Şənbə üçün nəzm

Sədaqət Kərimova

Vətən

Hər yurdun öz havası,

Hər elin öz avazı.

Hər quşun öz yuvası -

Ona deyilər vətən.

Şehdi o, çəndi o,

Canımızla təndi o.

Qibləgah axtarmayın,

Anamız vətəndi o.

Yüz dəfə deməklə can,

Kəsilməz yarada qan.

Sən onun oduna yan,

Onda öyünər vətən.

Yandırsan sobasını,

Hər kiçik obasının,

Öz bayram libasını

Onda geyinər vətən.

Uca tutaq adını,

İtirməyək dadını.

Hər igid övladının

Döyünən qəlbi - vətən.

Doğmalar

Kirpiyim qovuşmur, gözüm yumulmur,

Bir ağrı qəlbimi dağıdır, didir.

Bu dərdli halımı nə kimsə görür,

Nə də qəribliyim əl çəkib gedir.

Xətrimə toxundu bir doğmam mənim,

Qəlbimi sındırdı o, bilə-bilə.

Köksümə sağalmaz bir yara vurdu,

Üstündən duz basdı o, gülə-gülə.

Bu da bir qismətdi, doğmalarımdan

Mənə ömrüm boyu ağrılar çatır.

Sonra qərq oluram qəm dəryasına,

Fikirlər aylarla başımı qatır.

Özgədən elə bir xətər toxunmaz,

Özgə evmi yıxar, qəlbmi ağrıdar?

Çağırsam, hər ötən haraya yetər,

Nə könül dağlayar, nə göz ağladar.

Nələr çəkməmişəm yaxınlarımdan...

Bunu mən bilirəm, bir də yaradan.

Ağrını, acını unutmaq üçün

Dözümü bilmirəm alım haradan.

Özgələr adamı yandırıb yaxmaz,

Özgədən adama bir pislik gəlməz.

Doğmanın doğmaya elədiyini

Yüz düşmən yığılsa, eləyə bilməz.

Vaxtsız qonaq

Az istədim, çoxum getdi,

Nişan aldım, oxum getdi.

Gecələrdə yuxum getdi,

Bu sınaq nə sınaq imiş?

Yaz istədim, düşdüm qışa,

Ümidlərim dəydi daşa.

Qazandığım başdan-başa

Tənə imiş, qınaq imiş.

Bir ley idim, qıya düşdüm,

Heyif, səsə, küyə düşdüm.

Keçəmmədim, çaya düşdüm,

Demə körpü sınıq imiş.

Dost bildiyim yağı çıxdı,

Mahnı dedim, ağı çıxdı,

Bu dağ ürək dağı çıxdı,

Dərddən qalaq-qalaq imiş.

Yoxdur artıq ər sandığım,

Varım - böyük dərd sandığı.

Bu dünyada mərd sandığım

Demə vaxtsız qonaq imiş...

İgidlər

Dağların başında ərənlər yaşar,

Hay salıb hayqırar, sel olub daşar.

Qəlbləri bu yurda sevgidən coşar,

Bu eşqlə dolarlar yaşa igidlər.

Döyüşə gedəndə gülər igidlər,

Odlardan sıyrılıb gələr igidlər.

Vətənin qədrini bilər igidlər,

Qartaltək zirvədə ölər igidlər.

Bu eldə gözəllər sevərlər mərdi,

Hər ocaq başında hər oğul ərdi.

Vətənçün can vermək burda hünərdi,

Hər biri nər oğlu nərdi igidlər.

Dar gündə elinin dadına çatar,

Düşmənin bağrına ox olub batar.

Vətənə borcunu ruhuna qatar,

Qeyrəti çox uca tutar igidlər.

Yol ayrıcında

Tutulub göy üzü, duman tövşüyür,

Ağaclar yollara xəzan döşəyir.

Soyuqdan titrəyir, canım üşüyür,

Qalmışam küləklə yel ayrıcında.

Əsəndə üstümə bir qəmli nəsim,

Hanı məni duyub anlayan kəsim?

Mən kimdən inciyim, mən kimdən küsüm?

Qalmışam obayla el ayrıcında.

Deyəsən havalar ayaza gedir,

Saçımın qarası bəyaza gedir.

Ömrümün ümmanı dayaza gedir,

Qalmışam ay ilə il ayrıcında.

Dünya başdan-başa oyundur, gülüm,

Hər tora saldığın ovundur, gülüm.

Dərdliyəm, gəl məni ovundur, gülüm,

Qalmışam taleyin yol ayrıcında.

Nigaran

İndiki ağılla, indiki qəlblə

Yenidən dünyaya gəlsəydim əgər,

Bu yaşı bilinməz ömür evinə

Niyə gəldiyimi bilsəydim əgər,

Mən nələr etməzdim, nələr, ah nələr,

Mənasız günləri ömrümdən silər,

Ağrılar üstündən addımlayardım,

Xoşbəxt günlərimi salamlayardım.

Bu həyat adlanan zaman yolunu

Bir qədər səbrlə keçə bilsəydim,

Yalanı doğrudan, yaxşını pisdən,

İnsanı adamdan seçə bilsəydim,

Günlərim narahat keçməzdi belə...

Eh, bütün bunları mən bilə-bilə,

Səhvlər içində azıram bəzən,

Ayağım altında dağ olur düzən.

Yenidən dünyaya gəlsəydim əgər...

Görəsən mən kimə oxşardım onda?

Kimə könül verib könlünü alar,

Kimi əzizləyib oxşardım onda?

Yenidən dünyaya gəlsəydim əgər...

Dünya öz yerində olardı görən?

Bu həyat, bu ömür, bu qəm, bu sevinc

O vaxt da dünyada qalardı görən?

Qocalar tədbirli, yaşlılar həlim,

Cavanlar gözəllik, eşq həvəsində.

Uşaqlar çağlayan gur şəlalələr,

Körpələr həyatın saf nəfəsində.

Adicə qayğılar, adicə günlər,

Görüşlər, vidalar, bəzən gileylər

Olacaq görəsən o vaxt dünyada?

Qalacaq görəsən o vaxt dünyada?

Yaxşı da, yaman da həmişə qoşa,

Sevgi, nifrət ilə girib yarışa.

Xeyir-şər elə bil verib baş-başa

Bu qoca dünyada, ulu dünyada.

Yenidən dünyaya gəlmək istəyim?

O zaman dünyadan nələr istəyim?

Elə bil az imiş dünyanın dərdi,

Elə bil bizim tək gəldi-gedərdi.

Div kimi şüşəyə salınıb canı,

Düymələr izləyir indi cahanı.

Bəşər övladının nədir niyyəti?

Niyə hədələyir bəşəriyyəti?

Dünya fikirlərin məngənəsində,

Ürəklər narahat, gözlər nigaran.

İntizar içində, qorxu içində

Hər yeni səhəri gözlər nigaran.