Uşağınız niyə sizə yalan danışır? CAVAB

Uşaq yalanı — sanki ilk məhəbbət kimidir: elə bilirsiniz, bu sizin övladınıza heç vaxt aid olmayacaq. Amma bir gün görürsünüz ki, şkafdan konfetlər yoxa çıxıb, balaca isə and içir ki, onları pişik aparıb. Və ya yeniyetmə deyir ki, dostunun evində olub, halbuki ayaqqabıları sizin qadağan etdiyiniz parkdan olan palçıqla örtülüdür.

Lent.az bu barədə sizə məlumat verir:

İlk reaksiya — qəzəb və məyusluq olur. Amma cəzalandırmazdan əvvəl bir anlıq düşünün: niyə uşaqlar ən çox sevdikləri insanlara — valideynlərinə yalan danışırlar?

Yalan — həmişə pis xarakterin əlaməti deyil. Çox vaxt bu, uşağın cəza, qorxu və ya təzyiqdən qorunmaq üsuludur.

Kiçik uşaqlar tez-tez fantaziya ilə gerçəyi qarışdırırlar. Yeniyetmələr isə müstəqilliklərini qorumaq üçün həqiqəti gizlədirlər.

Məsələn:

Oğlunuz aldığı ikidən danışmır, çünki sizin onunla qürur duymayacağınızdan qorxur.

Qızınız paltarını cırdığını gizlədir, çünki anasını məyus etmək istəmir. Bu, yalanı haqlı çıxarmır, amma onu anlamağa açar verir: hər yalanın arxasında təhlükəsizlik və qəbul edilmək ehtiyacı dayanır. Valideynlər çox zaman özləri uşaqları yalan danışmağa vadar edir
Sərt qaydalar və səhv etməyə imkan verməmək;

Tənqid, dəstək əvəzinə — yalanı doğurur.

Xatırlayın:

Sındırılmış fincana görə qışqırırsınızsa, növbəti dəfə uşaq deyəcək ki, onu it apardı. Pis qiymətə görə telefonu əlindən alacağınızı vəd edirsinizsə, o, gündəlik jurnalı gizlədəcək.

Nə etməli?

Yalanı faciə kimi qəbul etməyi dayandırın. Uşağa göstərməlisiniz ki, dürüstlük təhlükəsizdir. Məsələn: “Sənə dərhal demədiyin üçün kədərləndim, amma etiraf etdiyinə görə sənə təşəkkür edirəm.” Hərəkətlərin nəticələrini müzakirə edin, lakin doğrunu dediyi üçün cəzalandırmayın.

Ən önəmlisi — nümunə olun
Əgər siz öz uşağınızdan telefonda “evdə deyiləm” deməsini istəyirsinizsə, onun dürüst böyüyəcəyini gözləməyin. Etibar illərlə qurulur, bir saniyədə dağıla bilər.