Şopenauerin düsturu və ya mən necə də varlıyammış!

"Söndür ekranları, ta bundan belə

nə filmə, nə də ki həyata baxaq.

Deyirlər saatda yaxşı vaxt gedir –

gəl gedək oturub saata baxaq".

Salam Sarvan nə gözəl deyib!;

Doğrudan da, "saatda yaxşı vaxt gedir". Vaxtımızdan gedir. Saat çox dürüst bir az da inadcıl qurğudur, "zalım" cihazdır; o, bizim vaxtımızı alıb, əqrəblərlə rəqəmlərin üstündə fırladır, sonra daharasa əlçatmaz bir yerə uçurur.

Mənim də ömür saatımın əqrəbləri dünən altmış rəqəmini göstərdi, sonra da başladı yetmişi xırdalamağa.

Əslində əvvəl də dediyim kimi, ad günü, yubiley mənim üçün hardasa sıradan gün kimidir. Ancaq bəzi tarixlərin ayrıca bir anlamı olur: bunlar özlüyündə hesabat anıdır. Ömür mühasibatının aralıq haqq-hesab məqamıdır. Gəlir-çıxar, itki-qazanc hesablarının ortaya töküldüyü məqamdır. Mən də 60 illik yubileyimə bu rakursdan baxdım.

Sən demə, Şopenhauer düz deyirmiş: "O adam kasıbdır ki, puldan başqa heç bir şeyi yoxdur". Mən də dahi filosofun bu "düstur"u ilə öz altmış ilimi hesabladım, gördüm, mənim əksinə puldan başqa hər şeyim var. Bir daha əmin oldum ki, tam bir sərvət sahibiymişəm: ailəm, doğmalarım, çoxlu dostlarım, az da olsa, diqqətli və sadiq oxucularım var. Bu anlamda varlı bir adamam.

Dünən Mətbuat Şurasında keçirilən yubiley tədbirində də dediyim kimi, bütün sevdiyimiz, dəyər verdiyimiz insanların hamısı bir yumruq boyda ürəyə sığır, ancaq bir zala sığışmır. Sığışdırmaq olmur. Əslində dünən həmin yubiley toplantısına gələnlər mənə əziz olan insanların çox kiçik bir qismi idi. Məkanın imkan verdiyi qədər sığışa bildik. Ona görə də bir çox dostları dəvət edə bilmədik. Ümid edirəm, anlayışla qarşılayarlar. Onu da deyim ki, bizim hələ bir toplantımız da olacaq; mənim ikinci kitabımın təqdimatı yaxın zamanda keçiriləcək, kitablar iştirakçılara hədiyyə ediləcək. Mənim 60 yaşımda dostlarıma, həmkarlarıma oxucularıma yubiley hədiyyəm olacaq. Sözün həm maddi, həm mənəvi mənasında.

Dünənki tədbirə gəlincə, mənim üçün çox anlamlı gün oldu. Əvvəla, orda mənim mənəvi böyüklərim vardı. Anadolu türkləri demiş: böyüyü olmayan böyüməz. Biz nə qədər dünyaya açılsaq da, nə qədər bəşəri dəyərlərə bağlanmağa çalışsaq da, əvvəldən bağlı olduğumuz milli dəyərlərimiz də var. Mən hər zaman deyirəm: böyüklərə sayğımız, kiçiklərə qayğımız həmişə olmalıdır. Dünənki yubiley axşamında da Seyran Səxavət başda olmaqla Qulu Məhərrımli, Zakir Fəxri, Vaqif Bəhmənli və başqa böyüklərimiz vardı bu tədbirdə. Bu, çox dəyərlidir mənim üçün.

İkincisi, bütün salondakı insanların - dəyərli qonaqların hamısı mənim ruh simsarım idi. Arasında ruh əkizim olanlar da vardı. Uilyam Folkner demişdi: "Dostoyevski müəllimim, Mark Tven atam, Şervud Andersen böyük qardaşımdır". Təbii ki, bu, məcazi, mənəvi mənada deyilmiş sözdür. Seyran Səxavət də həmin sözü deyir: "Biz hamımız qohumuq; sözün belindən gəlmişik". Sözün mənəvi mənada doğmalaşdırdığı insanlar toplanmışdı dünən. Hamının adını çəkməyəcım; hamısı ölkədə tanınmış və sevilən talantlar idi.

