Mən Cəbrayıldayam, sən haradasan? Paşinyana sual

İyirmi yeddi il davam edən hicran, həsrət yaraları vüsal məlhəmi ilə şəfa tapdı. Kavdar kəhriznin göz yaşı kimi dupduru suyu susuzluqdan pöştələnən ürəyimizi sərinlətdi. Cəbrayılda əsən sərin meh qəlbimizi oxşadı, könlümüzə xoş ovqat bəxş etdi.
Bu günü iyirmi yeddi il gözlədik. Doğma yurda qovuşmaq arzusu ilə alışıb-yandıq. Yayda iş yoldaşlarımız kəndlərinə gedəndə oğrun-oğrun onlara həsəd apardıq. Qışda yataqxana küncündə üşüyəndə üstündə şabalıd qızartdığımız odun peçimizi xatırlayıb kövrəldik. Gündə azı yüz dəfə dolub-boşaldıq. Nəmli gözlərimizi bir-birimizdən gizlətmək üçün üzünüzü yana çevirdik. Amma doğma yurddan üz çevirmədik. O torpaqlara qayıdacağımıza olan inamımızı bir gün də itirmədik.
Köçkünlüyün ilk illəri yadınızdadır? Dünyadan köçən əzizlərimizin başdaşını çəpəki qoyurduq. Bir gün el agsaqqallarının birindən bunun səbəbini soruşdum. Cavabı belə oldu: "Başdaşının çəpəki qoyulması onun müvəqqəti olduğuna işarə edir. Qayıdanda ölülərimizi də ozümüzlə aparacagıq".
Təkcə dirilərimiz deyil, ölülərimiz də doğma yurda qayıdacağımız günü gözləyirdilər...
İyirmi yeddi il bir əsr qədər uzun çəkdi. Ermənilər Cəbrayıldakı Xan Çinarı kəsəndə qəlbimizə dağ çəkdilər. Evimizin qapı-pəncərəsini Arazın o tayında kiminsə həyət-bacasında görəndə yüz dəfə ölüb-dirildik. Pasinyan "Cəbrayıla yol çəkəcəyik" deyəndə üzümüzü yerin-göyün sahibinə tutub "Bizə guc-qüvvət ver" dedik. Allah xalqımıza, Ordumuza elə bir güc-qüvvət verdi ki, 200 illik problemi 44 günə həll etdik. "Dəmir yumruq" düşmənin başına dəyib onu diz çökməyə vadar etdi. Ali Baş Komandanın qətiyyəti, Ordumuzun şücaəti sayəsində Qarabağ, Şərqi Zəngəzur işgaldan azad edildi, düşmən xar oldu. Cəbrayıla yolu özümüz çəkdik.
Bir neçə gün əvvəl həmin yolla Cəbrayıla getmişdim. Şəhidlərimizin məzarlarını ziyarət etdim, təmiz dağ havasından ciyərlərimə çəkdim, Soltanlının doğma təpələrini gəzib-dolaşdım. Kəndimizdəki ən uca təpənin başına çıxıb Cəbrayıla yol çəkmək istəyən Paşinyana səsləndim: "Mən Cəbrayıldayam, sən haradasan?"
Səsimə səs vermədi. Çünki çox uzaqda idi. Annanın yanındaydı.
Biz düşməni arvadının yanına qədər qovuruq...
Seymur Verdizadə