Gültəkin Hacıbəylinin mandat müxalifətçiliyi

Azərbaycanda yaxşı bir el məsəli var: 

“Utanmasan oynamağa nə var ki?” Bu məsəl həm də ona görə yaxşıdır ki, bir çox situasiyalarda düz yerinə oturur, vəziyyəti izah etmək üçün bəzən ondan gözəl ifadə tapmaq mümkün olmur. Bu, dilimizin kasadlığından yox, situasiyanın “özəlliyindən” irəli gəlir…

Bir zamanların özünü hakimiyyətin AŞPA-dakı “danışan dili”, alovlu iqtidarpərəsti kimi göstərən, indi isə şanlı müxalifətçi, AXCP sədri Əli Kərimlinin sol böyrünü zəbt edib özünü müxalifətçi kimi təqdim edən keçmiş deputat və əsl mənsəbpərəst Gültəkin Hacıbəylinin sosial şəbəkələrdəki çıxışlarına, paylaşımlarına, statuslara yazdığı rəylərə baxanda adamın ağlına ilk bu ifadə gəlir - “Utanmadan oynayan qız...”

Əslində nə iqtidarçı, nə müxalifətçi ancaq və ancaq mənsəbpərəst olan Gültəkin Hacıbəyli heç vaxt utanmayıb. Əgər günlərin birində qəfildən mövqeyini dəyişib indi aid olduğu düşərgəyə qarşı əvvəlki mövqeyinə qayıtsa da, yenə utanası deyil. 

Bugünlərdə sosial şəbəkədə “Tofiq bəy Yaqublunun dünənki məhkəməsində baş verənlərdən sonra onu həbsdə saxlamaq üçün Göbbels həyasızlığı lazımdır” yazanda bircə dəfə də olsun dönüb keçdiyi yola baxmağı lazım görməmişdi. 

Məsələ Gültəkin Hacıbəylinin bu cümləni məhz T. Yaqublu barəsində yazmasında deyil, məsələ Gültəkin Hacıbəylinin “Göbbels həyasızlığı” ifadəsini işlədə bilməsində və buqələmun siyasi mövqeyindədir. 

Bu, bir adamın bəlkə də ölçü vahidi tapılmamış nankorluğunun həcmidir. Bir zamanlar ölkəni gəzərək təriflədiyi, indi sosial şəbəkələrdə dürlü-dürlü tənqidlər yazdığı iqtidara nə oldu ki, pis oldu? Yaxud o zaman tənqid etdiyi həmin müxalifət nədən Gültəkin Hacıbəylinin nəzərində birdən-birə yaxşıya çevrildi? 

Çünki o zaman Gültəkin Hacıbəylinin deputat mandatı, digər imtiyazları vardı. Göstərdiyi canfəşanlıq da iqtidara olan sədaqətindən irəli gəlmirdi, sadəcə, əlində olanları saxlamaqla yeni imtiyazlar əldə etməyə çalışırdı. 

İndi yanında boy göstərdiyi, az qala xilaskar obrazına bürüdüyü Əli Kərimlini tənqiddən imtinasının səbəbi budur. 

Gültəkin Hacıbəyli deputat mandatını itirən kimi tərəfini də dəyişdi və keçmiş deputat qəfildən “aydınlandı” ki, sən demə, onu deputat edən, imtiyazlar verən, bəhrələndiyi, hesabına hər şey qazandığı iqtidar pis imiş. Gültəkin Hacıbəylinin düşüncələrində baş verən bu dəyişikliklər səmimiyyət və ya mübarizə ruhunun oyanmasında deyil. O, deputat mandatı verilmədiyindən qeyzləndi. Elə bilirdi ki, mandat onun alın yazısıdır və ömrünün sonuna kimi ən azı bu vəsiqəni özüylə daşıyacaq. Onu itirən kimi dırnaqarası sədaqətini də itirdi və hakimiyyətin ən radikal tənqidçisinə çevrildi. 

Deməli, hər şey o mandatın başında imiş. Gültəkin Hacıbəylinin düşüncə və hərkətlərinə yön verən də məhz o mandatdır, əgər mandat çantadadırsa, ölkədə hər şey yaxşıdır, hökumətin tənqid ediləsi bircə tərəfi də yoxdur.

Əgər çantaya qoymaq üçün mandat yoxdursa, deməli, hər şeyi qaradır, gözünə taxdığı eynəklə gördüyü kimi...

Lakin Gültəkin Hacıbəylini tanıyanlar yaxşı bilir ki, o zaman iqtidar üçün səmimi olmadığı kimi, indi müxalif düşüncəsində də səmimi deyil. Təbii ki, Əli Kərimli və ya Fuad Qəhrəmanlıya hansısa formada simpatiyası ola bilər.

Çünki hər iki tərəf bir-birindən istifadə etməyə, yararlanmağa çalışır. 

Amma sıravi, illərlə aldadılan cəbhəçilər onun brend geyimlərlə müxalifət sırasında boy verməsini nə ciddi, nə də səmimi qəbul edirlər. Əli Kərimli Gültəkin Hacıbəylinin keçmiş deputat statusundan yaralanmaq, Gültəkin Hacıbəyli isə “bəlkə də qaytardılar” ümidi ilə yaşayır. 

Günlərin birində Gültəkin Hacıbəyliyə mandat yox, hardasa bir müşavirin müşavirliyi belə təklif edilsə, anında indiki sırasında durduğu düşərgəni də satacaq və mövqeyini əsaslandırmağa çalışacaq, özü də utanmadan...
Bu “utanmadan oynayan qız” belədir...

“Cümhuriyət” Analitik Qrupu

Bizi Telegramda izləyin

Problemlərinizi bizə yazın, şahidi olduğunuz hadisələri çəkib göndərin