz tək bir ailənin, tək bir xalqın deyil, keçmişi qəhrəmanlıq səlnamələri ilə zəngin olan, at belində doğudan batıya zəfər yürüş edən türk ulusunun yetişdirdiyi və millətin, ümmətin onunla qürur duyduğu bir qəhrəmandır. Adı dilimizin əzbəri, əməlləri hər bir insanımızın, gəncimizin, döyüşçümüzün örnəyi Mübariz bəyimiz, nur içində rahat uyu, rahat yat. Sən Vətən torpaqlarının düşmən işğalından azad olmaq yolunda uf demədən, göz qırpmadan can fəda edən şəhid oldun. Nə xoş sənin saf ruhuna ki, o ruhun general Polad Həşimov kimi ruhdaşı, general Hikmət Hacıyev kimi komutan davamçısı oldu.

Namərdi odlara yaxdı Mübariz

Qəfil bir hücumla, göz qırpımında, 

Düşmən səngərini yıxdı Mübariz. 

Zəfər dastanını yazıb tarixə, 

Şəhidlik taxtına çıxdı Mübariz.

Sarılıb silaha, girdi meydana, 

Gəbərtdi yağını, sərdi meydana, 

O bir cəsur ürək, şirdi meydana 

Namərdi odlara yaxdı Mübariz.

Nə savaş qorxusu, nə can fədası, 

Nə yaylım atəşi, ölüm sədası, 

Onu durdurmadı vətən sevdası, 

Qəlblərdə qurulan, taxtdı Mübariz.

Yurduna ürəkdən elə bağlandı... 

Candan sevdi eli, elə bağlandı, 

Hər sözü, əməli, dilə bağlandı, 

Gözlərdən yaş olub axdı Mübariz.

Sarsılmayan qala, uca dağ oldu, 

Zamanın fövqündə duran çağ oldu, 

İlk andı, son sözü, Qarabağ oldu,

Şimşək tək parlayıb, çaxdı Mübariz.