“Dəfn mərasiminin arxasında İranda hakimiyyət böhranı gizlənir..?”

...Ayətullah Əli Xameneinin Tehrana on minlərlə insanı və çoxsaylı xarici nümayəndə heyətini cəlb edən genişmiqyaslı dəfn mərasimi, liderin ölümündən sonra İslam Respublikasının dözümlülüyünü nümayiş etdirmək məqsədi daşıyırdı.

Lakin mərasimlərin əsas nəticəsi davamlılıq hissi deyil, hakimiyyətin özü ilə bağlı suallar idi.

SİA-nın əldə etdiyi məlumata görə, bu barədə TİME yazır.

Yeni Ali Rəhbər Müctəba Xameneinin yoxluğu xüsusi diqqəti cəlb edib.

Rəsmi andiçmə mərasiminə və Tehranda portretlərinin görünməsinə baxmayaraq, o, hələ də ictimaiyyət qarşısına çıxmayıb.

Qərb mediasına görə, bu, ABŞ və İsrailin zərbələri zamanı aldığı ağır xəsarətlər, eləcə də yeni sui-qəsd cəhdi qorxusu ilə bağlı ola bilər.

Ekspertlər qeyd edirlər ki, varisin yoxa çıxması dəfn mərasiminin əsas məqsədini - rejimin sabitliyini nümayiş etdirməyi pozur.

Hökumət öz mövqeyinə əmin olduqda, lider adətən bu cür tədbirlərin mərkəzi fiquruna çevrilir. İranda isə əksi baş verdi: dövlət özünü təcəssüm etdirməli olan şəxs olmadan güc nümayiş etdirməyə məcbur oldu.

Prezident Məsud Pezeşkian, Parlamentin sədri Məhəmməd Bağır Qalibaf, xarici işlər naziri Abbas Əraqçi və İslam İnqilabı Keşikçiləri Korpusunun rəhbərliyi mərasimlərdə iştirak ediblər.

Lakin Ali Rəhbərin yoxluğu matəm həftəsinin ən çox müzakirə olunan hadisəsinə çevrilib.

Gərgin vəziyyətin daha bir sübutu dəfn mərasimi zamanı eşidilən ABŞ və İsrailə qarşı qisas şüarları olub. Bunlar hakimiyyətin müharibənin, iqtisadi böhranın və son kütləvi etirazların ağır nəticələri fonunda ictimaiyyətin diqqətini xarici düşmənə yönəltmək istəyini əks etdirir.

Tarixən bu cür mərasimlər hökumətin legitimliyini gücləndirmək üçün istifadə olunub, 1989-cu ildə Ruhullah Xomeyninin ölümündən sonra olduğu kimi.

Lakin hazırkı vəziyyət fərqli görünür: genişmiqyaslı yürüşlər ölkəni və xarici dünyanı rejimin gücünə inandırmaq məqsədi daşıyır, yeni liderin yoxa çıxması isə yalnız onun zəifliyini və İran hökumətinin özünü tapdığı böhranın dərinliyini vurğulayır..?

Əli Babayev