Azad çöllərimizdə sürülər otlar...

Xocalıya ruzi-bərəkət də qayıdıb

İlin bu fəslində Xocalıdan Xankəndiyə, rayonun kəndlərinə gedən yolların kənarları ürəkaçan mənzərələri, güllərin, çiçəklərin əlvan xalı kimi sərildiyi yaşıl çəmənləri, bir sözlə, gözəllikləri ilə göz oxşayır. Baxan bir də baxmaq, gəlib görən həmişəlik elə burada qalmaq, gedən yenə qayıtmaq istəyir.

Bir vaxtlar erməni quldurlarının tapdağı altında əzilən, inciyən bu Vətən torpaqlarında indi əsl sahibləri quruculuqla, əkin-biçinlə, heyvandarlıqla məşğul olmağa başlayıb. Hər yerdə insan nəfəsi duyulur, insan əlinin zəhmətinin ilkin bəhrələri görünür.

Budur, Xocalı-Ballıca yolundan bir xeyli aralı qoyun sürüsü ətrafa yayılıb, çomağına söykənmiş çoban da onların şirin-şirin otlamasına baxaraq məmnunluqla gülümsəyir. Yaxınlaşıb salamlaşıram, “bərəkətli olsun!” deyirəm. Söhbətə başlayırıq.

Öyrənirəm ki, Zamiq Nəcəfov Xocalı rayonunun vaxtilə erməni separatçılarına qan uddurmuş qəhrəman Kosalar kəndindəndir. Doğma yurd-yuvasından didərgin düşəndə cəmi 7 yaşı olub. Uzun illər ailəsi ilə birlikdə məcburi köçkün kimi Şəki rayonunda məskunlaşmış Zamiq orada da qoyun-keçi saxlayıb, ailəsinin dolanışığını heyvandarlıqdan çıxarıb. Bu yaxınlarda isə Vətən həsrəti bitib, arzuları gerçəkliyə çevrilib. Böyük Qayıdış çərçivəsində Ballıca kəndinə köçən Zamiq indi halal zəhməti ilə təsərrüfatını daha da böyütməyin xəyallarını qurur. Deyir, hamımız ürəklə, fəxrlə işləməliyik, çalışmalıyıq. Çünki bu torpaqlar neçə-neçə qəhrəman şəhidlərimizin canı-qanı bahasına alınıb:

– Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin, qazilərimizə şəfa versin, ordumuzu qorusun! Bugünkü xoşbəxtliyi, sevinci, qüruru bizə bəxş edən Prezidentimizlə fəxr edirik, gecə-gündüz ona duaçıyıq! Xocalı rayonunun Ballıca kəndində üçotaqlı evlə təmin olunmuşam. Böyük həyətim, həyətimdə heyvanları saxlamaq üçün tövləm, kəndin ətrafında geniş otlaqlar var. Bundan artıq nə lazımdır ki? Qalır indi özümüzün zəhmətə qatlaşaraq işləməyimiz.

Xocalıdan olan fermer qoyunlarının, keçilərinin sayı haqqında gülərək “dolanmağımız üçün də, dosta-tanışa kəsməyimiz üçün də bəs edəcək qədərdi” deyir. Hə, bir də deyir ki, bu işlə məşğul olan adamın ürəyində gərək heyvanlara qarşı sevgi olsun, təsərrüfatına sahiblik etdiyi qədər də sürüsünə çobanlıq etməyi bacarsın.

Zamiq gələcək planlarından da danışır:

– Qoyunların sortunu yeniləməyi düşünürəm. İstəyirəm hamısını Qarabağ sortuna dəyişim. Çünki bu sort hər baxımdan sərfəlidir. Bir də, inşallah, təsərrüfatı böyüdəcəyəm. Bunun üçün burada hər şərait var. Ot da boldur, çox şükür, yağış yağdı, örüşlər daha da yaşıllaşdı.

Həmsöhbətimlə işlərinin avand olması diləyi ilə sağollaşmaq istəyirəm. Sağ olsun, “qalın, qonağım olun, bir heyvan kəsim sizə” deyir. Duyğulanaraq təşəkkür edirəm. İşin avand, qurdun ağzı bağlı olsun, çoban qardaş. Yolçu yolda gərək!..

Mahir RƏSULOĞLU,
XQ-nin Qarabağ müxbiri
Xocalı