Torpağın nəfəsi Rəqəmlərin arxasındakı zəhmət

Bəzən statistik rəqəmlər sadəcə iqtisadi göstərici kimi görünür. Faizlər, tonlarla ölçülən məhsullar, milyonlarla ifadə olunan gəlirlər… Amma bu rəqəmlərin arxasında torpaq var, zəhmət var, alın təri var. 2026-cı ilin ilk iki ayında Azərbaycanın minlərlə ton pomidor ixrac etməsi, bəlkə də cədvəllərdə kiçik dəyişiklik kimi görünür. Amma əslində bu, kəndlinin səhər tezdən oyanıb torpağa baş əyməsinin nəticəsidir.

Rəqəmlər deyir ki, ixrac bir qədər azalıb. 1,9 faiz… Bəlkə də iqtisadi hesabatlarda bu ciddi azalma sayılmır. Amma o pomidorun hər kiloqramının arxasında duran zəhməti düşünəndə bu faizlər başqa məna qazanır. Hər azalma bir az daha çətinlik, bir az daha narahatlıq deməkdir. Çünki torpaqla işləyən insan üçün rəqəm yox, məhsul önəmlidir. Məhsul isə yalnız iqtisadi göstərici deyil, həyat tərzidir.

Azərbaycan torpağı həmişə səxavətli olub. Bu torpaq insanı ac qoymayıb, əksinə, onu yaşadıb, dolandırıb. Pomidor kimi sadə görünən bir məhsul belə bu ölkənin ixracında öz yerini tutur. Bu o deməkdir ki, bizim torpaq yalnız bizi yox, başqa ölkələri də bəsləyir. Bu, sadəcə ticarət deyil bu, torpağın gücüdür.

Bəlkə də şəhərdə yaşayan insan üçün bu statistika çox şey ifadə etmir. Marketdən alınan pomidor sadəcə bir məhsuldur. Amma o məhsulun arxasında günəş altında işləyən, suyu qənaətlə istifadə edən, bəzən borcla, bəzən ümidlə əkin aparan insanlar dayanır. Onların zəhməti nəticəsində Azərbaycan adı başqa bazarlarda da görünür.

İxracın ümumi göstəricidə payının artması isə başqa bir məqamı göstərir. Bəlkə də ümumi rəqəmlər dəyişir, amma torpağın dəyəri dəyişmir. Əksinə, daha da aydın görünür. Çünki bu ölkənin gücü təkcə neftdə deyil, torpağındadır. O torpaq ki, hər mövsüm yenidən həyat verir.

Bəzən iqtisadi xəbərləri oxuyarkən hissi yanaşma arxa plana keçir. Amma bu dəfə istər-istəməz düşünürsən ki, bu torpaq necə də səxavətlidir. Onu əkənə də verir, onu becərənə də, onu ixrac edənə də. Sadəcə bir az qayğı, bir az diqqət istəyir.

Qurban olum vətənimin torpağına… Çünki o torpaq hələ də bizi yaşadır.

Leyla Mirzə, Bizimyol.info