Şahnaz Şahin Şeirlər

ŞEİR GƏTİRİRƏM DÜNYAYA, ADAM

Mən də əkinçiyəm..

Yuxumu xışlayıb söz tumlayıram

Gecədən canımın ağrısı çıxır,

Bağrımın başından butası çıxır...

Sağımdan, solumdan neçə göz baxır,

Bir də Allah baxır..,

düz tumlayıram!?..

Mən bir heykəltəraş..,

Sözlərdən neçə cür heykəl yonuram.

Quru hərflərə can üfürürəm,

Nə varsa ruhumda saf, üfürürəm...

Sarı sünbüllərə dən tək doluram.

Indi sevincindən ölən kimsə yox,

Daha ürəyindən gedir adamlar.

Dərya gərək deyil, çay gərək olmur,

Adi gölməçədə batır batanlar.

Mən də ki...

mən yenə gözümə qıyıq taxıram,

Hələ oddan, közdən söz çıxardıram.

Qara gecələrin tərs bacasından,

Tüstümü həmişə düz çıxardıram...

Söz körükləyirəm sinəmin üstə,

Ağrısız, əzabsız sevgiyə yadam.

Bir sancı başlayır yeddinci qatda

Şeir gətirirəm dünyaya, adam!...

QALAQ ALDANAQ DÜNYADA

Doyub gedən görmədim heç,

Bu sirr, müəmma dünyadan.

Çıxın, örtün qapısını,

Qalaq aldanaq dünyada.

Yolunu uzaqdan salır,

Üzünü bəzəkdən salır.

Zəngini bələkdən çalır

Müsafir olan.., dünyada.

Hiylədi, fənddi hər işi,

Bəndi, bərəsi dəyişik.

Əllərim qəmə bulaşıq,

Dərd-səri kalan dünyada.

Çağırın gəlsin xocası,

Yeyirsən bitmir acısı.

Tüstülənir ah bacası,

Bu yalan-palan dünyada...

MƏN, ÇƏTİN ADAMAM

Nə deyib gəlmisən yanıma belə,

Mən çətin adamam, xəbərin olsun.

Heç özüm özümlə yola getmirəm.

Deyirəm bu başdan xəbərin olsun.

Hərdən acı dilim sancır özümü,

Hərdən başıma öz qapazım dəyir.

Fırlayıb atıram göyün üzünə,

Keçir boğazıma ölüm ilgəyi.

Səni kim tuşutdu mənim üstümə,

Səni kim döndərdi yolundan axı.

Bir gecəlik şamam, bir kasıb koma,

Bir imarət dərdəm, qadanı alım...

Bir az da dünyaya naşı adamam,

Bir az da qəribəm elə, biləsən.

Ağlımdan yüz dəli fikirlər keçir,

Gedib bu dünyaya bir də gələsən...

Mən çətin adamam, mən pis adamam,

Hər hava ruhumun havası deyil...

Hər oda ruhumun yuvası deyil...

Hər adam ruhumun adamı deyil...

Mən çətin adamam, xəbərin olsun,

Mən çətin adamam, qadanı alım...

GEDİRSƏN.., GƏLİRSƏN...

Özünü təkrardı hər yeni sevda,

Özündən qaçışdı tapmadığın eşq.

Gedirsən.., ümiddi hər kolun dibi.

Gəlirsən.., yenə də dodağın təşnə.

Batır gözlərində, boğulur cahan,

Satır saflığını dəyər-dəyməzə.

Bu dar küçələrdə veyillənirsən,

Köçür xatirələr gedər- gəlməzə.

Açır tənbəl-tənbəl pərdəni gecə,

Bir sabah boylanır gələn səhərdən.

Günəş gülümsəyir hər damla sudan,

Həyat göyərəcək hər qarış yerdən...

Gedirsən.., ümiddi hər kolun dibi,

Gəlirsən.., bax yenə ürəyin təşnə!...

BİR QƏZA YERİDİ ÜRƏYİM DAHA

Bəlkə yubansaydı belə olmazdı,

Bax mənim bu yaza yazığım gəlir.

Yazın ortasından boy verib çıxan,

Bu körpə qıza da yazığım gəlir.

Yazıqdı havaya oynayan əllər,

Zəhərə bal deyən adam yazıqdı.

Bir yol dodağına dodaq dəyməyən,

O, “uzaq, o, yaşıl ada” yazıqdı.

Hərdən bu köynək də dar gəlir mənə,

Bir naməlum səmtə qaçıram indi.

Deyir eşq mövsümü deyil bu bahar.

Payıza qəlbimi açıram indi.

Bir qəza yeridi ürəyim daha,

Arzular partlayır, ümidlər uçur.

Başımı qaldırıb Göyə baxıram,

Hardasa.., hardasa durnalar uçur...