“Evlilik və təklik: İnsan xoşbəxtliyinin əsl ölçüsü hansıdır?“ Elmi araşdırma

"Sən bölüşmək istəyirsən, yoxsa nəfəs almaq üçün özünə yer axtarırsan?.."

İnsan varlığının paradoksu bundadır: bir tərəfimiz yanımızda nəfəs almağı paylaşacağımız birini axtarır, digər tərəfimiz isə öz sərhədlərimizi qorumağa, daxili azadlığımızı itirməməyə çalışır.

Moderator.az xəbər verir ki, bu barədə "moneytimes.ru" nəşri yazıb.

Nəşr yazır ki, ABŞ və Sinqapur alimlərinin evlilik və tək yaşamla bağlı apardığı geniş araşdırma bu ikiliyin həm bioloji, həm sosial, həm də emosional tərəflərini aydın şəkildə ortaya qoyur. Əldə olunan nəticə qısa olsa da, dərin məna daşıyır: evlilər ortalama olaraq özlərini daha sağlam və xoşbəxt hiss edir. Çünki paylaşılan həyat yüngülləşdirilmiş yük deməkdir. Stresi bölmək, məsuliyyəti paylaşmaq, sevinci ikiyə yox, ikiqat artırmaq… Bu, insan beyninin min illərlə öyrəşdiyi bir modeldir.

Niyə bəziləri evlilikdə boğulur, bəziləri təkliyin içində çiçəklənir?

Elm deyir ki, evlilik yalnız o zaman faydalıdır ki, orada təhlükəsizlik, hörmət və emosional dayaq olsun. Əgər münasibət tənqid, laqeydlik, psixoloji gərginlik üzərində qurulubsa, o evlilik tək yaşamaqdan qat-qat daha əzabvericidir. Eyni məntiqlə tək yaşamaq da iki cürdür: seçilməmiş tənha həyat boşluq və ümidsizlik yaradır. Şüurlu təkliq azadlıq və özünü tanıma imkanı verir. Bəziləri üçün səhər yeməyini kimsə ilə bölüşmək həyatın şirinliyidir, bəziləri üçünsə səhər qəhvəsini heç kimin səsini eşitmədən içmək ən böyük ləzzətdir.

Mədəni kodlarımız xoşbəxtliyimizi şəkilləndirir

Bu araşdırma həm də maraqlı bir fərqi ortaya qoyur: mədəniyyət xoşbəxtliyin hesablanmasında mühüm amildir. Amerikalılar üçün dəstək görmək xoşbəxtlik mənbəyidir, lakin ailə və qohum təzyiqi onları sıxır. Yaponlar isə psixoloji məsafə saxlamağı öyrənib - sosial gözləntilər onları sındırmır, çünki "öz aləmlərində yaşamağı" bacarırlar. Bu, bizim üçün də düşündürücüdür: ailə dəstəyi ilə ailə təzyiqi arasındakı sərhədi harada çəkirik?

Əslində xoşbəxtlik nədə gizlənir?

Bu sualın nə tam cavabı var, nə də universal düsturu. Ancaq bir reallıq var: xoşbəxtlik kiminlə yaşadığında yox, necə yaşamağındadır. Bəzən bir cümləlik anlaşılma illərlə davam edən evlilikdən daha çox güc verir. Bəzən bir telefon zəngi bütün təkliyin dərinliyini doldurur. Bəzən isə minlərlə insan içində insan özünü hər zamankindən daha yalnız hiss edir.

Bu araşdırma sadəcə statistik hesabat deyil - hər birimizin həyatına yön verə biləcək bir güzgüdür. Evlilik nə müqəddəs borcdur, nə də qaçılmalı yük. Tək yaşamaq nə la­nət, nə də avtomatik azadlıqdır. Əsas məsələ - seçdiyin yol səni sakitləşdirirsə, sən doğrunu tapmısan.

Əgər yanında biri varsa və o insan həyatını ağırlaşdırmırsa - qoruyub saxla. Əgər tək yaşayır və özünə kifayət edirsənsə, utanma, bu da xoşbəxtliyin bir formasıdır. Həyat bir sualdır: sən paylaşmaq istəyirsən, yoxsa nəfəs almaq üçün özünə yer axtarırsan? Bəlkə də doğru cavab hər ikisinə "bəli" deməkdir, sadəcə doğru zamanda və doğru insanla olmaq şərtilə.