Şöhrətin çətinlik gətirdiyi 10 ULDUZ

Kənardan elə görünə bilər ki, şöhrət ancaq imtiyazlardan ibarətdir: böyük qonorarlar, qırmızı xalçalar, fanat sevgisi və milyonların xəyal etdiyi bir həyat. Lakin ulduzların özləri getdikcə daha çox başqa reallıqdan danışırlar: diqqətdən yaranan daimi yorğunluq, özünü itirmə, təqiblər, təşviş və şəxsi həyatının artıq özünə məxsus olmaması hissi.

Lent.az xarici mediaya istinadla uğur qazanmaq istəyən, lakin şöhrətlə gələn çətinliklərin təsəvvür etdiklərindən qat-qat ağır olduğunu açıq şəkildə etiraf edən 10 məşhuru təqdim edir.

Ledi Qaqa

Ledi Qaqa dəfələrlə etiraf edib ki, populyarlıqda onun üçün ən çətin olan iş yox, öz "mən"ini itirmək hissi olub. Müğənni qeyd edirdi ki, zaman keçdikcə sanki iki yerə bölünüb: xalqın gördüyü versiya və səhnədən kənardakı real insan. O, şöhrəti kənar təqdirin daxili özünü hiss etmədən daha ağır gəldiyi bir vəziyyət kimi təsvir edirdi. Bu isə onun sözlərinə görə, emosional tükənməyə səbəb olub. Son illərdə Qaqa balansı bərpa etməyə və daimi diqqətdən daha az asılı olmağa çalışır.

Çappell Ron

Müğənni Çappell Ron (Chappell Roan) sürətli populyarlığın onu anındaca məxfilikdən məhrum etdiyini çox birbaşa şəkildə ifadə edir. O, etiraf edib ki, indi hətta adi işlər belə təqib olunma qorxusu və ya aqressiya ilə müşayiət oluna bilər. Ron xüsusilə vurğulayır ki, onun problemi uğurla deyil, uğurun gətirdiyi fəsadlarladır. Onun sözlərinə görə, insanlar çox vaxt səhvən elə düşünürlər ki, o, "şöhrətdən şikayət edir", halbuki söhbət təzyiqdən və sərhədlərin pozulmasından gedir.

Castin Biber

Castin Biber hələ yeniyetmə yaşlarında dünya şöhrəti qazanıb və məhz bunun onun psixikasına ağır zərbə vurduğunu sonradan etiraf edib. Artist dəfələrlə qeyd edib ki, pulu, əşyaları, statusu və uğuru olsa da, özünü xoşbəxt hiss etməyib. Biber, həmçinin gənc yaşlarında narkotik problemləri, emosional soyuqluq və erkən şöhrətin təzyiqi altında verdiyi qərarlardan sonra bərpa olunmaq üçün keçdiyi uzun yol haqqında dürüst danışıb. Onun hekayəsi dünya şöhrətinin uşaq üçün nə dərəcədə təhlükəli ola biləcəyinə dair ən bariz nümunələrdən biridir.

Robert Pattinson

Robert Pattinson "Alatoran" (Twilight) filmindən sonra üzərinə çökmüş populyarlığı heç vaxt romantikləşdirməyib. O, birbaşa deyirdi ki, bundan sonra onun üçün normal həyat faktiki olaraq bitib. Aktyor xüsusilə anonimliyin itirilməsini və təcrid olunma hissini ağrılı şəkildə yaşayıb. Pattinson qeyd edirdi ki, insanlara şöhrət daimi bir eyforiya kimi görünə bilər, lakin əslində o, çox tənha ola bilər. Məhz buna görə də böyük franşiza uğurundan sonra o, karyerası üzərində nəzarəti geri qaytarmaq üçün şüurlu şəkildə daha mürəkkəb və kiçikmiqyaslı rolları seçməyə başladı.

Harrison Ford

Harrison Ford dəfələrlə vurğulayıb ki, o, heç vaxt məhz şöhrət xəyalında olmayıb. Onu qlobal bir ikon statusu deyil, aktyorluq peşəsi maraqlandırıb. Ford həmişə həddindən artıq ictimailikdən məsafə saxlayıb və özünü elə aparıb ki, sanki populyarlıq sadəcə işin yan təsiridir. Onun mövqeyi sadədir: onun üçün diqqət mərkəzində olmaq deyil, özünü faydalı və məşğul hiss etmək vacibdir. Məhz buna görə də o, illər boyu digər ulduzların oyunun bir hissəsi kimi qəbul etdiyi həddindən artıq parıltı və qlamurdan qaçıb.

