Bir tərəfdə aclıq, digər tərəfdə israf: İnsanlığın imtahanı

Son rəqəmlərə görə, acından ölənlərin sayı 258 nəfərə çatıb. Onların arasında körpələr, məktəbli uşaqlar, xəstə valideynlər və yaşlı nənələr var. Bir tikə çörəyə, bir qurtum suya möhtac qalan bu insanların gözləri dünyaya son dəfə ümidsizliklə baxır.

Amma başqa bir ünvanda parıltılı vitrinlərin, dəbdəbəli salonların önündə tam fərqli mənzərə var. Minlərlə dollar bir cüt ayaqqabı üçün, bir çanta üçün, bir markalı eynək üçün xərclənir. Bir brend adı uğrunda ödənən məbləğ Qəzzada yüzlərlə ailənin aylarla dolanışığına bəs edərdi.

Bu kəskin ziddiyyət bir sualı qaçılmaz edir. Biz harada insanlığımızı itirdik?

Bir tərəfdə “acından ölməsin” deyə körpəsinə quru çörək axtaran ana, digər tərəfdə isə sadəcə vitrin qarşısında “bu modelmi, o modelmi?” dilemmasında qalan varlı. Bir tərəfdə ölməmək uğrunda mübarizə, digər tərəfdə sadəcə daha çox dəbdəbə sevdası.

Əslində, heç kəsdən bütün imkanlarını paylaşmaq tələb olunmur. Sadəcə, bir az düşünmək, bir az hiss etmək, bir az da vicdanı oyatmaq kifayətdir. Dünyada lüks alış-veriş mərkəzlərində bir dəqiqədə xərclənən pulla Qəzzada onlarla uşağın həyatı xilas ola bilər.

Hər ölü uşaq, hər aclıqdan qopan nəfəs dünyaya ünvanlanan sükut dolu bir fəryaddır:

“Bizim günahımız nə idi?”

Bəlkə də həyatın ən böyük imtahanı budur. Biz hansı tərəfdəyik çörəyə möhtac körpələrin, yoxsa dəbdəbənin əsiri olanların?

Leyla Mirzə