Sosial qüsur, yoxsa intellektual üstünlük?

Əgər səs-küylü dəvətlərdə, mənasız izdihamlarda özünüzü "yad planetli" kimi hiss edirsinizsə, təbrik edirəm: Sizin beyniniz sadəcə olaraq daha keyfiyyətli işləyir. Cəmiyyət illərdir bizə "sosial olmaq" normativini sırısa da elm tam fərqli bir həqiqəti pıçıldayır: İntellekt nə qədər yüksəkdirsə, insanın kütləyə olan ehtiyacı bir o qədər azalır.

Niyə "ağıllı beyin" səs-küyə dözmür?

Sensor Təcavüz 

Orta statistik beyin üçün musiqi və işıq "əyləncə"dirsə, yüksək İQ-lü beyin üçün bu, informasiya xaosudur. Sizin beyniniz hər bir üz mimikasını, hər bir səs tonunu analiz etdiyi üçün izdiham sizin üçün istirahət deyil, ağır iş rejimdir.

Dopamin Asılılığı

İntellektual səviyyəsi orta və aşağı olan insanlar daxili dünyaları boş olduğu üçün daim "çöldən" qidalanmalıdırlar. Onlara mütləq kimsə nəsə danışmalı, kimsə gülməli, kimsə toxunmalıdır. Yüksək İQ-lü şəxs isə daxili dialoqundan həzz alır – o, özü-özünə ən maraqlı həmsöhbətdir.

Boş Söhbətlərin "Ölümcül" Darıxdırıcılığı 

Orta statistik insanların saatlarla müzakirə etdiyi mövzular (kim nə geyinib, kim hardadır) yüksək zəka sahibi üçün neyron itkisidir. Ağıllı insan "məna" axtarır, kütlə isə "səs-küy".

Neyronların Diktaturası

Neyrobiologiya amansızdır: Araşdırmalar göstərir ki, yüksək intellektli insanların beynindəki dopamin reseptorları sosial stimullardan çox tez doyur. Yəni, bir ağıllı insanın 15 dəqiqəlik ünsiyyətdən aldığı "doyum"u, kütlə saatlarla rəqs etsə də ala bilmir. Onlar hələ də "ac" qalırlar, siz isə artıq "doyub" evə getmək, kitab oxumaq və ya sadəcə susmaq istəyirsiniz.

Nəticə etibari ilə tənhalığa çəkilmək asosiallıq və ya utancaqlıq deyil. Bu, beynin özünü qoruması və daha mühüm işlərə (düşünməyə) fokuslanmasıdır. Əgər tək keçirdiyiniz bir axşam sizin üçün ən gurultulu şənlikdən daha dəyərlidirsə, deməli, siz çoxluğun içində azlıqdasınız.

Və bu, sizin zəifliyiniz deyil, gücünüzdür –
Kütlədən qaçmaq "sosial qüsur" deyil, İntellektual Üstünlükdür!