Xəyanətin bədəli: Heç kim dövlətdən böyük deyil!

Bəzən bir insanın siyasi vəzifəsi, tutduğu kreslo, qazandığı nüfuz onun haqqında cəmiyyətdə formalaşan təsəvvürləri dəyişir. İllərlə dövlət idarəçiliyində təmsil olunan, hakimiyyətin ən yüksək pillələrində çalışan adamın dövlətə qarşı çıxa biləcəyini çoxları ağlına belə gətirmir. Amma tarix dəfələrlə sübut edib: insanın dövlət qarşısındakı həqiqi mövqeyi kresloda oturanda deyil, sınaq qarşısında bəlli olur.

Ramiz Mehdiyev məsələsi də məhz bu baxımdan ciddi siyasi və mənəvi nəticələr çıxarmağa əsas verir.

Prezident Administrasiyasının sabiq rəhbəri Ramiz Mehdiyev 22 oktyabr 2026-cı ildə dövlətə xəyanət və digər ağır cinayətlər üzrə təqsirli bilinərək 14 il müddətinə azadlıqdan məhrum edilib. Məhkəmə yaşı və səhhəti ilə əlaqədar cəzanı şərti tətbiq edib, əmlaklarının xüsusi müsadirəsi barədə də qərar qəbul olunub. Bu hökm Azərbaycan siyasi tarixində diqqətçəkən hadisələrdən biridir.

Amma burada söhbət yalnız bir şəxsdən getmir. Söhbət dövlətə sədaqətin nə demək olduğundan, vəzifə məsuliyyətindən və hakimiyyətin etimadını doğrultmağın vacibliyindən gedir.

Dövlət sənə etibar edibsə, sən də dövlətə sadiq qalmalı idin!

Ramiz Mehdiyev uzun illər Azərbaycanın dövlət idarəçiliyində mühüm vəzifələr tutub. O, dövlətin siyasi qərarlarının qəbul edildiyi mərkəzdə çalışıb, böyük səlahiyyətlərə sahib olub. Belə bir mövqedə olmaq sadəcə imtiyaz deyil. Bu, həm də ağır məsuliyyətdir.

Dövlət sənə etibar edirsə, sən də həmin etimadın məsuliyyətini daşımalısan. Sənə verilən səlahiyyət şəxsi ambisiyalarını həyata keçirmək, dövlətin maraqlarını təhlükəyə atmaq və ya özünü dövlətin özündən üstün tutmaq üçün deyil.

Mənim üçün bu hadisənin əsas dərsi budur: dövlətə xidmət etmək başqa şeydir, dövlətin imkanlarından istifadə edərək güc sahibi olmaq başqa.

Birincidə insan özünü dövlətə borclu bilir. İkincidə isə dövlətin ona borclu olduğunu düşünməyə başlayır.

Ən təhlükəli məqam da elə budur. İnsan tutduğu vəzifəni dövlətin ona verdiyi məsuliyyət kimi deyil, şəxsi toxunulmazlığının təminatı kimi qəbul edəndə təhlükəli düşüncə tərzi formalaşır.

Ancaq dövlət heç kimin şəxsi mülkü deyil. Dövlətin taleyi ayrı-ayrı məmurların ambisiyalarından böyükdür.

Prezidentə etimadın da bir məsuliyyəti var

Azərbaycan dövlətçiliyinin son onilliklərdə keçdiyi yol göstərir ki, dövlət idarəçiliyində vəzifə daşımaqla dövlətə sədaqət nümayiş etdirmək eyni anlayışlar deyil.

Prezident İlham Əliyevin rəhbərliyi altında Azərbaycanın ərazi bütövlüyünün və suverenliyinin bərpası dövlətçilik tariximizin mühüm mərhələsidir. Belə bir dövlətdə dövlətə xidmət edən hər kəsin məsuliyyəti daha aydın dərk olunmalıdır: şəxsi maraq dövlət marağından üstün tutula bilməz.

Cənab Prezidentin etimadını qazanmaq böyük məsuliyyətdir. Bu etimadı doğrultmaq isə həmin məsuliyyətin əsas tələbidir.

Amma bir məqamı da unutmayaq: dövlətə sədaqət şəxslərə kor-koranə bağlılıqdan ibarət deyil. Dövlətə sədaqət Konstitusiyaya, qanunlara, milli maraqlara və Azərbaycanın müstəqilliyinə sədaqətdir. Prezidentə etimad da dövlətin mənafeyinə xidmətlə, verilən səlahiyyətlərdən məsuliyyətlə istifadə etməklə doğruldulur.

Əgər bir insan illərlə dövlətin ən yüksək idarəçilik pillələrində çalışıbsa, bu, ona qanundan kənarda dayanmaq hüququ vermir. Əksinə, onun məsuliyyəti daha böyük olmalıdır.

Dövlətə xəyanətin bədəli vəzifənin böyüklüyü ilə ölçülmür. Dövlət qarşısında hamı qanun qarşısında daşıdığı məsuliyyətə tabedir.

Kreslolar dəyişir, dövlət qalır!

Tarixin ən böyük ibrətlərindən biri budur: vəzifələr müvəqqətidir, dövlət isə insanlardan və onların tutduğu postlardan daha böyükdür.

Bu gün yüksək vəzifədə olan sabah həmin vəzifədə olmaya bilər. Dünən qapısını açmaq üçün növbəyə durulan kabinetlərin sahibləri bir gün öz əməllərinə görə cəmiyyət qarşısında cavab verməli ola bilərlər.

Ona görə də heç kim tutduğu kresloya arxayın olub özünü toxunulmaz hesab etməməlidir.

Ramiz Mehdiyev işi bu baxımdan dövlət idarəçiliyində çalışan hər kəs üçün ciddi mesajdır. Vəzifə insanı qanundan üstün etmir. Keçmiş xidmətlər də sonrakı əməllərə avtomatik bəraət qazandırmır.

Əlbəttə, hər bir məhkəmə qərarına hüquqi prosedurlar və qanunun tələbləri çərçivəsində yanaşılmalıdır. Lakin dövlətə xəyanət kimi ağır əməllər üzrə verilən hökmün ictimai-siyasi mənası da danılmazdır: dövlətin təhlükəsizliyi, müstəqilliyi və suverenliyi heç kimin şəxsi maraqlarına qurban verilə bilməz.

Son söz

Məncə, bu hadisədən çıxarılmalı ən mühüm nəticə budur: insan dövlətin ona verdiyi imkandan dövlətin özünə qarşı istifadə etməməlidir.

Azərbaycanın müstəqilliyi, suverenliyi və milli maraqları hər hansı şəxsin siyasi ambisiyasından, şəxsi münasibətlərindən və vəzifə iddialarından üstündür.

Dövlətə sədaqət vəzifə əldə edəndə deyil, çətin seçim qarşısında qalanda sübut olunur. Prezidentə etimad da yalnız sözlə deyil, əməl və məsuliyyətlə doğruldulur.

Və ən əsası: heç kim özünü dövlətdən böyük hesab etməməlidir.

Çünki vəzifə əldən gedə bilər, nüfuz itirilə bilər, illərlə qurulan siyasi karyera bir anda sona çata bilər. Amma dövlətçilik məsuliyyəti qalır.

Vətənə xəyanətin bədəli budur: itirilən təkcə vəzifə deyil, dövlətə və cəmiyyətə qarşı daşımalı olduğun məsuliyyətin ağırlığıdır.

Əli Hüseynov