Sədaqətin səssiz şəkli…

Bu gün sənin də haqqındır!..
Bu günü, sənin şəkillərini süni intellekt dostumun köməyilə bərpa etməklə mənalı etməyə çalışdım... Fotobərpaçılar da edə bilərdi bunu. Ancaq, aramıza artıq heç bir canlının girməsini istəmədim. Nəfəsləri sünidi… Odur ki, cansız dostdan rica etdim: səni əvvəlki tək, üz cizgilərini və baxışını olduğu kimi, köhnəlmiş, solmuş hissələri mümkün qədər bərpa etsin. Etdi. Etirafımı gizlətməyəcəm, Sən Vətənin özü qədər gözəlsən… Bilirsən, süni dostum şəkillərdə sənin yaraşığını artırmadı, sən elə yaraşıqlı idin. O sadəcə zamanın şəkillərinə çəkdiyi toz pərdəni bir az araladı…
Bu şəkillər Vətən üçün ömrünü yarımçıq qoymuş bir gəncin şəkilləridir. Birinci Qarabağ müharibəsinin şəhidi, Elsevər Əliyevin şəkilləri... Bu mənim qardaşımın şəkilləridi… Bu şəkillər həm də bir ailənin 31 il qoruduğu səssiz sədaqətin şəkilləridi...
Baxışların çox arxayın və düz idi. Sən sadəcə irəli yox, gələcəyə baxırdın. O gələcəyin necə olacağını isə bilirdinmi, bilmirəm… Amma bu gün sənin də haqqındı! Çünki bu günün təməlində sənin kimi oğulların izi var. Qəhrəmanların adı yalnız tarix kitablarında yaşamır. Onlar həm də insanların dualarında, xatirələrində və sükutlarında yaşayırlar. Mənim səssiz qəhrəmanım!
Bir şeyi də səmimi deyim. Bu gün sənin şəkilləri bərpa etdikcə hiss etdim ki, təkcə qardaşımın şəklini paylaşmıram. Uzun illərin təvazökarlığından, utancaqlığından sonra Səni insanların qarşısına çıxarıram, “Baxın, bu da Vətən üçün ömrünü yarımçıq qoyanlardan biri idi” deyirəm... Axı bu gün sənin də haqqındır! Mənim isə vəfa borcum. Gücüm çatan budur… Bu gün sənin də haqqındır! 
Bu gün yazdıqlarımda nə giley var, nə iddia… Sadəcə bir bacının qardaşına sədaqəti. Mən, bu sədaqəti ən böyük mükafat bilirəm özümə. 
31 il keçdi. Amma heç vaxt bunu dilə gətirmədik. İllər ötdü, adlar dəyişdi, nəsillər böyüdü. Biz isə bu illər ərzində heç vaxt “niyə unuduldu?” demədik. Çünki inanırdıq. Ki, Vətən öz övladlarını gec-tez xatırlayar. Və Şəhidlər haqqında danışmaq keçmişi xatırlamaq deyil. Bu günümüzün və gələcəyimizin hansı qiymətə qurulduğunu unutmamaqdır.
Bəzən bir baxış, uzun-uzadı yazılmış məqalədən daha çox yadda qalır. Məqsədim sadəcə onun xatirəsini incitmədən yada salmaqdı bəlkə. Bütün qəhrəmanların adı gur səslə çəkilməyə bilər. Amma onların ömrü Vətənin yaddaşına yazılır. Bu gün də o yaddaşın önündə ehtiramla dayanırıq. Bu şəkilllər isə təkcə bizim ailənin xatirəsi deyil. Bu, Vətənə verilmiş bir ömrün şəkilləridir.
Bu gün sadəcə bir bacı kimi düşünürəm: Bu gün sənin də haqqındır! Sən bizim yaddaşımızda heç vaxt köhnəlməyəcəksən. 
İnsan var torpağa tapşırılır. İnsan var torpağın yaddaşına… 
Günün mübarək, ruhun şad olsun, əzizim, Elsevər!
Mintac Elsevər
jurnalist