Qazaxıstanda Ağdam daşından tikilmiş Ağ ev

Astana, 26 sentyabr, AZƏRTAC

Türküstan vilayətinin kiçik Martobə kəndinə daxil olanda qeyri-adi bir ev gözə dəyir. Ağ daşdan inşa edilən bu ev kəndin digər ənənəvi tikililəri arasında dərhal seçilir.

Bu evin hər bir cizgisi sanki uzaq Azərbaycandan bura köçürülüb. Bu isə təsadüf deyil, çünki bu evdə elə bir həyat hekayəsi var ki, o, bədii film üçün süjet ola bilər.

Evin sahibəsi yaşlı bir qadındır. Xurşud Mustafayeva iki mədəniyyəti özündə yaşadır. Atası azərbaycanlı, anası qazax olan Xurşud xanım körpə yaşlarında ata anası tərəfindən Ağdam rayonunun Sarıcalı kəndinə aparılıb və uşaqlıq, gənclik illərini orada keçirib.

Elə orada möhtəşəm Azərbaycan mahnılarını oxumağı öyrənib.

Xurşud xanım öz məhəbbətini də Azərbaycanda tapıb və onunla evlənib. Onlar ailə qurduqdan sonra tale elə gətirib ki, Qazaxıstana köçməli olublar.

Xurşud xanım bu gün də hər gün televizora baxır, diqqətlə Azərbaycandan gələn xəbərləri izləyir. “Həmişə televizora baxıram, Ağdam haqqında xəbərləri axtarıram”, – deyə o, uşaqlıq illərinə aid şəkilləri göstərərir.

“Çox gözəl səsim var idi və həmişə mahnı oxuyurdum”, – deyə o, uşaqlıq və gəncliyini xatırlayır.

Bu evə daxil olan adam qəribə bir hiss yaşayır, sanki Qazaxıstanın hansısa bir kəndində yox, Azərbaycanın hansısa guşəsindəsən. Memarlıq üslubu, planı, interyerin hər detalı ev sahiblərinin Azərbaycan köklərini əks etdirir.

“Evin tikintisi üçün ağ daşları həyat yoldaşım Ağdamdan gətirmişdi”, – deyə evin xanımı bildirir.

O, keçmişdən yadigar qalan əşyaları ehtiyatla qoruyub saxlayır: Azərbaycandan gətirilmiş qədim xalça, çaydan, uşaqlıq və gənclik illərinin fotoları.

“Bu nəlbəki 1895-ci ilə aiddir, mənə Ağdam rayonundan olan nənəmdən yadigar qalıb. Bu çaydanı isə özüm Ağdamdan gətirmişəm”, – deyə Xurşud xanım əşyaları göstərir.

Yaşının çox olmasına baxmayaraq, o, hələ də Azərbaycan mahnılarını unutmayıb. Onun səsində Azərbaycanda yaşanan illərin nostalji notları açıq-aydın hiss olunur.

Mən Xurşud xanımdan mahnı oxumasını xahiş etdim və Azərbaycan melodiyaları səslənəndə heyran qaldım, çünki hər bir sözü, hər bir intonasiyanı dəqiqliklə yadında saxlayıb.

Bu görüş mənim üçün bir qeyri-adi xatirə oldu. O gün Xurşud Mustafayevanın heyrətamiz səsi, onun Ağdamla bağlı uşaqlıq xatirələri və illərlə qoruyub saxladığı qədim əşyalar bir-birinə qarışaraq yaddaqalan bir mənzərə yaratdı.

Bəlkə də, bir gün bu möhtəşəm tale bədii film üçün mövzu olacaq. Çünki bu hekayədə hər şey var: sərhədləri aşan məhəbbət, Vətənlə ayrılıq, yaddaşa sədaqət və insan qəlbinin minlərlə kilometr uzaqda olsa belə, doğma ocağın istiliyini qorumaq gücü.

Elşən Rüstəmov

AZƏRTAC-ın xüsusi müxbiri

Astana