Stalinin “X” laboratoriyası Məhbuslar üzərindəki təcrübələr, superəsgər və görünməyən təyyarə

Sovet hakimiyyəti qurulduqdan sonra bolşevik hökuməti əməliyyat rabitəsinin şifrələnməsi problemi ilə məşğul olmağa başlayıb. Xalq Komissarları Şurasının fərmanı ilə Fövqəladə Komissiyanın (ruscada - ÇK) tərkibində Qleb Bokiyanın rəhbərlik etdiyi xüsusi kriptoqrafik şöbə yaradılıb. Praktikada o, müxtəlif paranormal hadisələri - məsələn, telepatiya, hipnoz və psixoenergetik təsir daxil olmaqla geniş məsələləri həll etməyə başlayıb. Bütün bunlar dövlət məqsədləri üçün istifadə edilib. Beləliklə, şöbənin tərkibində gizli neyroenergetik laboratoriya yaradılıb.

Ölkə.az musavat-a istinadən xəbər verir ki, okkultizm üzrə alim və mütəxəssis Aleksandr Barçenko laboratoriyanın işində mühüm rol oynayıb. O, hətta okkultizm bilikləri əldə etmək və onun praktik tətbiqlərini araşdırmaq üçün bir neçə ekspedisiyanın rəhbərlik etmək vəzifəsini də öz üzərinə götürüb. Lakin, görünür, hakimiyyət orqanları sonradan gizli şöbənin rəhbərlərinin çox şey bildiyinə və təhlükəli ola biləcəyinə qərar veriblər. Barçenko və Bokiya 1937-ci ilin may ayında mason təşkilatı yaratmaqda ittiham olunaraq həbs ediliblər. Barçenko həbs edildikdən sonra onun bütün elmi əlyazmaları, o cümlədən əsas əsəri olan “Eksperimental enerji sahəsinin effektlərinin metodologiyasına giriş” müsadirə edilib. 25 aprel 1938-ci ildə tədqiqatçı və onun rəhbəri Qleb Bokiya edam edilib. Xüsusi şöbəyə gəldikdə isə, o, tezliklə yoxa çıxıb.

Ölüm laboratoriyası

Stalinin dövründə Dövlət Təhlükəsizlik Xidməti gizli toksikologiya laboratoriyası işlədib. O, xüsusi əməliyyatlarda istifadə edilənlər də daxil olmaqla, zəhərli və psixotrop maddələr hazırlayıb sınaqdan keçirib. Laboratoriya 1935-ci ildə xalq komissarı G.G. Yaqodanın əmri ilə Xalq Daxili İşlər Komissarlığına tabe olan xüsusi təyinatlı qrupun nəzdində yaradılıb.

Bu, öz növbəsində, müvafiq olaraq Q.M.Mayranovski və S.N.Muromtsevin rəhbərlik etdiyi toksikologiya və bakteriologiya şöbələrini özündə birləşdirən əməliyyat texnologiyaları idarəsinin bir hissəsi olub. Şöbə sonradan bir neçə yenidənqurmaya məruz qalıb, lakin fəaliyyətinin mahiyyəti dəyişməyib. Şöbənin elmi laboratoriyası rəsmi olaraq “X” laboratoriyası adlandırılıb. 1950-ci illərdə Beriyanın işi üzrə istintaq edilən Mayranovskinin sonradan bildirdiyi kimi, təcrübələr diri insanlar - ölüm hökmünə məhkum edilmiş məhbuslar üzərində aparılıb. Bu təcrübələrə təbii ki, Beriyanın özü rəhbərlik edib və nəticələr onun masasının üzərinə qoyulub.

Laboratoriyada həmçinin insanlardan lazımi məlumatları çıxarmaq üçün istifadə edilən “həqiqət içkisi” hazırlanıb. Dərmanlar yeməyə və içkiyə qarışdırılıb, subyektlərə iynə vurulub, məhlul olaraq dərilərinə çəkilib və bəzən qurbanlar zəhərli güllələrlə vurulub. Qurum 1950-ci ilin payızında ləğv edilib və onun əsasında kəşfiyyat fəaliyyəti ilə əlaqəli digər strukturlar yaradılıb.

Laboratoriyanın qurbanları arasında, xüsusən də xaricdəki ağ hərəkatın liderləri - generallar Aleksandr Kutepov və Yevgeni Millerin olduğu güman edilib: onları oğurlamaq məqsədilə bədənlərinə xüsusi maddə vurulub. Ehtimal ki, laboratoriya işçiləri Xalq Daxili İşlər Komissarlığının Dövlət Təhlükəsizliyi Baş İdarəsinin xarici işlər şöbəsinin rəisi Abram Slutskini və casusluqda ittiham olunaraq Lubyankada izsiz yoxa çıxan isveçli diplomat Raul Vallenberqi də öldürüblər.

Sovet ölkəsinin terminatorları

1988-ci ildə amerikalı tarixçi Ceff Strasberqin “Sovetin gizli silahı” monoqrafiyası Nyu-Yorkda nəşr olunub. Orada 1936-cı ildən 1941-ci ilə qədər SSRİ-nin superəsgərlər yaratmaq üçün gizli bir layihə hazırladığı ortaya çıxıb. Guya komsomol üzvləri olan könüllülər bu layihədə iştirak ediblər. İddialara görə, onlar müxtəlif əməliyyatlar keçiriblər, o cümlədən ağrıları azaltmaq üçün beyninə qızıl elektrodlar implantasiya edilib və ya ətraf sümükləri titan protezlərlə əvəz edilib. Beləliklə, əgər əsgər mərmi və ya güllə ilə vurularsa, o, yalnız yüngül yaralanıb və xəsarət minimal olub.

Müharibə başlayanda layihə müvəqqəti olaraq rəfə qoyulub. Maraqlıdır ki, iştirakçıların, demək olar ki, hamısı cəbhədə həlak olub. Strasberq onların sadəcə məhv edildiyini irəli sürüb: bu "super əsgərlər sadəcə çox təhlükəli şahidlər olublar. Atom bombasının ixtirası ilə də layihə tamamilə əhəmiyyətsiz hala gəlib.

Həmçinin 1952-ci ildə italyan əsilli rus təyyarə dizayneri Robert Lüdviqoviç Bartininin görünməzliyə malik səsdən sürətli təyyarə üçün dizayn hazırladığı barədə məlumatlar da mövcuddur. Sınaq zamanı Bartini Dunayev kimi təqdim edilib. Bir neçə şahid ifadəsində təyyarənin onların gözləri önündə yoxa çıxdığını və cihazlar tərəfindən aşkarlanmadığını, lakin sonra yenidən peyda olduğunu bildirib. Təyyarənin ilk sınaqlardan sonra söküldüyü bildirilib. Layihə uğursuz hesab edilib, çünki onlar ardıcıl görünməzlik effektinə nail ola bilməyiblər: Obyekt ən uyğun olmayan anda görünə bilib.