İran fitnəsindən əl çəkmir

Kubra Məhərrəmova yazır...

Hər zaman islam dini adı altında Azərbaycan dövlətinə və azərbaycanlılara qarşı mümkün olan, ağlagələn və gəlməyən hər cür şərəfsizliyi edən İran dövləti bu gün öz rekordunu təzələdi.

Azərbaycan müstəqilliyini qanı ilə qazanan gündən İranın qarnına elə bir ağrı düşüb ki, düz 35 ildir əlinə keçən qara-quranı atsa da, ağrıları kəsilmir ki, kəsilmir. Xüsusən də II Qarabağ müharibəsindən sonra rəsmi Bakının əldə etdiyi mütləq qalibiyyət İranın kabusuna çevrilib.

Hər keçən gün baxır Bakıya - qanı qaralır, təzyiqi qalxır, ürəyi partlayır. Başlayır Arazın o tayından Bakıya barmaq silkələməyə. İtlərini hürdürür, sonra da deyir ki, "bu, İran dövlətinin rəsmi mövqeyi deyil".

İrana görə, göydən daş da yağsa, günahkar Azərbaycan olacaq.

Bir haşiyə çıxım. Artıq neçə ildir ki, İranda quraqlıq baş alıb gedir. Xalq da İran hökumətindən su tələb edən kimi, mollalar deyirlər ki, "Azərbaycan buludları qoymur İran tərəfə keçsin, ona görə də quraqlıqdır".

Gör, indi Azərbaycan necə qüdrətlidir ki, buludları belə istədiyi tərəfə qova, yönəldə bilir.

Buludların istiqaməti ilə bağlı fikirləri mücərrəd olsa da, Bakı siyasi mövqeyini istədiyi istiqamətə yönəldə, mümkün olmayanı belə reallaşdıra bilir.

Avqustun 8-də ABŞ Prezidenti Donald Trampın təşəbbüsü ilə Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev və Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyan arasında razılaşmalar əldə olunan kimi, İranın bütün KİV-i məhz Bakıya qarşı hücuma keçdi. Azərbaycan və azərbaycanlılar oldu bir nömrəli düşmən. Ermənistan qaldı bir kənarda.

İranın Ali Rəhbəri Xameneinin beynəlxalq məsələlər üzrə müşaviri Əli Əkbər Vilayəti açıq təhdid mətni ilə danışdı: "İran ya Rusiya ilə, ya da təkbaşına Zəngəzur dəhlizinə mane olacaq".

Ardınca İran parlamentinin sədr müavini Əli Nikzad ağzı köpüklü Zəngəzur dəhlizini tənqid edərək bildirdi ki, "bu dəhliz sülh üçün deyil, müharibə üçün nəzərdə tutulub".

Daha sonra İranın Ermənistandakı sabiq səfiri Əli Səqqaiyan sinəsinə vurdu: "İran hücuma hazırdır: qoşunlarımız Zəngəzura girəcək. Qafqaz İranındır".

Bu siyahını səhərə kimi uzatmaq olar.

Bütün bu fikirlər isə İranın Azərbaycana qarşı düşmən mövqeyində olmasının bariz nümunəsidir. Çadralanmamış, gizlədilməmiş.

Əvvəla ondan başlayaq ki, İranın hərbi gücünü, hücumunu da gördük. 12 günlük İsrail-İran qarşıdurmasında İranda general, SEPAH-da can qalmadı. İsrail hər birini yatağında məhv elədi.

Xameneini də gördüm deyən olmadı. Dedilər elə yerdə gizlənib ki, nə telefonu, nə də ağzı söz tutur. Sonra arsız-arsız çıxıb dedi ki, bəs İsrail və ABŞ bizə yalvardı, biz də döyüşü dayandırdıq. Əcəba, döyüşü İran tərəfi dayandırıbsa, necə oldu ki, İranın səmasında Davud ulduzlu qırıcılar gecə-gündüz var-gəl elədi. İran heç sapand daşı da ata bilmədi onlara.

İkincisi, Qafqaz bu torpaqlarda yaşayan xalqlara məxsusdur. Qafqaz xalqları dil və din baxımından fərqli olsalar da, onları birləşdirən dəyərlər var. Bunu isə heç bir molla dərk edə bilməz.

Üçüncüsü isə, Zəngəzur dəhlizi artıq kağız üzərindən torpağa keçir. İranın köməyə çağırdığı Rusiyanın Prezidenti Putin demişkən: "xoşuna gəlsə də, gəlməsə də, dözməlisən, gözəlim". İndi İran istəsə də, istəməsə də, bu yol var və olacaq.

Di gəl ki, İran fitnəsindən qala bilmir.

İran Vaşinqtonda Azərbaycan, Ermənistan və ABŞ arasında imzalanan üçtərəfli bəyannaməyə etiraz olaraq, Naxçıvandan Bakıya yük daşıyan sürücülərə təzyiqləri artırıb.

İran tərəfi Naxçıvandan yola düşən sürücülərə zülm verib, günlərlə ac-susuz, çöllük ərazidə toz-torpaq içində gözlədirlər. Mümkün olan bütün mənəvi təzyiqə məruz qoyurlar. Onları təxribata sürükləyirlər ki, nəsə bir münaqişə yaransın. Sonra da çığır-bağır salsınlar ki, azərbaycanlılar qanuna tabe olmur.

Sürücülər deyirlər ki, "burada nə yemək var, nə də su. Bir şey almaq üçün kilometrlərlə yolu piyada getmək lazımdır. Burada heç tualet də yoxdur. Bizimlə heyvan kimi davranırlar".

Sürücülər vurğulayıblar ki, İran rəsmiləri onlara: "Xoşunuza gəlmirsə, gedin "Tramp marşrutu"ndan istifadə edin", - deyirlər.

Əlbəttə, tezliklə, ən qısa zaman ərzində "Tramp marşrutu" açılacaq və azərbaycanlı sürücülər rahatlıqla istədikləri kimi yol gedəcəklər. Amma İran hər bir azərbaycanlının xatirində xain düşmən kimi qalacaq.

Qarabağın daş-divarını, evini-darvazasını oğurlayıb aparan İran kimi. Erməniyə silah-sursat və yanacaq verən İran kimi. Azərbaycanın haqq savaşında ona xəyanət edən İran kimi. Ermənistanın sərhədinə "İranın qırmızı xətti" deyən İran kimi.

İranın bugünkü hökuməti hər nə qədər çalışsa da, Azərbaycana heç nə edə bilməyəcək.

Ən azı son günlər bunun sübutu İranın ali rəhbərinin fotosunun divarları deyil, zibil qutularını bəzəməsidir.

Bu dünya kimləri yola salmayıb ki? Tarix isə hər şeyi layiq olduğu yerə qoyur.