Müəllim demişkən, dünən mənim ilk iş yerimdə ilk redaktorum ustad jurnalist, mahir publisist, çox hörmətli Arif Əliyev unudulmayacaq sürpriz etdi. O, tədbirə əfsanəvi "Xazar" jurnalının ilk nömrəsini, ilk müxbiri olduğum "Turan" agentliyinin ilk bülletenini və mənim də iştirakımla hazırlanmış ilk kitabı gətirmişdi. Bunlar çox anlamlı hədiyyələrdir. İkinci sürpriz isə tanınmış ziyalımız, şair-publisist Vaqif Bəhmənlidən gəldi. Hörmətli Vaqif Bəhmənli mənim bəlkə də 12-13 il əvvəl yazıb, dərc etdirdiyim, ancaq varlığını özüm də unutduğum bir şeirimi tapıb, kağıza köçürüb, özü ilə gətirmişdi. O şeiri oxudu, qonaqlar bunu da maraqla qarşıladılar. Hər iki sürpriz alqışlandı və yubiley gecəsinə xüsusi rəng qatdı.

Bu tədbir mənim üçün çox anlamlı, çox dəyərli bir xatirə oldu. Həm auditoriyanın yüksək səviyyəsi, həm də isti, doğma mühit mənə xüsusi zövq verdi, çox yüksək motivasiya qaynağı oldu. Qonaqlar, dediyim kimi, ölkənin tanınmış, sevilən ziyalıları, söz, fikir adamları, elmdə, ədəbiyyatda, publisistikada, jurnalistikada öz sözünü demiş yüksək erudisiyalı yaradıcı şəxsiyyətlər idi. Ancaq həmin şəxslərin bir çoxu ilke dəfə idi Mıtbuat Şurasında olurdu. Bunu MŞ sədri Rəşad Məcid özüdə vurğuladı. Bu da çox anlamlı bir faktdır. Əməkdar jurnalist, tanınmış naşir, ziyalı qardaşımız Əlövvət Ağalarov Gəncədən qaydıb özünü çatdırmışdı; bu, məni ayrıca təsirləndirdi.

Mən dünən bizim dəvətimizi qəbul edib, yubiley gecəmizə gələn bütün dəyərli qonaqlar minnətdarlığımı bildirirəm. Gələ bilməyənlərə də minnətdaram, çünki ürəkləri mənimlə idi. Düzü, heç bir faktı şişirtməklə aram yoxdur, amma bunu deyəcəm: dünən sosial şəbəkədə təbrik yağmuruna düşdüm. Eləcə də, mənə zəng edən, yazan, təbrik və arzularnı bildirən insanların sayı çox idi. Hər birinə ayrı-ayrılıqda çox təşəkkür edirəm. Zehnlərə qida verən, ürəklərə toxunan, yaddaşlarda qala bilən bir-iki cümləm var demək.

Çox dəyəri ustadlarım, eləcə də, dəyərli həmkarlarım və dostlarımız Seyran Səxavətə, Zakir Fəxriyə, Aqil Abbasa, Qulu Məhərrəmliyə, Elçin Şıxlıya, Vaqif Sultanlıya, Vüsalə Mahirqızına, Hikmət Sabiroğluna, Əlövsət Ağalarova, Vüqar Kazımlıya, Fəxri Uğurluya, Afaq Vasifqızına, Rövşanə Ağasəfqızına, Rauf Arifoğluna, Aydın Quliyevə, Əflatun Amaşova, Akif Aşırlıya, Şərif Ağayara, Zülfiyyə Eldarqızına da maraqlı, səmimi çıxışlarına görə çox təşəkkür edirəm.

Ayrıca dostum, qardaşım Rəşad Məcid başda olmaqla Mətbuat Şurasına, İdarə Heyətinə, əməkdaşlarına, xüsusilə təşkilati işlərdə böyük zəhmət çəkmiş dəyərli Əminə Yusifqızın təşəkkür edirəm. Tədbiri işıqlandıran əziz jurnalist həmkarlarına minnətdaram.

Bəli, dünən çox maraqlı gün oldu və ömrümə iri hərflərlə yazıldı.

Bahəddin Həzi, bizimyol.info