İşsizlər özlərini dəyərsiz hiss etməmək üçün saxta ofislərə üz tuturlar...

...Çində qeyri-adi bir hadisə yaranıb və sürətlə yayılır: gənc işsizlər xüsusi yaradılmış ofislərdə “işləmək” üçün pul ödəyirlər, baxmayaraq ki, orada onlar üçün real iş yoxdur. BBC yazır ki, bu tendensiya iqtisadiyyatın yavaşlaması və gənclər arasında yüksək işsizlik fonunda xüsusilə nəzərə çarpıb - təkcə rəsmi məlumatlara görə, bu, 14 faizi ötür.

SİA-nın məlumatına görə, belə “yaxşı ofislərdə” hər şey demək olar ki, real şirkətlərdəki kimi təşkil olunub: masalar, internetə çıxışı olan kompüterlər, konfrans otaqları, çay və kofe olan fasilə otaqları, bəzən hətta nahar və qəlyanaltılar qiymətə daxildir.

Bir ziyarət adətən gündə 30-50 yuana (təxminən 4-7 dollar) başa gəlir. İnsanlar vaxtlarını istədikləri kimi keçirə bilərlər: vakansiyalar axtarmaq, layihələri üzərində işləmək, təhsil almaq və ya sadəcə olaraq kompüter arxasında oturmaq, aktiv iş görkəmini yaratmaq.

...Bu “işçilərdən” biri Dongguan şəhərindən olan 30 yaşlı Şui Çjoudur. Onun qida biznesi 2024-cü ildə bağlanıb və 2025-ci ilin aprelində o, Pretend To Work Company kovorkinq məkanında iş masası üçün gündə 30 yuan ödəməyə başlayıb. Orada o, digər beş “həmkarı” ilə çiyin-çiyinə işləyir. Çjou adətən səhər 8-dən 9-a qədər gəlir və bəzən yalnız axşam 23-də ayrılır. Bir neçə ay ərzində o, digər qonaqlarla dostlaşdı: onlar birlikdə nahar edir, söhbət edir, zarafatlaşır, oynayırlar, həmçinin bir-birlərinə iş tapmaqda kömək edirlər.

Onun sözlərinə görə, bu mühit onu daha intizamlı edir və əhvalını nəzərəçarpacaq dərəcədə yaxşılaşdırıb.

Oxşar hekayəni Şanxaydan olan 23 yaşlı Xiaoven Tanq da danışır. Keçən il universiteti bitirib, lakin daimi iş tapmayıb. Eyni zamanda, onun universitetinin açıqlanmayan tələbi var: məzun olduqdan sonra bir il ərzində siz müqavilə və ya təcrübənizin təsdiqini təqdim etməlisiniz, əks halda sizə diplom verilməyəcək.

Məsələni “bağlamaq” üçün Tanq bu ofislərdən birində iş yeri icarəyə götürdü, fotoşəkilləri universitetə göndərdi və əslində onlayn romanlar yazsa da, bunu təcrübə kimi keçirdi.

...Pretend To Work şirkətinin sahibi, 30 yaşlı Feiyunun dediyinə görə, onun müştərilərinin təxminən 40 faizi təcrübələrini rəsmi təsdiqləyən məzunlardır və ya bəzən sadəcə olaraq valideynləri ilə münasibətlərində gərginliyi aradan qaldırırlar.

Qalan 60 faiz isə frilanserlər və “rəqəmsal köçərilər”, e-ticarət işçiləri və yazıçılardır.

Müştərilərin orta yaşı 30-a yaxındır.

Mütəxəssislər "görünür işin" populyarlığını iş çatışmazlığı qarşısında gücsüzlük hissi və özünə dəyər hissini qorumaq istəyi ilə izah edirlər.

Feiyunun dediyi kimi, o, "masada oturacaq deyil, ləyaqəti - lazımsız hiss etməmək qabiliyyətini satır".

Koronavirus pandemiyası zamanı pərakəndə biznesi bağlananda özü də işsizliklə üzləşmiş, işsiz qalmağın psixoloji zərərini başa düşür.

Eyni zamanda o, belə bir biznesin uzunmüddətli gəlirliliyinin şübhə doğurduğunu etiraf edir və bunu daha çox sosial eksperiment kimi görür.

Sahibkarın sözlərinə görə, onun vəzifəsi təkcə insanlara öz əhəmiyyətinin “illüziyasını saxlamağa” kömək etmək deyil, həm də müştərilərin real iş tapa bilməsi və ya öz layihəsini yarada bilməsi üçün “saxta ofis”i real başlanğıc nöqtəsinə çevirməkdir.

Məsələn, Çjou indi vaxtının çox hissəsini süni intellektin öyrənilməsinə sərf edir: o, şirkətlərin işə qəbul zamanı bu cür bacarıqları getdikcə daha çox tələb etdiyini müşahidə edib. Kişi ümid edir ki, bu, onun əmək bazarına axtarılan bir bacarıqla qayıtmasına kömək edəcək.

Nazlı Almuradova