İran İslam “dəyər”lərindən imtina edir? Hicab tələbinin ləğv olunmasının PƏRDƏARXASI

“İranda qadınların hicaba məcbur edilməsi rəsmən aradan qaldırılıb. Təbii ki, bu, beynəlxalq aləmin İrana təziqləri qarşısında ümid çırağı kimi düşünülüb. Məhsa Əmini adlı qadını hicab qanunu pozması bəhanəsi ilə öldürən qanlı fars molla rejimi qalxan üsyanlar və etiraz dalğalarına qarşı yelkən aça bilmədi, lövbər salmağa məcbur oldu. 
Əslində o vaxtdan bu yana qadınlar hicabdan çıxmışdı. Hökumət sadəcə bu reallığı rəsmiləşdirdi. İslahatçı kimi tanınan Prezident Pezeşkianın yumşalma siyasətinin də burada rolu böyükdür. Lakin İranda bu kimi qatı hökmləri dinlə, İslamla əlaqələndirib əslində xalqı dindən uzaqlaşdırır, ikrah oyadırlar”. 
Bunu İranda hicabın aradan qaldırılmasını Bizim.Media üçün şərh edən ilahiyyatçı Tural İrfan deyib. 
O bildirib ki, dinin heç bir hökmündə məcburiyyət yoxdur:
“İnanc könüllüdürsə o inancdan doğan qaydalar, ayinlər də təbii ki, könüllüdür. İslam dindir, partiya deyil. Dövlət idarəçiliyi üsulu da deyil. Dinlər insanların sosial, mənəvi, əxlaqı dünyasını zənginləşdirmək, adamları insanlaşdırmaq üçün gəlir. Lakin İranda hazırki rejim qurulanda xalqı, digər millətləri əsarətdə saxlamaq üçün ümmətçilik, şiəlik prinsipləri əsasında İslamın təhrif edilmiş bəzi qaydalarını dövlət qanunları kimi qanuna saldı. Beləcə İran konstitusiyasında qadınların hicaba bürünməsi də vacib oldu. Hətta qeyri - müsəlman qadınlar belə İranda hicaba bürünməyə məcbur edilirdi. 
 

İran inqilabının əsl lideri, sonralar rejimin ev dustağı edərək öldürdüyü Təbriz əsilli ayətullah Seyid Məhəmməd Kazım Şəriətmədari deyirdi ki, “əsla dini siyasətə, dövlətə qatmayın.

Sabah hakimiyyət uçuruma gedəndə din də onunla birgə getməsin...” Onda bu fikirləri qəbul etmədilər. Amma indi, 46 ildən sonra həmin Azərbaycan türkünün dediyinə gəlirlər”. 
İran niyə referendium keçirmədi?
Dinşünas onu da vurğulayıb ki, Konstitusiyaya dəyişikliklər etmədən hicab tələbinin ləğvi dinin İran rejiminin əlində sadəcə siyasi alət olduğunu bir daha sübut edir:
“Belə taleyüklü məsələ ümumxalq səsverməsi-refendum yolu ilə həll edilməlidir. Amma rəsmi Tehran axşam yatıb, tezdən durub dedi ki, hicab taxmaq könüllüdür.
Yoxsa ki, vəhy gəlmədi, İmam Mehdi zühur etmədi ki, hökmü dəyişə?!
Çünki İran konstitusiyasına görə dinin hökmlərini yalnız məsum İmam dəyişə bilər. Demək özləri öz etdiklərinin əleyhinə getdilər.
 

Hazırda əhalinin əksəriyyəti Səfəvilər dövründən bəri indiki məzhəbdə olduğu üçün rejim də özünü o məzhəbə aid edir. Amma dini, hətta məzhəbin özünü belə təhrif edib, siyasiləşdiriblər. Ancaq din məsələlərində insanlara ölkənizdəki kimi sərbəstlik verilsə idi, din bir dəyər kimi sevilib yaşadılardı. 

Lakin İranda xalqı dindən ikrah etdirdilər. Xalq da hakimiyyətə nifrət etdiyi kimi dinə də nifrət etməyə başladı. Getdikcə İran hakimiyyəti cinayətini anlayacaq və təhrif etdiyi bütün əmrlərdən geri çəkilməyə məcbur olacaq. Əsl İslamda əsla hicab məcburiyyəti yoxdur. Qadınlar bunu rejimdən daha gözəl anladığı üçün hicablarını açırlar. Çünki onlar hicabı Allaha görə deyil, rejimin qorxusundan bağlayırdı”.
Surxay Atakişiyev, Bizim.Media