Xalqın yanına getmək niyə çətindi?

“Neftçi”nin Sloveniyada “Osiyek”ə qarşı keçirdiyi yoxlama oyununu izləyə-izləyə dərin düşüncələrə daldım. Alçaq bir təpənin fonunda standartları elə də yüksək olmayan bir futbol meydançası idi. “Neftçi” də Xorvatiya təmsilçisi ilə orda qarşılaşırdı. Gözümün qarşısına Qəbələ şəhər stadionunun fonunda hər zaman bizə boylanan əzəmətli, bol meşəli o dağ gəldi. Fikirləşdim ki, bizdə o “əjdaha”dan, yəni meşəli dağdan və dağ havasından varsa, nə üçün onun ətrafında 4-5 dənə stadion tikib, xarici və yerli klublar üçün təlim-məşq toplanışı keçirə bilmirik?

Bu yaxınlarda oxumuşdum ki, Qətərin “Əl-Haraitiyat” komandası Azərbaycana gəlib. Ərəblərin məqsədi Qəbələdə təlim-məşq toplanışı keçməkdi. Bu toplanış həm də bizim klubların işinə yarayacaq, onlar Azərbaycanı tərk etmədən beynəlxalq səviyyəli hazırlıq oyunu keçirmək imkanı qazanacaqlar. “Sumqayıt”la “Şamaxı”nın bu fürsətdən yararlanması çox yaxşı addımdı. Çox arzulayardım ki, gələcəkdə belə imkanlar artsın. Bunun üçünsə “Əl-Haraitiyat” kimi Azərbaycana toplanışa gələn əcnəbi klubların sayı çoxalmalıdı. Belədə bizimkilər də toplanış üçün xaricə getməzlər. Artıq xərc çəkməyə də ehtiyac olmaz.
Xaricə təlim-məşq toplanışına getmək üçün Avstriyada, Sloveniyada, lap elə Türkiyədə xərclənən pullara neynəmək olar? Əlbəttə, uşaq futboluna, akademiyalarına diqqəti artırmaq, həmin pulu azərbaycanlı balaları üçün xərcləmək mümkündü. Kinonun ağlamalı yeri də elə budu. Bizim klublar uşaq futbolu adı gələndə ora pul xərcləməyə həvəs göstərmirlər. Amma elə ki, xaricə təlim-məşq toplanışına yollanmaq məsələsi ortaya çıxır, buna dərhal pul tapırlar. Elə legionerlərə pul xərcləmək məsələsində də belə həvəslidilər. Ona görə də Azərbaycan futbolu illərdi yerində sayır, klublarımızda yerli futbolçuların sayı sürətlə azalır, millidə oynatmağa səviyyəli futbolçu tapa bilmirik.
Amma çıxış yollarından biri də məhz budu.
“Yuventus”, “Benfika” kimi tanınmış Avropa klubları Ermənistanda özlərinə uşaq akademiyaları açır. Di gəl ki, Azərbaycan klubları burdan-bura bölgələrə ayaq qoymaq, ordakı futbol infrastrukturunu inkişaf etdirmək haqda düşünmürlər. Bu yükü həmişə “Qəbələ” çiynində daşıyıb, Azərbaycan futbolu üçün fabrik rolunu oynayıb. Artıq “Qəbələ”nin də imkanları tükənib, təkbaşına bu vəzifənin öhdəsindən gələ bilmir. “Neftçi” ilə “Sabah” yaxasını kənara çəkib, özlərini paytaxt təmsilçisi kimi təqdim edə bilərlər. Lakin bu da bəhanədən başqa bir şey deyil. Nə üçün elə Qəbələnin özündə, yaxud Qusarda, Qaxda, lap elə Lənkəranda “Neftçi”nın və ya “Sabah”ın adına futbol məktəbi, təlim-məşq bazaları olan infrastruktur olmasın?
Yararsız legionerlərə, xaricdə keçirilən bahalı təlim-məşq toplanışlarını xərclənən pullardan qənaət edib, bu layihəni həyata keçirmək olar.
Təbiəti səfalı olan bir çox rayonlarda ayrı-ayrı nazirliklərin, şirkətlərin, hətta təhsil ocaqlarının istirahət evlərinə, təlim bazalarına rast gəlirik. Bunu futbol klublarımız da edə bilər. Hansısa kənddə bir neçə sot torpağı alıb, azı bir meydança salmaq, ordakı istedadlı uşaqların məşq etməsi üçün şərait yaratmaq elə də böyük xərc tələb etmir. Milyonçu klublarımız üçün bu məbləğ lap qəpik-quruş olar.
Təşəbbüsü elə “Neftçi” dəstəkləyib, ilk addımı da o ata bilər. Özünü hər fürsətdəcə “xalq komandası”, “bayraqdar” adlandıran “ağ-qaralar” Azərbaycanın bölgələrində özünə futbol akademiyaları, təlim-məşq bazaları açmaqla xalqa daha yaxın ola bilər. “Turan Tovuz” Tovuzdan gəlib, Kürdəxanıda özünə baza tikibsə, eynisini “Neftçi” də Tovuzda tikə bilər. Həm də bu baza Bakıdakından daha ucuz başa gələr. Əvəzində 100 uşaq orda futbolla məşğul olar. Əminəm ki, onların arasından gələcəkdə “Neftçi”nin formasını şərəflə və uğurla daşıya biləcək azı beş futbolçu çıxacaq.
“Xalq komandası” olmaq üçün sözün əsl mənasında xalqın komandası olmaq, xalqa tərəf getmək lazımdı. Təklifi biz verdik, qaldı bizim klubların bu təklifi dəyərləndirməsi. Faydasını həm özləri görəcək, həm də Azərbaycan futbolu. Əmin ola bilərsiz.
AMAL