Icma.az
close
up
RU
525ci qəzet Ömür rapsodiyaları: Menüdəki Gülçöhrə Nihat Pir yazır

525ci qəzet Ömür rapsodiyaları: Menüdəki Gülçöhrə Nihat Pir yazır

525.az saytından verilən məlumata əsasən, Icma.az məlumatı açıqlayır.

Nihat Pir

"Əgər onu tapmasaydım, eyni həyatı onu tanımadan və ondan xəbərsiz yaşayacaqdım. O mənə dünyada başqa bir həyatın mövcud olduğunu və mənim də bir ruha sahib olduğumu öyrətdi".

Səbahəddin Əli

Mən onu tanıyanda restoranda işləyirdi. Şəklini görmüşdüm, sadəcə: əmin, inamlı bir duruş... Adətən, qolları sinədə çarpazlamaq xoş hal hesab olunmur. "İnamsızlıq, gələcəyə ümidsizlik, çarəsizlik əlamətidir" deyirlər. Amma bu qız qollarını sinəsi üstündə elə çarpazlamışdı ki, adam ondan özünəinam, əminlik dərsi almaq istəyirdi.

Bakıda tez-tez üz tutduğum bir restoran var. O restoranı əvvəllər sakitliyinə və münasib qiymətlərinə görə sevmişəm. Sonra doğmalaşdı. Daha böyük səbəbdən: menüdə şəkli verilmiş həmin qıza görə...

Yanında bir neçə iş yoldaşı da dayanmışdı. Oğlanlı-qızlı hamı işindən məmnun görünürdü. Ya da bu, fotoqrafın istəyinə görə belə alınmışdı. Bilmirəm, amma mənim yadımda qalan ən əsas cəhət o qızın ilıq təbəssümü idi.

Günün birində həmin şəkli göstərib bircə cümlə işlətdi kimsə: "Bu qız ölüb - dəm qazından boğulub".

Sonra bu barədə çox söhbət elədik; dəfələrlə ora getdik, səhər yeməyi yedik, naharda, şam süfrəsində olduq. O qızı necə tanımasından, haralı olmasından, harada oxumasından danışdı. Amma bunların heç biri yadımda qalmayıb. Yadımda qalan təkcə bu cümlədir: "Bu qız ölüb - dəm qazından boğulub".

Hər dəfə o restorana gedəndə və hər dəfə menünü vərəqləyəndə eyni səsi eşitdim, eyni şeyləri düşündüm: Görəsən, Bakı şəhərində neçə nəfər bu qızı tanıyır? Görəsən, Bakı şəhərində neçə nəfər bilir ki, hər gün menüdə gördükləri bu qız daha həyatda yoxdur? Görəsən, Bakı şəhərində neçə nəfər bilir ki, bu qızın nə qədər arzusu, xəyalı yarımçıq qalıb?

Bəlkə də, kimdənsə ötrü əhəmiyyətsiz bir məqamdır, amma mənə o qızın şəklinin Bakıda ən çox gedilən restoranın menüsündə olması qədər rahatlıq gətirən nəsə yox idi. Daha o restorana vaxt keçirmək, nəsə yemək, ya nəsə içmək üçün getmirdim, mənim daha böyük səbəbim vardı: O qızı yad eləmək. Bu, mənim üçün bir vəzifə, öhdəlik olmuşdu. Elə bilirdim, hər həftə ora getməsəm, o menünü vərəqləməsəm, bir neçə dəqiqə onun ilıq təbəssümünə baxmasam, vicdanım rahat olmayacaq. Olmurdu da. Bu ziyarət get-gedə daha vacib, qaçılmaz hal aldı.

Bəlkə, valideynləri yoxdur, onlar da bu dünyadan köçüblər. Bəlkə də, var, amma onu ziyarət eləməyə vaxt tapmırlar, ya da ən dəhşətlisi - onu unudublar. Bu normaldır, heç kəs əbədi xatirəyə çevrilmir. Hərənin öz qayğısı, işi-gücü, dərdi-səri, problemi... Həyat davam edir...

