Otel qiymətləri uçur, istirahət isə sadəcə xəyal olur

Yay fəslidir. Dəniz, dağ, təbiət hamısı insanı özünə çəkir. Bədən istirahət, ruh sakitlik istəyir. Amma Azərbaycanda istirahət artıq lüks sayılır. Bakıdan bir az uzaqlaşmaq istəsən, qarşına çıxan ilk sual “pulun varmı?” olur. Qəbələdə, Şəkidə, Qusarda yerləşən 3-4 ulduzlu otellərdə bir gecənin qiyməti orta statistik vətəndaşın yarım aylıq qazancına bərabərdir. Ailəvi istirahət isə bəzən bir ayın maaşını tam yeyib bitirir.

Halbuki bu ölkədə rəsmi orta əməkhaqqı təxminən 900-1000 manat arasındadır. Reallıqda isə çox ailə bu məbləğin yarısını belə qazanmır. Kirayə, kommunal, bazarlıq, uşağın məktəb xərcləri və sonda “istirahət” üçün ayırmağa heç nə qalmır.

Maraqlıdır, niyə bu qədər otel tikilib, əgər əhalinin böyük hissəsi ora gedə bilmirsə? Bu sualın cavabı turizm siyasətində, qiymət tənzimlənməsində və sosial bərabərlikdə gizlənir. Otel sektorunun əksəriyyəti daha çox xarici turistlərə və ya yüksək gəlirli yerli əhaliyə xidmət edir. Ortastatistik azərbaycanlı isə ya nənə kəndinə gedir, ya da evində ventilyatorla “yay istirahəti” keçirir.

Bəzi ölkələrdə hökumət daxili turizmi stimullaşdırmaq üçün tətil çekləri, vergi güzəştləri, regional turizm aksiyaları təqdim edir. Bizdə isə “əgər imkanın yoxdursa, istirahət etmə” yanaşması hakimdir.

Bilməliyik ki, istirahət bir lüks deyil. O, insan haqları içində yer almalıdır. İstirahət etməyən insan daha tez qocalır, daha çox xəstələnir və daha az yaradıcılıq göstərə bilir. Əgər ölkədə daxili turizm yalnız seçilmişlərə xidmət edirsə, bu həm iqtisadi bərabərsizliyin, həm də sosial ədalətsizliyin göstəricisidir.

Leyla Mirzə,  Bizimyol.info