Xoruzunu vurdular qoltuğuna

İndi adamlar arasında səslənən belə bir deyim vardır: “ Xoruzunu vurdular qoltuğuna”. Gəlin, bu məsələnin yaranması ilə tanış olaq.
Bəli, deyirlər ki, çox-çox keçmişdə ata-babaların adəti imiş ki, qıza elçi gedəndə oğlanı da özləri ilə aparıblar. Qız bəyənən oğlan şirinlik əvəzinə bir qırmız xoruz götürərdi. Elçilər evin qapısından içəri girən kimi, qız gəlib xoruzu oğlandan alırmış. Bu da iki sevən cavanın bir-birini görməsi, saf məhəbbətə tapınıb söz verib və ömürlük əhdi- peyman bağlamasına səbəb olurmuş. Elçilik baş tutanda həmin qırmızı xoruzu kəsib birlikdə yığışıb yeni təməli qoyulan ailənin şərəfinə şadlı edilərmiş. Əksinə, yəni sevda baş tutmayanda qız yenə xoruzu əmanət kimi qaytarıb oğlana verərmiş.
Həmin vaxtlar uzaq eldə bir kasıb oğlan yaşayırmış. Onun evlənmək vaxtı çatır. Özü də, varlı bir ailədə böyüyən qıza aşiq olur. El-obanın sayılıb-seçilən ağsaqqalları yığışıb oğlanla birlikdə ondan ötrü elçiliyə gedirlər. Adətə görə oğlan bir qırmızı xoruz da götürür. Elə olur ki, elçilik zamanı qızın atası razı olmur, nəticədə sevda baş tutmur. Elçilər durub getməyə hazırlaşanda qız oğlandan aldığı qırmızı xoruzu ona qaytarmaq istəyir. Amma pərtlikdən oğlanın xoruzu almağa qolları açılmır. Məcbur qalan qız zorla xoruzu onun qoltuğuna vurur.
O gündən bu məsələ dillərə düşür. Birinin işi baş tutmayanda deyirlər:” Xoruzunu vurdular qoltuğuna”. Nəyi gizlədim, mənim başıma da bu iş gəlib. Belə ki, orta məktəbi bitirib universitetin jurnalistika fakültəsinə sənəd verdim. İkinci imtahandan kəsildim. Evə qayıtdım. Birinci qonşu qızı qarşıma çıxdı və gülə-gülə dedi:- Xoruzunu vurdular qoltuğuna...
Gəlin biz arzu edək ki, qırmızı xoruzlar qoltuqlara vurulmasın, bütün işlərimiz düz gəlsin, yalnız şad, xoş günlərdə kəsilsin.

Zəfər Orucoğlu,

Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin üzvü