Rusiya NATO nu təxribata çəkir: Meydan oxuma, yoxsa özünüxilas əməliyyatı?

Artıq bir neçə aydır ki, Rusiya qonşu dövlətlərin sərhədlərini açıq şəkildə pozmaqda davam edir. Finlandiya və Polşanın ardınca Rusiyanın Estoniyanın hava məkanını pozması, rus MİQ-lərinin Tallinə qədər gəlib çıxması Kremlin NATO-nu məqsədli şəkildə təxribata çəkdiyini göstərir.

Maraqlıdır, Ukraynada 4 ildir ki, ilişib qalan, yüz minlərlə itki verən, bütün iqtisadiyyat və maliyyə ehtiyatını qələbəyə sərf etsə də hələ də mövqe döyüşləri aparan Rusiya həqiqətənmi NATO ilə hərbi qarşıdurmaya hazırdır? Hazır deyilsə, o zaman Rusiyanın NATO-nu təxribata çəkməkdə, onu güc tətbiq etməyə məcbur etməkdə məqsədi nədir?

Rusiyanın NATO dövlətlərinin hava sərhəddini pozması Kremlin bu ölkələrə psixoloji təzyiqi kimi qiymətləndirilə bilər. Çox güman ki, Kreml bununla Qərbi onların düşündüyündən daha böyük hərbi potensiala malik olduğu, lazım gələrsə, NATO ilə belə toqquşmağa hazır olduğu yalanına inandırmağa çalışır. Halbuki, uzun, üzücü və qüvvətükədən müharibənin Rusiyanın hərbi və iqtisadi gücünə ağır zərbə vurduğu, onu sözün həqiqi mənasında yarımcan vəziyyətə saldığı birmənalıdır. Kreml üçün işin ən çətin tərəfi isə özünün başlatdığı bu müharibəni dayandıra bilməməsidir.

Müharibənin dayanması üçün Rusiya işğal etdiyi Ukrayna torpaqlarından çıxmalıdır ki, bu da xalqı Kremlə qarşı açıq etirazlara təşviq edə bilər. Xalq hökumətdən soruşa bilər ki, madam ki, Rusiya bunca itkilər fonunda heç bir qazanc əldə etmədi, o zaman bu qədər insan itkisinə yol vermək, insanları əzaba, məşəqqətli həyata məhkum etmək nəyə lazım idi?

Məhz bu səbəbdən də NATO-nun açıq şəkildə Rusiya ilə hərbi qarşıdurmaya getməsi Kremli müəyyən mənada xilas edə bilər. Belə bir qarşıdurma baş verərsə, o zaman Kreml və rus mətbuatı elan edəcək ki, Rusiya yalnız Ukrayna ilə deyil, bütün NATO ilə döyüşür. Belə olan halda isə Rusiyanın istənilən itkisini, hətta açıq məğlubiyyətini belə əsaslandırmaq daha asan olacaq. Bu cür itki və məğlubiyyətə görə Rusiya daxilində heç kim Kremli qınamayacaq.

Bundan başqa, NATO-nun müharibəyə qoşulması Rusiyanı nüvə təhdidini daha sərt şəkildə gündəmə gətirməyə, hətta taktiki nüvə silahından belə istifadə etməyə imkan yarada bilər. Bunun özü də Kreml üçün Ukraynadakı müahribəni dayandırmaq, bu müharibədən ərazi qazancı ilə çıxmağa kömək edə bilər. Ən pis halda Kreml öz xalqına göstərə bilər ki, o, Rusiyanın maraqlarını nüvə qarşıdurması səviyyəsində belə qoruyub saxlamağı bacardı və məhz belə bir qarşıdurmadan yayınmaq üçün müharibəni dayandırmağa razılıq verdi.

Bir sözlə, Rusiyanın NATO-nu təxribata çəkməsi Kreml üçün gerçək meydan oxumadan daha çox, özünüxilas əməliyyatına oxşayır. Bu əməliyyatın nə dərəcədə uğurlu və ya uğursuz alınacağını isə zaman göstərəcək.

S.Əliyev