Meqan Foks

Meqan Foks erkən şöhrət dalğasının onun üçün nə qədər dağıdıcı olduğundan çoxdandır danışır. Aktyor xatırlayır ki, müəyyən bir məqamda bütün bunlar onu psixoloji sarsıntıya çatdırıb, xarici görünüşünə olan həddindən artıq diqqət isə vəziyyəti daha da pisləşdirib. Foks dəfələrlə izah edib ki, ictimaiyyət onu çox vaxt insan kimi deyil, bir obraz kimi qəbul edib. O, həmçinin şöhrəti "qlobal bullinq forması" kimi dəqiq təsvir edib: milyonlarla insanın səni eyni anda qiymətləndirdiyi, tənqid etdiyi və dəyərsizləşdirdiyi bir vəziyyət. Bu, onun üçün populyarlığın ən ağrılı tərəflərindən birinə çevrilib.

Amanda Sayfred

Amanda Sayfred şöhrətlə paralel yaşamaq məcburiyyətində qaldığı təşviş, panik ataklar və obsessiv-kompulsiv pozuntu haqqında açıq danışır. Onun sözlərinə görə, həddindən artıq diqqət bu vəziyyəti daha da kəskinləşdirir. Sayfred bütün bunlardan uzaqlaşmaq üçün bir yol tapıb — böyük şəhərdən kənarda, daimi kameralardan və sənayenin səs-küyündən uzaqda yaşamaq. Eyni zamanda, o, dürüstlüklə etiraf edir ki, populyarlıq özünün seçdiyi peşənin bir hissəsidir, baxmayaraq ki, insanların tanınmış şəxslərə münasibəti çox vaxt amansız olur.

Leonardo Di Kaprio

Leonardo Di Kaprio artıq onilliklərdir ki, dünyanın ən tanınmış ulduzlarından biri olaraq qalır, lakin özü etiraf edir ki, hələ də şöhrətlə davranmaqda "usta" olduğunu hiss etmir. Aktyor deyir ki, bütün yetkinlik həyatı boyu iş ilə göz önündən itmək arzusu arasında balans axtarmağa məcburdur. Onun şəxsi qaydası belədir: ictimai məkana yalnız həqiqətən deyiləsi bir sözü və ya göstəriləsi bir işi olanda çıxır. Qalan vaxtlarda isə artıq diqqətdən maksimum dərəcədə gizlənməyə üstünlük verir.

Cennifer Lourens

Cennifer Lourens çox sürətlə superulduza çevrildi və onun sözlərinə görə, məhz bu sürət çaşdırıcı oldu. Aktyor açıq şəkildə etiraf edirdi ki, şöhrətlə barışa bilməyib və onunla daxili hüzur tapmayıb. İctimaiyyət onun hər yerdə olmasından yorulmağa başlayanda təzyiq daha da artdı. 2014-cü ildə şəxsi fotolarının oğurlanması və yayılması isə vəziyyəti daha da pisləşdirdi. Lourens üçün bu, məşhurun həyatında şəxsi və ictimai sərhədin nə qədər şərti olduğunu xatırladan ağrılı bir hadisə oldu.

Şaya Labaf

Şaya Labaf uzun müddətdir ki, şöhrəti mükafat kimi deyil, onun həyatını ciddi şəkildə sındıran bir güc kimi təsvir edir. Gənc yaşda yüksəliş, blokbasterlər, medianın diqqəti — bütün bunlar, onun sözlərinə görə, asılılıqlara, qanunla bağlı problemlərə və şəxsi kimlik hissinin itirilməsinə gətirib çıxardı. Onun populyarlığa qarşı ən məşhur etiraz simvollarından biri qırmızı xalçaya başında "Artıq məşhur deyiləm" yazılmış paketlə çıxması idi. Bundan sonra Labaf sanki sənayenin ona yüklədiyi roldan qurtulmağa çalışaraq, getdikcə meynstrim layihələrdən uzaqlaşmağa və özünü daha az kommersiya xarakterli kinoda axtarmağa başladı.