Lahıcın küçələrində addımladıqca...

Dövlət Turizm Agentliyinin təşkilatçılığı ilə keçirilən media turun ikinci günündə İsmayıllının Lahıc qəsəbəsinə yollandıq. Lahıca daxil olduğumuz ilk andan qədim daş küçələr, tarixi tikililər və qəsəbənin özünəməxsus memarlıq üslubu diqqətimizi çəkdi. Bir qədər irəlilədikcə hiss edirsən ki, Lahıcı sadəcə gəzməklə tanımaq olmur.

Burada hər küçənin, hər daşın, hər emalatxananın öz hekayəsi var. Qoruq ərazisində həyata keçirilən bərpa-quruculuq işləri ilə bağlı məlumat aldıq. Qədim küçələr boyunca gəzərək Bədöyün məscidinə, Hacı Gəray bulağına və “Lahıc” Tarix-Diyarşünaslıq Muzeyinə baş çəkdik. Lahıcın tarixi ilə bağlı məlumatlar aldıqca qarşımızda yalnız keçmişə aid bir yaşayış məntəqəsi deyil, tarixi və ənənələri bu gün də qorunan canlı bir məkan canlanırdı.

Lahıcın ən böyük özəlliklərindən biri isə əsrlərdir yaşadılan sənətkarlıq ənənələridir. Bu ənənəni yaxından görmək üçün misgər Kəbləmi Əliyevin emalatxanasına baş çəkdik. Burada sənətkarın hazırladığı mis məmulatlarına baxdıq, onların hazırlanma qaydası ilə tanış olduq və misgərlik sənətinin incəlikləri barədə məlumat aldıq.

Emalatxanada gördüklərimiz bir daha göstərdi ki, Lahıcda misgərlik sadəcə keçmişdən qalan bir sənət deyil. Bu sənət bu gün də yaşayır, işlənir və nəsildən-nəslə ötürülür. 2015-ci ildə “Lahıc misgərlik sənəti”nin UNESCO-nun Qeyri-maddi mədəni irs üzrə Reprezentativ siyahısına daxil edilməsi də bu qədim sənətin dəyərinin beynəlxalq səviyyədə tanındığını göstərir.

Lahıcda yerli həyatın başqa bir tərəfi ilə də tanış olduq. Lahıc sakini Ağadadaş Abbasovun arıçılıq təsərrüfatında olduq. Balın ərsəyə gəlməsi, hazır məhsulun çeşidləri, keyfiyyəti və satış qiymətləri barədə məlumat aldıq. Burada da yerli əməyin və istehsalın qəsəbənin turizm imkanlarına necə əlavə rəng qatdığını görmək mümkün idi.

Lahıcda gəzdikcə bir məqam xüsusilə diqqətimizi çəkdi: burada turizm yalnız qədim tikililərə baxmaqdan ibarət deyil. Daş küçələr, sənətkar emalatxanaları, yerli təsərrüfatlar və insanların gündəlik zəhməti birlikdə qəsəbənin özünəməxsus simasını yaradır.

Bəlkə də Lahıcın cazibəsi məhz bundadır. Buraya gələn insan yalnız tarixlə tanış olmur. O, bir sənətin necə yaşadıldığını görür, yerli insanların əməyinə yaxından şahidlik edir, küçələrdə addımlayır və qəsəbənin gündəlik həyatına toxunur.
Media turun ilk günü də bu baxımdan maraqlı təəssüratlarla yadda qaldı. Qobustandakı “Diri Baba” türbəsini ziyarət etdik, daha sonra Basqal Dövlət Tarix-Mədəniyyət Qoruğunda olduq. Basqalın tarixi küçələri, kəlağayı sənəti, yerli mətbəxi və burada yaradılan turizm imkanları ilə tanış olduq. 

Beləliklə, iki gün ərzində Azərbaycanın müxtəlif tarixi-mədəni məkanlarının turizm potensialını yaxından görmək imkanımız oldu. 

Burada tarixə sadəcə baxmırsan, onu küçələrdə görür, sənətkarın əlində hiss edir, yerli insanların həyatında izləyirsən. Bəzən bir məkanı tanımaq üçün onun haqqında uzun-uzadı danışmağa ehtiyac olmur. Bir neçə küçəsini gəzmək, bir emalatxanasına daxil olmaq, bir yerli insanın əməyinə şahidlik etmək kifayət edir.

Lahıcın öz səsi var. Onu eşitmək üçün ora səfər etmək lazımdır.

Pərvin Şakirqızı 
Moderator.az/ Redaktor