Qərb yenə öz ampluasındadır Ermənistana “yaşıl işıq” yandırılır, digərlərinə isə...

Son illərdə Ermənistanda insan haqlarının kobud şəkildə pozulması halları artıb. Diktatura metodlarının tətbiqi isə daha da sürətlənib. Bütün bunların fonunda bir məsələ xüsusi diqqət çəkir. Qərb, Avropa İttifaqı bir susqunluq nümayiş etdirir. Halbuki, digər ölkələrdə bu kimi hallar baş verən kimi ikiüzlü Qərb dərhal hərəkətə keçir.

Ermənistanda siyasi repressiyalar aparıldığı da bir faktdır. Bu ölkədə artıq demək olar ki, müxalifət tam neytrallaşdırılıb, müxalif liderlərin və fəalların həbslərini daim müşahidə edirik. Jurnalistlərin sıxışdırılması, media azadlığının pozulması adi hal alıb.

Kilsəyə qarşı repressiv metodlardan istifadə və hazırda Ermənistan baş naziri Nikol Paşinyanla kilsə arasındakı qarşıdurma da hər kəsə məlumdur...

Qərb niyə ikiüzlülük edir?

Politoloq Züriyə Qarayeva Musavat.com-a bildirib ki, Ermənistanda son illər müşahidə olunan siyasi proseslər ölkədə insan haqlarının ciddi şəkildə pozulduğunu, demokratik institutların məhv edildiyini və avtoritar meyllərin gücləndiyini açıq şəkildə göstərir:

“Hakimiyyət müxalif səsi sıradan çıxarmaq üçün sistemli repressiya mexanizmləri tətbiq edir. Müxalifət liderlərinin və fəalların ardıcıl həbs edilməsi, onlara qarşı açılan əsassız cinayət işləri siyasi rəqabət imkanlarının sıfıra endirildiyini təsdiqləyir. Ermənistanın siyasi mühiti faktiki olaraq təkpartiyalı idarəçiliyə bənzər quruluşa çevrilib: alternativ mövqelər ya susdurulur, ya da fiziki olaraq siyasi prosesdən uzaqlaşdırılır. Media sektoru da eyni təzyiq dalğasının hədəfindədir. Jurnalistlərin həbsi, redaksiyalara edilən basqılar, informasiya azadlığının məhdudlaşdırılması artıq normaya çevrilib. Ermənistanda söz azadlığı beynəlxalq təşkilatların hesabatlarında ilbəil daha aşağı göstəricilərlə qiymətləndirilir və ölkə açıq şəkildə senzura modelinə doğru sürüklənir. İnformasiya mühiti daraldıqca cəmiyyətin real vəziyyəti görmək imkanı da zəifləyir, bu isə avtoritar sistemlər üçün ən əlverişli zəmin yaradır.

Repressiv siyasətin digər istiqaməti isə kilsəyə qarşı yürüdülən təzyiq xəttidir. Ermənistan cəmiyyətində ənənəvi olaraq güclü sosial təsirə malik olan dini institutların neytrallaşdırılması, kilsə rəhbərlərinin təqib olunması və nüfuzdan salınması hakimiyyətin total nəzarət arzusundan doğur. Dövlətin kilsə ilə açıq qarşıdurmaya getməsi ideoloji və siyasi monopoliyanı tam şəkildə öz əlində cəmləmək niyyətindən xəbər verir.

Bu vəziyyət fonunda Qərbin və xüsusilə Avropa İttifaqının susqunluğu diqqət çəkir. İnsan haqlarının pozulması, siyasi məhbusların artması, media azadlığının sıradan çıxarılması kimi hallar başqa ölkələrdə baş verdikdə Qərb institutları dərhal sanksiyalar, təzyiq bəyanatları və ya sərt açıqlamalarla reaksiyaya gəlir. Lakin Ermənistanda baş verənlərə münasibətdə eyni fəallıq gözə dəymir. Bu ikili standart yalnız siyasi deyil, həm də mənəvi problem yaradır: Qərbin “demokratiya və insan haqları” prinsiplərinin universallıq iddiası sual altına düşür. Görünür ki, bu təşkilatların regiondakı maraqları prinsiplərdən üstün tutulur və Ermənistan siyasi reallığı həmin maraqlara toxunmadığı üçün mövcud avtoritar trendlər görməzdən gəlinir.

Nəticə etibarilə, Ermənistan bu gün demokratiyadan uzaqlaşmaqda, avtoritar idarəçilik modelinə sürətli keçid etməkdədir. Bunun beynəlxalq səviyyədə laqeydliklə qarşılanması isə regionda yeni gərginlik ocaqlarının yaranmasına zəmin yaradır və ikili standartların dərinləşdiyini açıq şəkildə sübut edir”.