Amma mənim onu ziyarət eləməyə imkanım vardı. Ən azından, hər həftə bir neçə dəqiqə onun barəsində düşünə bilirdim.

Yəqin, universitetdə oxuya-oxuya restorana işə düzəlibmiş. Özümün tələbəlik illərimi düşündüm: mən işləmirdim. Deməli, o qız məndən qat-qat zəhmətkeş olub. Yəqin, işləməsinə baxmayaraq, dərslərini də çox yaxşı oxuyub, hətta əlaçı imiş. Yenə özümü düşündüm: mən əlaçı olmamışam. Deməli, o qız məndən daha çalışqan olub. Yəqin, arzuları da böyük imiş. Magistratura oxumaq, ya öz biznesini qurmaq, dünyanı gəzmək - ucsuz-bucaqsız arzular. Amma indi heç birinin gerçəkləşməsinə imkan yeri qalmayıb.

"Bu qız ölüb - dəm qazından boğulub".

Bir dəfə menüyə baxanda şəkil olan hissənin cırıldığını gördüm. Normal haldır, hər gün bu menüyə gör neçə adam baxır... Ofisiantı çağırıb iradımı bildirdim. Deyə bilməzdim ki, bu şəkil məndən ötrü çox vacibdir. Başa düşməzdi. Ona dəli kimi görünə bilərdim. Odur ki, sadəcə, bunun "müştərilərə hörmətsizlik"olduğunu deməklə kifayətləndim. Üzrxahlıq edib menünü məndən aldı, dərhal yenisi ilə əvəzlədi. Sonra gedə-gedə menüdən həmin vərəqi qoparıb ovcunun içərisində büküşdürdü. Şəklin sonrakı aqibəti barəsində heç nə bilmirəm. Sahilsiz peşmanlığım restoranın bir-birinə qarışmış yemək qoxusu yayılan şüşəli zalı ilə hüdudlandı, sadəcə. Heç nə deyə bilmədim. Başımı yelləməyə də güc tapmadım.

Ötən ilin son günlərində yenə orada idim. Bunu bir az bayramlaşmaq kimi də qəbul eləmək olar. Ofisiant gülərüz yaxınlaşıb menünü təqdim elədi: budur, tamamilə yenilənmiş menü. O qızdan əsər-əlamət qalmamışdı. Yox idi onun şəkli, yox idi onun təbəssümü, buruq saçları, inamlı duruşu. İndi onun şəklinin olduğu üçüncü səhifədə adi bir yemək çeşidinin təsviri vardı - yanında da qiyməti.

Bir neçə dəfə iyirmi səhifəlik menünü başdan-sona vərəqləyib o qızın təsvirini axtardım, onu görmək istədim, görəcəyimə ümid etdim, amma faydası olmadı. Ofisiantı çağırıb, son çarə kimi, köhnə menünü soruşdum. Bir həftə əvvəl tamam yığışdırıldığını dedi: "Müəllim, yeni ilə yeni menü ilə..."

Bu o restorana hələlik sonuncu gedişimdir. Həmin hadisənin üstündən üç həftədən çox keçib. Amma mən yalnız bunları yazmağa başlayanda xatırladım ki, düz üç həftədir, o qız mənim yadıma düşmür. Düz üç həftədir, o qız haqqında, onun yarımçıq qalmış arzuları, əlaçı olması barədə düşünmürəm. Hamı kimi mən də unutmuşam onu. Hamı kimi. Ata-anası kimi. Var idisə, bacı-qardaşı kimi. Lap belə ən yaxın rəfiqəsi, hətta sevgilisi kimi. Biri bir ay xatırlayıb, biri beş ay, biri bir il və... unudub. Mənim onu unutmağım üçün isə cəmi üç həftə kifayət eləyib. Cəmi üç həftəyə, az qala, gündəlik ayinə dönən ziyarətim də unudulub, onu xatırlamaq missiyası da, o qızın özü də, əmin-inamlı duruşu, baxışı da, təbəssümü, gələcəyə ümidləri də.

