Rey Kərimoğlu:Murovdağ şəhidlərinin xatirəsinə 2 abidə ucaldılsın ki...

Artıq 4-5 gündür ki, sosial şəbəkələrdə Birinci Qarabağ müharibəsi zamanı- 1994-cü il 14 fevralında başlayan “Murov əməliyyatı” ilə bağlı müzakirələr bitmir. Hər gün yeni bir iddia ortaya çıxır.

Müsahibim I Qarabağ qazisi, “Qarabağ qaziləri” ictimai birliyin mətbuat xidmətinin rəhbəri Rey Kərimoğludur.

Əvvəlcə bildirək ki, o müzakirələrə ötən gün tanınmış jurnalist Ləman Əliəşrəfqızının LAF TV –sində nöqtəni qoydu:” Bu işlə bağlı məhkəmə istintaqı olub. Briqada komandirinin müvaini Nəriman Zeynalov deyir ki, istintaq zamanı 250 nəfərə yaxın şəxs ya yaralanaraq, ya da donaraq şəhid olub. İstintaqda adlı siyahı da var. Qəhrəman döyüşçülərimizin sayəsində isə düşmən tərəfinin itkisi 800 nəfər olub. 2013 -cü ci ildə APA TV-də "Müharibə adamı" verilişində də bu haqda danışmışıq. Verilişdə Nəriman Zeynalov özü də danışıb. Onu da bildirim ki, bu, Nəcməddin Sadıqovun konkret xəyanətlərindən biridir”.
Düzdür, hələ ki, jurnalistin fakt və sübutlarına şübhə ilə yanaşanlar da var, amma konkret olaraq yanaşmada təkzibedilməz faktlar ortaya qoyan səlahiyyət sahibi də yoxdur. Daha dəqiq, ictimaiyyət iki fikirin əsiri olub. Bir hissə R. Kərimoğlu kimi “Murov əməliyyatı”nda 14-fevral günü şəhid olanların sayını 200-250, digər qisim isə 1337-1500- ə qədər hesab edir.
Odur ki, yenidən jurnalist həmkarımıza üz tutduq:

- Rey bəy, axı ictimaiyyətin böyük bir hissəsi hələ də öz dediyini deyir, 1994-cü il 14 fevralda 1337-1500 itkimiz olduğunu israr edir...Niyə onlar sizin ortaya qoyduğunuz məhkəmə istintaqının materiallarına inanmır?
- Bilirsən, “Murovdağ əməliyyatı” deyiləndə hamı ilk Google Axtarış Sistemində bunu axtarır. Məlumdur ki, vikipediya materialları dövlət strukturlarının rəsmi sənədləri ilə hazırlanmır. Hansısa bir jurnalistin və yaxud döyüşçünün bəzən dəqiq bilib-bilmədiyi açıqlamalar üzərindən yığılır. Məsələn, döyüşlərdə əlinə avtomat almayan, döyüş zolağına girməyən ancaq təminat bölməsində olmuş bir hərbiçi deyirmiş ki, Murovda şəhid olanların sayı 4 min olar. Həmin o “benzinovaz” sürücüsünə sonradan zəng edilir, soruşulur ki, sən o 4 min şəhidi gözünlə gördünmü? Deyir yox, o vaxt elə danışırdılar. Belə, döyüşçülərdən alınan müsahibələr ikinci feyk məlumatın yayılmasına şərait yaradır. Bəli, istintaq materialları durmuşkən, vikipediyalar etibarlı mənbə hesab edilə bilməz. Mənim faktlarıma, daha dəqiq, istintaq materiallarına şübhə edənlər vikipediyaya istinad edənlərdir. Amma, nəhayət ki, orda bu yalnışlıq artıq düzəlib.

- Tutaq ki, sizin sitat gətirdiyiniz istintaq materiallarına ictimaiyyətin şübhəli qismi də inandı. Amma 30 ilə yaxın Baş Qərargah rəisi olmuş, adıgedən əməliyyatın planını quran, əməliyyatın başlama əmrini verən Nəcməddin Sadıkov istintaqa düz məlumat veribmi?

 - Bu əməliyyat Nəcməddin Sadıqovun konkret xəyanətlərindən biridir. Amma istintaq materiallarındakı yekun nəticədə göstərilən rəqəmlər Nəcməddin Sadığovun yox, məhkəmənin, istintaqın araşdırırmasından sonra ortaya çıxan rəqəmlərdir. Amma, fürsət düşmüşkən, mən bir istəyimi, bir tələbimi  ictimaiyyətə və əlaqədar orqanlara çatdırmaq fikrindəyəm. Dövlətimizdən xahiş edirəm ki, 1994-cü ilin 14 fevralında, ümumilikdə “Murovdağ əməliyyatı”nda şəhid olan əsgər və zabitlərimizin xatirəsinə Murov dağında, yaxud ora yaxın ərazilərdə bir abidə kompleksi qurulsun və eynisi Bakıda Şəhidlər Xiyabanında - Türk Şəhidliyinin yanında ucaldılsın!

- Niyə 2 abidə?

 -Murovdakı abidə kompleks orada şəhid edilən əsgərlərimizin şərəfinə olsun!Hər il şəhidlərimizin anım günündə keçmiş döyüşçülər, gənclər , arzu edən şəxslər gedib o yerləri ziyarət etsin! Döyüşçülərimizin hansı şərtlər altında, necə bir relyefdə, necə bir şəraitdə döyüşdüyünü görsünlər, təsəvvür etsinlər. Bakıdakı abidə  isə dünyaya erməni və rus faşizmini göstərmək üçün qurulsun! Tezliklə, bu istək və tələbimizi təşkilatımız adından əlaqədar orqanlara yazılı şəkildə çatdıracağıq.

-Maraqlı müsahibə üçün təşəkkür edirik..

- P.S.Maraqlıdır , həqiqiliyinə “inandığımız” o istintaq materiallarını ortaya çıxaran Azərbaycan Ali Məhkəməsinin hərbi kollegiyası niyə o sənədlərdə Nəcməddin Sadıqovun səhv qərar verdiyini əsas gətirərək onu məhkəməyə cəlb etmədi? Niyə onun haqqında cinayət işi açmadı? Niyə Qərargah rəisini mühakimə etmədi ki, niyə orduya, qarlı və sərt qışda (1993 dekabr- 1994 fevral) , həm də Azərbaycanın ən soyuq bölgəsində (oranı Azərbaycanın Sibiri də adlandırmaq olar)  döyüş əmri verdi? Bütün əsgərlərin, döyüşün, əməliyyatın, eyni zamanda, Rey Kərimoğlunun düzgün hesab etdiyi sayı 200-250 olan şəhidin məsuliyyəti çiynində olan məsul şəxs idi axı , N. Sadıxov....! Bəs niyə həbs edilmədi, vəzifədən kənarlaşdırılmadı, hərbi tribunalda əməllərinin cavabını almadı?Bunlar olsaydı, əlbəttə ki, ictimaiyyətin “şübhəli” qismi –“ 1337-1500 şəhid var” deyən qismi də istintaq materiallarına inanardı.

 Bu faciəli və biabırçı əməliyyatdan tam 1 il, 2 ay sonra (04.04.1995) Nəcməddin Sadıqov "Azərbaycan Bayrağı" ordeni ilə təltif olundu. İstintaq Sadıqovda heçmi bir nöqsan tapa bilmədi?

 Bu təbii ki, bir jurnalist olaraq , mənim subyektiv fikirlərimdi, razılaşmayanlar ola bilər.

Əntiqə Rəşid