Ermənilər “Koroğlu”nu oğurlayıb necə “David” etdilər?

Hindistan qaraçıları olan boşa/lom tayfaları Qafqaza köçürüləndən sonra yerli xalqların mədəniyyətinə, tarixinə, inancına aid bütün hər şeyi ya öz adlarına çıxdılar, ya da onu plagiat edib saxta tarix yazdılar. Bunlardan biri də guya yaşı min il olan “Sasunlu David” “dastanıdır”.

Axar.az xəbər verir ki, bu sözləri tarixçi alim Zaur Əliyev qeyd edib.

“Alimlər yaxşı bilir bu məsələni, professor Vəli Xuluflunun xalq düşməni elan edilməsini. 1930-cu illərdə erməni alimi Kanonyan iki dəfə ondan xahiş edir ki, “Koroğlu” dastanlarının bütün variantları və tarixi haqqında geniş məlumat var, ermənilər üçün də qəhrəmanlıq rəmzi, “Koroğlu” dastanları yaradılmalıdır. Vəli müəllimin “yox” deməsindən cəmi 4 gün sonra onun həbs edilməsi xəbəri yayılır, bir neçə il sonra isə ortaya “Sasunlu David” adlı saxta bir erməni “dastanı” çıxır.

Və 1939-cu ildə Sovet rəhbərliyində təmsil edilən ermənilər “dastanın” 1000 illiyini qeyd edirlər. Azərbaycandan o zaman bununla bağlı etiraz edib, onun saxta olmasını deyənlər isə repressiya təyziqi ilə üz-üzə qaldılar.

“Sasunlu David” dastanı “Koroğlu” dastanından plagiatdır, oğurluqdur. Ermənilər bunu Tiflisdə arxivdə olan “Koroğlu” dastanının surətini köçürüb, adları dəyişməklə öz adlarına çıxıblar. Bu dastanı ordan çıxarıb ermənilərə verən isə L.Q. Çlaidze adlı gürcü alimi olub.

Bu, bütün dəlil və sənədlərlə sübut edilib. Koroğlu Qoşa bulağın suyunu içib misilsiz güc əldə edir, “Sasunlu David”də də qəhrəmanlar həyatverici suyu içib qüvvətli olurlar. Hər iki dastanda sevgi macəraları də eynidir. 1939-cu ildə ermənilər iddia edirlər ki, guya onların “dastanı” min il öncəni əhatə edir. Min il öncə heç Osmanlı dövləti yox idi ki, bu saxta David kiminləsə mübarizə aparsın. Osmanlı dövləti orta əsrlərə aiddir ki, ən azı 250 il ermənilər burda əməlli-başlı hamını aldadıblar.

Hələ bunlar bir kənara, o qədər qeyri-peşəkar oğurluq ediblər ki, onların “dastanını” oxuyanda konkret türk sözləri, təsiri, atmosferi və məzmunu açıq-aşkar gorünür.

Onlar “dastan”da bəy-beq, hampa-hampa, ponir-banir, nişanlı-nşanadz, daya-dayaq və s.sözlərini həyasızcasına özünüküləşdirməyə cəhd ediblər. Bu bədbəxtlər dəyişəndə erməni dilində sözün qarşılığını tapa bilməyib, onu türk variantında hərf yeri dəyişiblər sadəcə. "Sasunlu David"də "Cəlali", "Məlik", "Pəhləvan", “Haramzadə”, “Namərd”, “Halal” kimi terminlərin və süjetlərin çoxluğu elə sübut edir ki, bu oğru qaraçılar bunu necə “yazıblar”.

Qəhrəmanlara "dəli" deyilməsi türk ənənəsidir. "Kitabi-Dədə Qorqud"dakı Dəli Domrul, Dəli Qanturalı və ya “Koroğlu” dastanındakı "Dəlilər" obrazları bunu təsdiq edir. Ermənilərin heç bir əsərində "dəli" sözünün qəhrəmanlıq rütbəsi kimi işlənməsi tarixi və linqvistik köklərə malik deyil. Bu, bir daha göstərir ki, ermənilər necə oğrudurlar.

Ermənilər 1939-cu ildə iddia ediblər ki, guya “dastan” 1874-cü ildə Qaregin Srvandzyants bunu əzbər bilən hansısa kəndlidən eşidib, yazıb. Kəndli də o boyda “dastan”ı əzbər bilirmiş.

Ermənilər ortaya tutarlı, ciddi bir sənəd qoya bilmirlər ki, XIX əsrin lap son illərinə qədər bir nəfər də olsun erməni aliminin yazısında “Sasunlu David”in adı çəkilib”, - tarixçi qeyd edib.