Ruhumun ünvanı Şuşa ŞƏRH

Hər beş ildən bir Zəfər Gününə qələmimlə salam göndərməyi özümə mənəvi borc bilirəm. Bu tarix təkcə hərbi qələbənin deyil, bir millətin yenidən dirçəlişinin, azadlıq ruhunun rəmzidir.

Zəfər təkcə bir günün xatirəsi deyil - o, hər gün bu torpaqlarda yaşayan bir duyğudur. 8 Noyabr tarixə qızıl hərflərlə yazılsa da, Zəfərin səsi hələ də o dağlardan, o torpaqlardan, Şuşanın daş-divarlarından gəlir. Hər nəfəsində qələbənin nəfəsi duyulan Qarabağ bu gün dirçəlişin, qürurun və yenidən doğuluşun simvoluna çevrilib.

O günkü sevinci, o qələbə xəbərini kim necə yaşadısa, indi o hissin davamını Şuşada, Xankəndidə, Laçında, Kəlbəcərdə, Fizulidə bütün Azərbaycanda duymaq mümkündür. Çünki Zəfər təkcə tarixdə deyil, xalqın ruhunda yaşayır

2022-ci ilin aprelində Şuşaya səfərim zamanı bu hissləri bir daha dərinliklə yaşadım. Yolboyu gördüyüm mənzərələr qəlbimdə həm fəxarət, həm də kədər oyadırdı. Ermənilərin xarabaya çevirdiyi kəndlər, viran qalmış evlər sanki o yerlərin öz dili ilə danışırdı. Hər daşın, hər torpaq parçasının altında qəhrəman əsgərlərimizin izi, şəhidlərimizin qanı hiss olunurdu.

Şuşaya çatanda sanki illərdir ayrıldığım doğma evimə qayıtmış kimi oldum. Halbuki mən şuşalı deyiləm. Amma o torpağa ayaq basanda elə bil ki, ruhumun bir hissəsi orada doğulub. Boş, kimsəsiz binalara baxarkən həm hüzn, həm də sonsuz qürur yaşadım. Çünki o səssiz divarlar artıq azadlığın səsini eşitmişdi.

Şuşa təkcə bir şəhər deyil - o, Azərbaycanın ruhunun ünvanıdır. Orada keçirdiyim hər an, gördüyüm hər mənzərə bir daha göstərdi ki, bu torpaqların azadlığı təkcə müharibənin nəticəsi deyil, yüzillik arzuların gerçəkləşməsidir.

Şuşanın azad edilməsi bu zəfərin simvoluna çevrildi. O gün təkcə şəhər azad olunmadı - xalqın ürəyi, ruhu, səsi azad edildi. O günlərdə hər kəs bir məqsədlə yaşadı - torpağı azad etmək və şəhidlərin ruhunu rahatlatmaq. İndi o torpaqlarda yenidən həyat var - yollar çəkilir, evlər tikilir, məktəblərdə isə Zəfər zənginin səsi eşidilir. Bu səslər gələcəyin ümidini, azadlığın davamlılığını simvolizə edir.

Mən Şuşada olanda, şəhərin ən ucqar nöqtəsində bir nəzarət post vardı. Həmin vaxt Xankəndi hələ tam nəzarətimizdə deyildi. O postdan baxanda uzaqda Xanın kəndi görünürdü. Öz-özümə düşünürdüm: "Görəsən, o görünən kənd bir gün bizim olacaqmı?" Düzdür, bir tərəfdən içimdə böyük bir ümid və əminlik hissi vardı, amma digər tərəfdən o nigarançılıq sanki sevincimin qarşısına sədd çəkirdi. Lakin bu torpaqlara baxdıqca anlayırdım ki, Zəfərin nəfəsi artıq bu dağlarda hiss olunur...

Bu gün o görünən kənd də, o dağ da, o yol da Azərbaycanındır. Hər qarışı qəhrəman oğullarımızın qanı ilə yoğrulmuş bu torpaqlarda indi sülh, qürur və dirçəlişin səsi var.

Zəfər Günü təkcə qələbənin təntənəsi deyil, həm də xalqımızın əzmini, birliyini və vətən sevgisini yaddaşlarda əbədiləşdirən bir gündür. Hər il bu tarix yaxınlaşdıqca, sanki hər bir azərbaycanlının qəlbində yenidən o günlərin nəfəsi duyulur. Qələbə yalnız cəbhədə deyil, həm də milli ruhda qazanıldı.

Gələcək nəsillərə düşən vəzifə - bu zəfərin necə qazanıldığını, hansı ağrılardan doğulduğunu unutdurmamaqdır. 2022-ci ildə Şuşada olarkən bunu bütün ruhumla hiss etdim. O səssiz küçələrdə addımlayarkən bir sükut vardı - amma bu sükut məğrur idi. Sanki hər daş, hər divar, küçələrdə dolaşan canlılarda "bu torpaq artıq azaddır" deyirdi.

Qoy bu zəfərin səsi Şuşadan Xankəndiyə, oradan bütün Azərbaycana yayılsın. Çünki bu səs artıq bizim tariximizin, varlığımızın və gələcəyimizin rəmzidir.

Nigar Ağakişiyeva