“Qiyamət oluruq biz, səhv düşəndə yerimiz” Direktorun şagirdi döyməsi iddiasına SÖZARDI… KONKRET

Bir neçə gündür ki, Xırdalan şəhər 1 nömrəli tam orta məktəbin ətrafında yaranan qalmaqal səngimək bilmir. Buna səbəb isə Ramin Ağayev adlı valideynin uşağının direktor Arifə Balakişiyeva tərəfindən döyüldüyünü iddia etməsidir. Bəli məhz iddia… Çünki aparılan araşdırmalar zamanı valideynin dedikləri öz təsdiqini tapmayıb. Ancaq bu haqda az sonra…

Əvvəla qeyd edim ki, hər birimiz orta məktəbdə oxumuşuq və şagird həyatını yaşamışıq. Sərt xarakterli, tələbkar və əsl ziyalı yetişdirməyi qarşısına məqsəd qoyan müəllimlərimiz də olub. Dərslərimizə biganə yanaşanda, “dəcəllik” edəndə, sözə baxmayanda bir sillə də yemişik. Əsl ziyalı, peşəkar müəllim silləsi… Məhz bu sillələrin təsiridir ki, bu gün hər birimiz cəmiyyətdə öz yerimizi tutan, ziyalı və savadlı kadrlar kimi yetişmişik, mənsəb sahibi olmuşuq. Ən maraqlısı isə odur ki, valideynlərimiz “müəllim silləsi”ndən heç zaman narahatlıq keçirməyib, bizə yazıb-oxumağı öyrədən bu müqəddəs peşə sahiblərinin üzərinə hücum çəkməyib, yaxud polisə şikayət etməyib. Qısacası, müəllimi heç vaxt kiçik görməyiblər və bizə də evdə bunu aşılayıblar. Elə ona görə də, illərlə “görəsən müəllim yemək yeyir” fikir və düşüncəsi ilə yaşamışıq. Müəllimi hər zaman böyük görmüşük. O sillələr isə bizə fiziki olaraq heç bir ziyan vurmayıb, əksinə mənəviyyatımızın zənginləşməsinə yardım edib. Əfsuslar olsun ki, indi hər şey səhv düşüb. Bu gün müəllimin üzərinə şığıyan şagirdləri, bu şərəfli peşə sahiblərini polisə şikayət edən valideynləri görürük. Əxlaqı yerlə bir olan övladını danlamayan valideyn bir sillədən ötrü müəllimi linç edir, onun şəxsiyyətinə zərbə vurmağa çalışır. Necə deyərlər, “Qiyamət oluruq biz, səhv düşəndə yerimiz”.

Təbii ki, müəllimlər arasında da bu peşəyə layiq olmayan təsadüfi insanlar çoxdur. Ancaq bu, əsl ziyalı müəllimlərimizə münasibəti korlamamalıdır. Çünki bizim şəxsiyyət kimi formalaşmağımızda, cəmiyyətə yararlı vətəndaşlar kimi yetişməyimizdə bilavasitə müəllimlərimiz böyük rol oynayır.

İndi gələk direktor Arifə Balakişiyevanın şagirdə “əl qaldırması” iddiasına… Təbii ki, zərif bir xanımın öz şagirdinə qarşı aqressiv münasibəti, ona fiziki ziyan verə biləcəyi ilk baxışdan inandırıcı deyildi. Elə valideynin müraciətilə bağlı Abşeron Rayon Prokurorluğunda aparılan araşdırma da mənim mülahizələrimi təsdiqləyib. Belə ki,araşdırma  zamanı toplanmış materialda cinayət hadisəsi müəyyən edilmədiyindən həmin hissədə Azərbaycan Respublikasının CPM-nin 39.1.1-ci maddəsinə əsasən, cinayət işinin başlanması rədd edilib.

Dolayısı ilə qanunun aliliyinin təmin olunduğu, heç bir cinayətin cəzasız qalmadığı bir ölkədə prokurorluğun belə bir qərar verməsi artıq bütün həqiqətləri ortaya qoyur. Necə deyərlər, “yalan ayaq tutar, amma yeriməz”. Həqiqət isə gec-tez üzə çıxır. Odur ki, hər xırda məsələni bu qədər böyütmək əvəzinə, valideynlər bir az səbr nümayiş etdirsələr, övladlarının gələcəyi üçün müəllimlər tərəfindən edilən tənbehlərə həssas yanaşmasalar daha yaxşı olar. Ümummilli lider Heydər Əliyevin təbirincə desək:

“Mən yer üzündə müəllimdən yüksək ad tanımıram”.

Müşviq Tofiqoğlu

KONKRET.az