Bu yazı isə ondan ötrü edə biləcəyim ən sonuncu yaxşılıqdır. Daha yaxşısı əlimdən gəlmir. Onun üçün özümdən ad da düşünmüşəm. Bu ad mənim heç vaxt heç yerdə gərəyim olmayıb. Onu kiməsə təqdim eləməmişəm. Onun barəsində kiməsə danışmamışam. Sadəcə, özüm üçün: adı Gülçöhrə idi...

Ən son xəbərləri və yenilikləri almaq üçün Icma.az saytını izləyin.
seeBaxış sayı:262
embedMənbə:https://525.az
archiveBu xəbər 13 Yanvar 2025 11:24 mənbədən arxivləşdirilmişdir
0 Şərh
Daxil olun, şərh yazmaq üçün...
İlk cavab verən siz olun...
topGünün ən çox oxunanları
Hal-hazırda ən çox müzakirə olunan hadisələr

Ozan Güven “Aşk ı Memnu”nun “Behlül”ü ola bilərmiş

16 Noyabr 2026 02:02see319

İngiltərə İspaniyanı məğlub edərək qrup lideri OLDU

16 Noyabr 2026 01:51see310

Dislipidemiyanın aktual məsələləri: Qərar qəbuletmə vaxtı mövzusunda Elmi praktiki simpozium həyata keçiriləcək

16 Noyabr 2026 12:04see263

Onkoloji xəstəliklərin müalicəsi sığorta ilə ödənilməlidir Deputatdan TƏKLİF

16 Noyabr 2026 16:37see257

Belçikadan möhtəşəm geridönüş: İtaliya darmadağın edildi

16 Noyabr 2026 01:56see256

Deklan Rays “Arsenal”la beşillik müqavilə barədə razılığa gəldi

17 Noyabr 2026 01:11see241

Musiqi alətində ifa edən uşaqlar daha yaddaşlı OLUR

16 Noyabr 2026 23:43see235

Uşaqlarınızı bu əşyadan qoruyun Azərbaycanlı həkim (VİDEO

16 Noyabr 2026 12:36see232

Uorren Baffet 5,5 milyard dollarlıq səhmlərini xeyriyyə fondlarına bağışlayıb

17 Noyabr 2026 04:19see214

Xərçəngdən sonra ən böyük qorxu: Xəstəlik təkrarlanmasın deyə nə etməli?

16 Noyabr 2026 22:45see214

Ən çox qazanan televiziya aktyorları...

16 Noyabr 2026 20:52see210

Küləkli hava şəraiti ilə bağlı sarı xəbərdarlıq verilib

17 Noyabr 2026 05:32see210

Küləkli havada uşaqlarda qulaq ağrısı və qulaq iltihabı riski artırmı?

16 Noyabr 2026 14:44see208

Dövlət bu xəstələrin də müalicə pulunu ödəyəcək?

16 Noyabr 2026 15:49see207

Ayxan Abbasov: “Ən aşağı pilləyə düşmüşdük, indi yavaş yavaş yüksəlməliyik”

17 Noyabr 2026 01:42see204

Bu ilin büdcəsində niyə profisit yaranıb?

16 Noyabr 2026 17:35see201

Qışı sərt keçən rayonlarda qaz və işıq limitləri dəyişəcək? VACİB AÇIQLAMA

17 Noyabr 2026 13:59see201

Xaçmazda ev yandı, 90 yaşlı sahibəsi həlak oldu

16 Noyabr 2026 20:15see200

Təcili yardım stansiyasının müdiri işçilərdən rüşvət alır? YENİLƏNİB

17 Noyabr 2026 14:53see182

PR də strateji planlaşdırma: uğurlu kommunikasiya necə qurulur?

17 Noyabr 2026 09:13see180
newsSon xəbərlər
Günün ən son və aktual hadisələri