Bunun üçün Putin istənilən güzəştə getməyə hazırdır...

...ABŞ, Ukrayna və Rusiya arasında danışıqlar Əbu-Dabidə baş tutub.

SİA-nın əldə etdiyi məlumata görə, doğrudur, Avropa ölkələrindən nümayəndələr bu ölkədə olsalar da, lakin onlar ayrı-ayrı görüşlər keçirir və danışıqlar prosesində birbaşa iştirak etmirlər.

Lakin az adam bu raundun irəliləyiş gətirəcəyinə inanır. Rusiya və İsraillli siyasətçi və ictimai xadim Leonid Nevzlin yazır ki, mümkün atəşkəsin texniki detalları təxminən bir il əvvəl razılaşdırılıb.

Ən vacibi ərazi məsələsi olan siyasi məsələlər qalır. Moskvanın ultimatumundan imtina etməyə hazır olduğuna dair heç bir əlamət yoxdur. Amerikalı danışıqçılar məhz bu ultimatumu - Ukrayna qoşunlarının Donbasdan döyüşsüz çıxarılması - hansısa məqbul formada formalaşdırmağa çalışırlar.

Ötən gün “The Economist” Vaşinqtonun irəli sürdüyü ideyalardan birini təsvir edib: Ukraynanın inzibati sərhədlərinin elə yenidən cızılması ki, Rusiya Luqansk və Donetsk vilayətləri üzərində tam nəzarəti iddia edə bilsin, lakin eyni zamanda Ukrayna onun nəzarətində qalan şəhərləri təslim etmək məcburiyyətində qalmasın.

Amerikalılar Rusiya Federasiyasının göstərməyə başladığı müəyyən bir "çeviklik" gördülər. Düzdür, burada xatırlamağa dəyər, bundan sonra Putin bu xəyali "çevikliyi" Vaşinqtona yayımlamağa başladı: Rusiya Federasiyasının Avropa enerji bazarına qayıtması və müharibədən sonra "Avropa təhlükəsizlik arxitekturasının" özü haqqında danışmaq təkliflərindən sonra...

Təbii ki, Putin NATO-nun 1997-ci il sərhədlərinə, “yeni Yaltaya” çəkilməsi, eləcə də “enerji dəyənəyi”nin öz əlinə qaytarılması ilə bağlı ən sərsəm fikirlərini qanuniləşdirmək üçün hər cür güzəştə getməyə hazır olduğunu nümayiş etdirəcək.

Amma bu, heç də Avropanın ən böyük ölkələrindən birinin - Ukraynanın taleyi ilə bağlı söhbət deyil. Bu, bütün Avropanın təhlükəsizliyinin ticarətidir.

Putin artıq müharibə zamanı danışıqlara nail olub. İndi o, Şərqi Avropada qüvvələr balansını müzakirə etməzdən əvvəl icazə verilən sərhədləri dəyişdirməyi bacarıb.

Həm də, Rusiya Federasiyasının imperiya ambisiyalarının lehinə təcavüz qurbanı olan dövlətin sərhədlərinin rəsmi şəkildə yenidən qurulmasını müzakirə etməzdən əvvəl daha az vacib deyil.

Bu, ilk növbədə Baltikyanı ölkələr və Polşa üçün çox təhlükəli presedentdir.

Əgər bunu Ukrayna ilə etmək olarsa, Narvanın və ya Suvalki dəhlizinin taleyindən söhbət gedəndə Moskva daim bu nümunəyə müraciət edəcək.

Əli Babayev