Son dərsini göy üzündə keçən MÜƏLLİM

Bəzi tarixləri unutmaq olmur.

Bəzi adları da...

4 oktyabr 2020-ci il.

5 oktyabr isə Müəllimlər Günü idi.

Arada cəmi 24 saat var.

Amma həmin 24 saatın içində elə bir hekayə var ki, onu nə bir günə, nə də bir yazıya sığdırmaq mümkündür.

Bir müəllim var idi.

Amma o, adi müəllim deyildi.

Onun auditoriyası göy üzü idi.

Onun kursantları gələcəyin zabitləri idi.

Onun dərsi isə Vətən idi.

Söhbət Vətən Müharibəsi Qəhrəmanı, şəhid polkovnik Zaur Nudirəliyevdən gedir.

Zaur Nudirəliyev Heydər Əliyev adına Azərbaycan Ali Hərbi Məktəbində xidmət edirdi. Hərbi Hava Qüvvələri fakültəsində uçuş fənləri silsiləsinin rəisi idi.

Yəni o, gələcəyin pilotlarına sadəcə təyyarə idarə etməyi öyrətmirdi.

Onlara məsuliyyət öyrədirdi.

Cəsarət öyrədirdi.

Ən əsası isə Vətən qarşısında borcun nə olduğunu öyrədirdi.

Amma həyatın qəribə tərəfi də budur.

Bəzən müəllim illərlə dediyi sözlərin hamısını bircə hərəkətlə sübut edir.

Zaur Nudirəliyev də elə etdi.

2020-ci ilin 4 oktyabrında...

Müharibənin ən ağır günlərindən birində...

O, növbəti döyüş uçuşuna qalxdı.

Bu, onun son uçuşu oldu.

Təyyarəsi vuruldu.

Burada adi insan üçün ən təbii seçim nə olardı?

Yaşamaq.

Özünü xilas etmək.

Katapult etmək.

Geri qayıtmaq.

Amma Zaur Nudirəliyev başqa seçim etdi.

Özünü yox, qarşısındakı Vətəni düşündü.

Və təyyarəsini düşmənin canlı qüvvəsi və texnikasının toplandığı istiqamətə yönəltdi.

Sonra...

Səma susdu.

Bir müəllim öldü.

Bir pilot öldü.

Bir zabit öldü.

Amma bir dərs başladı.

Məncə, burada insanın içində çox ağır bir sual yaranır:

Bir müəllim öz şagirdlərinə bundan böyük nə öyrədə bilərdi?

Heç nə.

Çünki Zaur Nudirəliyev həmin gün sözün çatmadığı yerdə əməli ilə danışdı.

İllərlə auditoriyada anlatdığı Vətən sevgisini bir neçə saniyənin içində göstərdi.

Bəlkə də onun kursantları həmin gün müəllimlərinin son dərsinin şahidi olmadılar.

Amma illər keçdikcə başa düşdülər.

Bəzən müəllim sənə kitabdan ən vacib mövzunu keçmir.

Bəzən müəllim özü mövzuya çevrilir.

Zaur Nudirəliyev də tariximizin mövzularından birinə çevrildi.

Ən ağırından.

Ən şərəflisindən.

Ən unudulmazından.

İndi 5 oktyabrı düşünürəm.

Müəllimlər Günü...

Məktəblərdə çiçəklər.

Təbriklər.

Səmimi sözlər.

“Bayramınız mübarək, müəllim!”.

Amma Zaur müəllimə bunu deyə bilmədik.

Çünki o, bir gün əvvəl şəhid olmuşdu.

Müəllimlər Günündən cəmi bir gün əvvəl.

Bu tarix mənə həmişə qəribə gələcək.

Çünki Azərbaycan həmin gün müəllimlərindən birini itirdi.

Amma əslində Zaur Nudirəliyev müəllimliyini itirmədi.

Əksinə...

Onun müəllimliyi həmin gün başqa mərhələyə keçdi.

Artıq o, bir neçə kursantın deyil, bütöv bir nəslin müəllimidir.

Çünki onun dərsi auditoriyadan çıxıb tarixə keçib.

Burada bir məqam da var.

Biz qəhrəmanları çox vaxt yalnız döyüş meydanındakı fəaliyyəti ilə xatırlayırıq.

Amma Zaur Nudirəliyev haqqında danışarkən onun müəllim tərəfini də unutmaq olmaz.

Çünki bu ölkənin sabahını qoruyacaq zabitlərdən bir qisminin qarşısında məhz o dayanmışdı.

Və onlara baxıb deyirdi:

“Pilot olmaq təkcə göyə qalxmaq deyil”.

Bəlkə də sonradan heç bir cümlə deməyə ehtiyac qalmadı.

Çünki özü göstərdi.

Göyə qalxdı.

Və Vətən üçün geri qayıtmadı.

Məncə, müəllimlik elə budur.

Özündən sonra nəsə qoyub getmək.

Bir fikir.

Bir xarakter.

Bir yol.

Bir nümunə.

Zaur Nudirəliyev isə özündən sonra bir məktəb qoyub getdi.

O məktəbin adı Vətən sevgisidir.

Bu gün onun məzarına baxanda insanın ağlına bir cümlə gəlir:

“Müəllim, dərs bitdi”.

Amma yox.

Dərs bitməyib.

Çünki onun yetişdirdiyi zabitlər var.

Onun adını daşıyan xatirələr var.

Onun haqqında danışan insanlar var.

Və onun son uçuşunu heç vaxt unutmayacaq Azərbaycan var.

Bəlkə də ən böyük müəllimlər elə müəllimlərdir ki, ölümündən sonra da sənə nəsə öyrədir.

Zaur Nudirəliyev bizə bir şeyi öyrətdi:

Vətən sevgisi danışılan söz deyil.

Lazım gələndə verilən qərardır.

O qərarı isə o, 4 oktyabr 2020-ci ildə verdi.

Müəllimlər Günündən bir gün əvvəl...

Və məncə, bundan daha ağır, bundan daha təsirli bir “Müəllimlər Günü dərsi” təsəvvür etmək çətindir.

Ruhunuz şad olsun, Zaur müəllim.

Sənin son dərsin göydə keçirildi.

Amma o dərsi Azərbaycan hələ də oxuyur.

Əli Hüseynov