SSRİ də “4 cü Reyx” Rəhbər şəxslərin övladları gizli təşkilat qurubmuş

SSRİ-nin yarandığı ilk illərdə bolşevik elitasının bir hissəsində degenerasiya başlayıb. 1930-cu illərdə bolşeviklərin çoxu imtiyazlara və hakimiyyətə o qədər öyrəşiblər ki, onları qəti şəkildə itirmək istəməyiblər. 1937-ci ildə İosif Stalinin hakimiyyəti xalqa ötürmək üçün nəzərdə tutduğu SSRİ Ali Sovetinə alternativ seçkilər düşmənçiliklə qarşılanıb.

Partiya məmurları birləşərək 1937-ci ildə Sovet İttifaqı Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsinin Siyasi Bürosunun fevral və iyun plenumlarında çoxluqdan istifadə edərək sinfi mübarizəni gücləndirmək ideyasını həyata keçirə biliblər. Bu yolla Stalinə və Siyasi Büroya edam siyahıları təqdim edilib və ölkədə “Böyük terror”a başlanılıb, alternativ seçkilər mümkünsüz edilib.

Təbii ki, bu cür rəhbərlərin övladları da valideynlərindən nümunə götürüblər. Müharibədən əvvəl həddindən artıq dəbdəbə içində yaşayan “qızıl sovet gəncliyi”ni sinfi mübarizə maraqlandırmayıb və onlar fərqli dəyərlərlə yaşayıblar. Məsələn, müharibə zamanı faşistlərə rəğbət bəsləyən bir qrup varlı uşaq Hitler Almaniyasına bənzəyən “Dördüncü Reyx” adlı gizli təşkilat yaradıb və onların əsas məqsədi SSRİ-də hakimiyyətə gəlmək olub.

3 iyun 1943-cü ildə Kreml yaxınlığındakı Bolşoy Kamennı körpüsündə silah səsləri eşidilib. Qaçaraq hadisə yerinə gələn milislər yeniyetmə Nina Umanskayanın öldüyünü, Vladimir Şaxurinin isə ağır yaralandığını müəyyənləşdiriblər. Hüquq-mühafizə orqanlarının əməkdaşları onların kim olduğunu öyrəndikdən sonra iş xüsusi nəzarətə götürülüb və hadisənin araşdırılması Lev Şeyinə tapşırılıb. Ölən qızın atası ölkənin Meksikadakı səfiri, yaralı oğlanını atası Aleksey Şaxurin isə SSRİ aviasiya sənayesi xalq komissarı olub.

Təcrübəli müstəntiq asanlıqla müəyyən edib ki, aşiq oğlan qızı, sonra isə özünü güllələyib. Məlum olub ki, Nina Moskvada qalmaq istəməyib və atasının səfir təyin olunduğu Meksikaya getməyə qərar verib. Mübahisə ölümlə nəticələnib. Lakin gizli qalan məsələ oğlanın Almaniya istehsalı olan “Valter” tapançasını haradan alması olub. Ölü Volodya artıq bu suala cavab verə bilmədiyi üçün Şeyin komissarın dəbdəbəli mənzilində axtarış aparmaq qərarına gəlib.

Axtarışın nəticələri hər kəsi şoka salıb. Oğlanın otağında tapılan gündəlikdə “qızıl gənclik” nümayəndələrinin “Dördüncü Reyx” adlı gizli təşkilat yaratdıqları məlum olub. Onun liderləri Reyxsfürer titulunu daşıyıblar, ondan sonra qruppenfürer, standartenfürer və s olub. Bundan əlavə, gündəlikdə Hitler, Göbbels və Nitsşedən çoxsaylı sitatlar yazılıb. Bildirilib ki, qrup üzvləri fövqəlbəşər olmaq üçün fəal idmanla məşğul olmalı, yaxşı oxumalı və intellektual inkişaf etməlidirlər. Son məqsədin təşkilatın çevriliş yolu ilə deyil, dinc yolla hakimiyyətə gəlməsi olub.

Təşkilatdakı yeniyetmələr arasında siyasi büro üzvü və dövlətin ən yüksək vəzifəli şəxslərindən biri Anastas Mikoyanın övladları Vano və Serqo Mikoyan, Stalinin qohumu Leonid Redens, Dövlət Plan Komitəsinin sədr müavininin oğlu Feliks Kirpiçnikov, Moskva xəstəxanalarının rəhbərinin oğlu Pyotr Bakulev də olub. 175 saylı elit məktəbdə oxuyan yeniyetmələrlə birgə Stalinin, Beriyanın, Molotovun və sovet nomenklaturasının digər nümayəndələrinin övladları da təhsil alıblar.

Sonradan SSRİ Dövlət Təhlükəsizlik Nazirliyinə həvalə olunan işə təcrübəli təhlükəsizlik zabitit Lev Vlodzimirski, xalq komissarının müavini Merkulov rəhbərlik edib. Hadisə dərhal Stalinə çatdırılıb və o, “zəngin” uşaqlarla bağlı qərar verməli olub. Xüsusi təhlükəli cinayətkarların saxlandığı həbsxanaya yerləşdirilən yeniyetmələr altı ay orada qalsalar da, yüksək vəzifəli şəxslərin övladları olduğu üçün onlara qarşı hər hansı işgəncə tətbiq olunmayıb. İzahatlarda məlum olub ki, Vano Mikoyan evdən atasının “Valter” tapançasını oğurlayaraq təşkilatın rəhbəri Şaxurinə verib.

Həmin illərdə bu cür hərəkətlərə görə, 20-25 illik həbs və ya güllələnmə cəzası verilib. Lakin onların valideynləri Stalinin boğazında sümük kimi ilişib qalıb. Çünki müharibə zamanı bu qədər rəhbərin dəyişdirilməsi müşkül məsələ olub və yeni kadrların tapılması real görünməyib. Sonda Stalin güzəştə gedib. Varlı uşaqlar bir il müddətinə Sibir, Orta Asiya və Uralın ucqar şəhərlərinə göndərilib. Lakin elitanın əsas hissəsinin degenerasiyası, xüsusən də Stalinin pülümündən sonra davam edib.

İlkin Nəcəf