Ölüm uzaqda deyil KÖŞƏ

Ölüm haqqında danışmağı sevmirik. Onu ağır mövzu hesab edir, sanki adını çəkməsək, bizdən uzaq qalacağını düşünürük. Halbuki həyatın dəyişməyən yeganə həqiqəti elə ölümdür. Doğulduğumuz andan etibarən hamımız eyni ünvana doğru gedirik. Fərq yalnız oraya nə vaxt və necə çatacağımızdadır.

Müasir insan ölümü həyatın bir hissəsi kimi qəbul etməkdə çətinlik çəkir. Sosial şəbəkələrdə xoşbəxtlik nümayiş olunur, uğurlar paylaşılır, bayramlar qeyd edilir. Amma həyatın digər üzü – ayrılıq, itki və fanilik – çox vaxt görünməz qalır. Sanki ölüm yalnız başqalarının başına gələn hadisədir.

Lakin hər gün oxuduğumuz xəbərlər bunun əksini deyir. Yol qəzaları, xəstəliklər, təbii fəlakətlər, gözlənilməz hadisələr... Bəzən səhər evdən çıxan insan axşam geri qayıtmır. Bu acı həqiqət bizə həyatın nə qədər kövrək olduğunu xatırladır.

Ən düşündürücü məqam isə budur ki, ölümün qaçılmaz olduğunu bilə-bilə həyatın özünü təxirə salırıq. Sevdiklərimizə demək istədiyimiz sözləri sonraya saxlayırıq. Valideynlərimizi ziyarət etməyə vaxt tapmırıq. Dostlarımızla görüşü ertələyirik. Bağışlamaq istədiyimiz insanı bağışlamır, təşəkkür etməli olduğumuz insanı isə gözlədirik.

Halbuki həyatın bizə verdiyi ən böyük dərs onun sonsuz olmamasıdır. Məhz bu məhdudluq yaşadığımız hər günə dəyər qazandırır.

Ölüm insanı qorxutmaq üçün deyil, düşündürmək üçündür. O, bizə xatırladır ki, topladığımız var-dövlət, tutduğumuz vəzifə və qazandığımız şöhrət bir gün arxada qalacaq. İnsanlardan geriyə qalan isə çox vaxt bank hesabı deyil, davranışı, sözü və xatirəsidir.

Bir insanın ardından "yaxşı insan idi" cümləsini eşitmək bəzən ən böyük sərvətdən daha qiymətli olur. Çünki ömür illərlə deyil, insanların qəlbində buraxdığımız izlə ölçülür.

Bəlkə də ölüm haqqında daha çox düşünmək həyatdan daha az zövq almaq demək deyil. Əksinə, hər günün qiymətini bilməyə, sevdiklərimizə daha çox vaxt ayırmağa, lazımsız mübahisələrdən uzaq durmağa və həyatı daha mənalı yaşamağa çağırışdır.

Heç kim ölümdən qaça bilməz. Amma hər kəs elə yaşaya bilər ki, bir gün həyatdan köçəndə arxasında peşmanlıqlardan çox xoş xatirələr, incikliklərdən çox dualar, sərvətdən çox insan sevgisi qalsın.

Çünki ölüm həyatın son nöqtəsidir. Həmin nöqtəyə qədər yazılan cümlələrin mənası isə yalnız bizim seçimlərimizdən asılıdır.