Valideynlər elə bilir bu davranış körpəyə zərərlidir, amma...

Körpələrin tapdıqları hər şeyi ağızlarına aparması valideynləri bəzən narahat etsə də, bu, əslində onların inkişafının təbii və vacib mərhələsidir. Psixologiyada və tibdə bu davranışın bir neçə əsas səbəbi var.
Körpələr doğulanda onların ən həssas duyğu orqanı ağızları olur. Əllərini hələ tam idarə edə bilmədikləri və barmaq uclarındakı sinir sonluqları kifayət qədər inkişaf etmədiyi üçün əşyanın teksturasını, dadını, temperaturunu və formasını anlamaq üçün ağızlarından istifadə edirlər. Onlar üçün ağız bir növ "laboratoriya" rolunu oynayır; əşyanın bərk, yumşaq, tüklü və ya soyuq olduğunu bu yolla test edirlər.
Təxminən 4-7 aylıq dövrdən başlayaraq körpələrin diş ətlərində qaşınma və ağrılar yaranır. Əşyaları ağızlarına aparıb dişləmək həmin bölgədəki təzyiqi artırır və körpəni müvəqqəti olaraq rahatladır. Bu, dişlərin çıxmasına kömək edən təbii instinktdir.
Bəzi tədqiqatçılar bu davranışı "gigiyena hipotezi" ilə əlaqələndirirlər. Körpə ətrafdakı əşyaları ağzına aparmaqla az miqdarda mikrob və bakteriya ilə təmasda olur. Bu təmas orqanizmin həmin mikrobları tanımasına və immunitet sisteminin gələcək xəstəliklərə qarşı hazırlıqlı olmasına kömək edir.
Məşhur psixoloq Ziqmund Freyd bu dövrü "Oral mərhələ" adlandırır. Bu dövrdə körpə həzz və rahatlıq mənbəyini ağız yolu ilə (əmmə, çeynəmə, dişləmə) tapır. Bu, onun emosional doyumu və özünü təhlükəsizlikdə hiss etməsi üçün zəruridir.
Valideynlərə körpənin udacağı qədər kiçik və kimyəvi tərkibli əşyalardan uzaq durmağı, lakin bu təbii kəşf etmə prosesini tamamilə məhdudlaşdırmamağı tövsiyə edilir.
Aytən
Demokrat.az