Rəssam Yusif Mirzə: Laçınsız qaldığımız 31 il ərzində mən çox rəsmlər çəkmişəm

"2023-cü ildə mən birinci dəfə, 31 ildən sonra Laçına qayıtdım və ilk rəsmlərimi çəkdim. Mənim iki arzum var idi. Birinci arzum o idi ki, yenidən Laçın dağlarını görüm, ikinci arzum o idi ki, bu torpağı azad edən insanın əlini sıxım və təşəkkür edim. Hər iki arzuma da çatdım".

Bunu Oxu.Az-a müsahibəsində bu gün Laçın şəhərində sərgisi təşkil olunan rəssam Yusif Mirzə deyib.

- Yusif bəy, bu gün Laçında təşkil olunan sərginizdə çoxlu insan iştirak edir. Laçınlı bir rəssam kimi nə hisslər keçirirsiniz?

- Mənim üçün o hissləri dilə gətirmək bir az çətindir. Əlbəttə ki, ən böyük arzumdan biri reallaşan adam kimi, həm çox xoşbəxtəm, həm də qürurluyam. Həm də ona görə sevinirəm ki, bu gün Laçının Şəhər Gününü də qeyd edirik.

- Sərgidə nümayiş etdirdiyiniz əsərlər hansı dövrə aiddir?

- Laçınsız qaldığımız 31 il ərzində mən çox rəsmlər çəkmişəm. Laçınlı iki il ərzində isə 100-dən çox rəsmlərim var.

- Laçının hansı kəndindənsiniz?

- Sadınlar kəndindənəm. Mən uşaqlıqdan rəssamlıqla məşğul olmuşam. Biz gözyaşlarımızla tərk etmişdik torpağımızı, çox şükür ki, gülə-gülə döndük. Əlbəttə ki, ağrılarımız da var, amma əsas odur ki, bu gün torpaqlarımız azaddır.

- Laçın işğal olunanda neçə yaşında idiniz?

- O vaxt 27 yaşım vardı.

- O dövrə aid də əsərləriniz var?

- Mənim yaradıcılığımı üç dövrə bölmək olar - işğaldan əvvəlki rəsmlərim, Laçının həsrəti ilə yaratdığım və işğaldan sonrakı dövrə aid olan əsərlərim.

- Hazırda sərgidə neçə əsəriniz nümayiş olunur?

- Haradasa 45 rəsmdir, üç heykəl. Bu arada fürsətdən istifadə edib sərginin təşkil edilməsində dəstək olan bütün qurumlara təşəkkür edirəm.

- Sərgilənən işlərinizin içərisində sizin üçün xüsusi önəm daşıyan bir əsər varmı?

- Rəssamın hər bir əsəri onun üçün xüsusi önəm daşıyır, mənim üçün xüsusi önəm odur ki, əsərlərimi bu gün Laçında çəkirəm. Keçən il 16 gün ərzində mən 40 rəsm əsəri çəkmişdim. Bu il bu sərgi ilə bağlı keçənilki kimi işləyə bilmədim.

Bir şey deyim, təkcə Laçın deyil, mən hesab edirəm ki, işğaldan azad olunan ərazilərimizin gözəlliyini göstərmək, onları təbliğ etmək üçün çəkməli və həqiqətlərimizi dünyaya çatdırmalıyıq.

- Laçın həsrəti ilə yaratdığınız əsərlərlə bu gün yaratdığınız əsərlər arasında bir bağ qura bilmisiniz?

- Şübhəsiz. Ola bilər ki, həsrətli əsərlərdə nostalji hisslər daha güclü idi. İndi isə daha çox sevinc, xoşbəxtlik, səadəti yaşamaq hissləri güclüdür.

Əzizə İsmayılova